Ένα γιγάντιο αεροπλάνο Me 323 με έξι κινητήρες και πάνω από 55 μέτρα άνοιγμα φτερών, είχαν δημιουργήσει οι Ναζί. Το τεράστιο αυτό αεροπλάνο ήταν η λύση στην ανάγκη των Γερμανών για ταχεία μεταφορά στρατιωτών, οπλισμού και τεθωρακισμένων με στόχο την κατάληψη του Λονδίνου.
Το αεροσκάφος είχε δυνατότητα μεταφοράς 43 τόνων πυρομαχικών. Η μύτη του μπορούσε να ανοίξει στα δύο για να μπουν στο αεροσκάφος τανκς, πυροβόλα και προσωπικό, τα οποία μπορούσε να μεταφέρει σε απόσταση 1.100 χλμ. Δεν χαρακτηρίζονταν άλλωστε τυχαία ως ένας μεγάλος και αργός ελέφαντας με φτερά.
ΔΤΥΞΣΔ.jpg
Το 1940 η Luftwaffe έδωσε στους κατασκευαστές των αεροσκαφών Junkers και Messerschmitt, μόλις 14 μέρες προθεσμία για να φτιάξουν ένα αεροσκάφος που θα βοηθούσε το Ράιχ να καταλάβει το Λονδίνο. Η Junkers έφτιαξε το σχέδιο το οποίο η Messerschmitt θα πραγματοποιούσε.
Όταν οι Γερμανοί ακύρωσαν τα σχ��δια κατάληψης του Λονδίνου, με την κωδική ονομασία "Επιχείρηση θαλάσσιος Ελέφαντας", το Me 321 μεταφέρθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο.
ΞΤΥΞΣ.jpg
Το 1941 είχαν κατασκευαστεί μόλις 200 Me 321, ενώ αργότερα κάποια από αυτά βελτιώθηκαν στα Me 323. Σύμφωνα με την «Daily Mail», το συγκεκριμένο αεροσκάφος ήταν το μεγαλύτερο μεταγωγικό του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Το αεροσκάφος ήταν κατασκευασμένο από μεταλλικό σκελετό και ξύλο καλυμμένο με ύφασμα. Οι δυνατότητες μεταφοράς του ήταν ίδιες με αυτές ενός σημερινού C-130.
ΤΥΞΤΔ.jpg
Μπορούσε να μεταφέρει δύο φορτηγά τεσσάρων τόνων ή 130 πλήρως εξοπλισμένους στρατιώτες. Είχε πέντε πολυβόλα MG 131 και τρία 51 ιντσών.
Το 1943, το γιγάντιο αεροσκάφος μετέφερε γερμανικά στρατεύματα στην Τυνησία αν και ένας ιπτάμενος στόχος με ταχύτητα 218 χλμ την ώρα δεν ήταν, σύμφωνα με τον Χίτλερ, η καλύτερη λύση. Από τα 27 Me 323 που ξεκίνησαν από την Σικελία για την Τυνησία, τα 22 καταρρίφθηκαν, ενώ κανένα από αυτά δεν πέταγε έως το καλοκαίρι του 1944.