​Στις 14 Απριλίου 2014, 270 μαθήτριες Λυκείου από το σχολείο τουΤσίμ��οκ, στη Νιγηρία, αιχμαλωτίστηκαν από την Μπόκο Χαράμ. Ολόκληρος ο πλανήτης σοκαρίστηκε και κινητοποιήθηκε με το σλόγκαν «Φέρτε πίσω τα κορίτσια μας».

Η Saa αποκαλύπτει όλα όσα πέρασε στη Le Monde.

«Ήταν σχεδόν μεσάνυχτα. Ήμουν με τα άλλα κορίτσια στο ξενοδοχείο όπου διαμέναμε. Πολλοί άντρες, μπήκαν ουρλιάζοντας, ήταν οπλισμένοι και φορούσαν στρατιωτικά ρούχα. Δεν ξέραμε ότι ήταν μέλη της Μπόκο Χαράμ, αλλά όταν μας ρώτησαν πού ήταν τα αγόρια το καταλάβαμε. Δεν ξέραμε τι θα μας έκαναν. Με το κινητό μου πήρα τον πατέρα μου. Μου είπε να κάτσω ήσυχη και να προσευχηθώ.

Είμαι χριστιανή και ήλπιζα ότι ο Θεός θα μας έσωζε.

Μας έβγαλαν έξω και μας είπαν να πάρουμε τα πράγματά μας. Υπήρχαν αυτοκίνητα και ένα μεγάλο φορτηγό. Μας είπαν να ανέβο��με στο φορτηγό και ότι σε αντίθετη περίπτωση θα μας σκότωναν. Ολο το προσωπικό του σχολείου είχε διαφύγει.

Το φορτηγό ξεκίνησε. Ηταν νύχτα και δεν ήξερα καθόλου που πηγαίναμε. Σκέφτηκα ότι προτιμούσα να πεθάνω παρά να πάω κάπου με την Μπόκο Χαράμ. Με μια φίλη μου πηδήξαμε από το φορτηγό και πληγώθηκε στο πόδι. Το φορτηγό συνέχισε το δρόμο του.

Η φίλη μου δεν μπορούσε να περπατήσει. Βρισκόμασταν στη μέση ενός πολύ σκοτεινού δάσους. Καθήσαμε κάτω από ένα δέντρο και περιμέναμε το πρωί. Περπατήσαμε και είδα κάποια στιγμή έναν βοσκό. Δεν ήθελε να μας βοηθήσει γιατί ήταν μουσουλμάνος. Τελικά πήρε τη φίλη μου στη μοτοσυκλέτα και εγώ από πίσω με τα πόδια. Βρήκαμε μετά έναν άλλο άντρα που μας μετέφερε πίσω στο Τσίμποκ. Μετά γυρίσαμε στις οικογένειές μας.

Ξέραμε ποια ήταν η Μπόκο Χαράμ, πριν από αυτό το περιστατικό αφού τρομοκρατούν όλη την περιοχή! Το 2012 είχαν επιτεθεί σε ένα σχολείο όπου βρισκόμουν κι εγώ.

Η Μπόκο Χαράμ απείλησε να σκοτώσει τα κορίτσια που είχαν διαφύγει καθώς και τις οικογένειές τους. Δεν είχαμε σωτηρία. Ο δικηγόρος Εμανουέλ Οζέμπ ήρθε και μας πήρε στις ΗΠΑ. Εκεί ξανάρχισα το σχολείο.

Στη Νιγηρία, η κυβέρνηση δεν προστατεύει τους ανθρώπους από τη βία της Μπόκο Χαρά.. Καμία σοβαρή ενέργεια δεν έχει γίνει για την απελευθέρωση των 230 κοριτσιών. Πρέπει η διεθνής κοινότητα να επέμβει.

Οι απειλές που δέχομαι εξακολουθούν να αποτρέπουν την επιστροφή του στη Νιγηρία. Αν μπορώ, θα συνεχίσω τις σπουδές μου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αργότερα, θα γίνω γιατρός.»