​Απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου θεωρούν τους εαυτούς τους οι Καλάς του Πακιστάν –μια θρησκευτική μειονότητα που επιβιώνει απομονωμένη εν μέσω ισλαμικών λαών. Μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα, ωστόσο, δεν επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο.

Η ανάλυση δειγμάτων DNA από 23 Καλάς οι οποίοι ζούσαν σε τρεις διαφορετικές κοιλάδες, αλλά και η πλήρης ανάλυση του γονιδιώματος ενός ατόμου, από ερευνητές από τη Βρετανία, την Ιταλία και το Πακιστάν, με επικεφαλής τον Κασίμ Αγιούμπ του Ινστιτούτου Γενετικής Wellcome Trust Sanger του Κέμπριτζ, δεν επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς περί ελληνικής καταγωγής τους.

Αντιθέτως, η σύγκριση με το DNA αρχαίων κυνηγών- συλλεκτών και Ευρωπαίων αγροτών δείχνει ότι οι Καλάς έχουν μεγαλύτερη γενετική συγγένεια με παλαιολιθικούς κυνηγούς-συλλέκτες της Σιβηρίας.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι Καλάς ζουν ουσιαστικά απομονωμένοι εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, αφότου αποκόπηκαν από έναν κοινό πρόγονο στην Ευρασία. Έχουν διατηρήσει έναν πληθυσμό 2.300 έως 5.000 ατόμων και φαίνεται να μην έχουν προχωρήσει σε γενετικές επιμιξίες με τους γείτονές τους στο Πακιστάν ή στην ευρύτερη ευρασιατική περιοχή όπου ζουν.

Μία παλαιότερη γενετική ανάλυση είχε φθάσει στην εκτίμηση ότι για κάποια περίοδο, μεταξύ 900 και 210 π.Χ., είχε συμβεί μια γενετική επιμιξία των Καλάς με δυτικούς Ευρασιάτες και είχε συσχετίσει αυτό με την εισβολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε εκείνη την περιοχή το 327-326 π.Χ.