​Περισσότεροι από 1 εκατομμύριο πρόσφυγες έφτασαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο το 2015 σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό μετανάστευσης. Πίσω από κάθε σωσίβιο κρύβεται και μία συγκινητική ανθρώπινη ιστορία όπως αυτή που θα διαβάσετε παρακάτω.

Στις 3 Δεκεμβρίου ακόμη μία λέμβος γεμάτη ψυχές φτάνει στα παράλια της Λέσβου από την Τουρκία. Ο Σαμίρ κρατά στην αγκαλιά του τον γιο του, Ντιλντάρ και ξεσπά σε λυγμούς. Δεν μπορεί να πιστέψει πως έχουν γλιτώσει από το ταξίδι θανάτου.

Μαζί με την σύζυγό και τα 4 τους παιδιά είδαν την πόλη τους Σιντζάρ στο βόρειο Ιράκ ισοπεδωμένη. Βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις φρικαλεότητες των τζιχαντιστών. Έχασαν το σπίτι τους. Έμειναν χωρίς χρήματα. Αποφάσισαν να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς. Οι διακινητές τους ζήτησαν 10.000 δολάρια. Τους βοήθησε ο αδερφός του, ο οποίος κατάφερε να χτίσει μία νέα ζωή στη Σουηδία.

Για ολόκληρες ημέρες περπατούσαν στα βουνά κάτω από αντίξοες συνθήκες. Η παγωνιά όταν έπεφτε το βράδυ, τους μείωνε την ελπίδα πως θα τα καταφέρουν. Στην Ειδομένη, είδαν μία γυναίκα να καταρρέει δίπλα τους.

Στις 5 Δεκεμβρίου, περιμένουν κατάκοποι σε κέντρο υποδοχής στη Γευγελή για να πάρουν το τρένο προς τη Σερβία. Ύστερα επιβιβάζονται σε λεωφορείο για την Κροατία. Ο μικρός Σαμίρ κοιμάται για πρώτη φορά μετά από μέρες σε ένα ζεστό μέρος.

Μετά από δυο μέρες, στις 7 Δεκεμβρίου φτάνουν στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Από εκεί μπαίνουν σε γερμανικό έδαφος. Στο Φράιλασινγκ τα χαμόγελα επιστρέφουν στο πρόσωπό τους όταν τους παίρνουν δαχτυλικά αποτυπώματα. 9 Δεκεμβρίου, η ημέρα που ο Γολγοθάς τους τελειώνει. Φτάνουν στη Χαϊδελβέργη.

Όσο ο μικρός Ντιλντάρ παίζει μπάλα σαν ένα παιδί της ηλικίας του μακριά από βόμβες και πολέμους, οι δικοί του κλαίνε από χαρά που μπορούν να χτίσουν την ζωή τους από το μηδέν.