​Ένα συγκλονιστικό άρθρο δημοσιεύει το περιοδικό Time, στο οποίο αναφέρεται στην φρικτή κατάσταση που επικρατεί τον τελευταίο καιρό στην Ουκρανία. Μάλιστα, στο εξώφυλλο του, για το τεύχος του Αυγούστου, παρουσιάζει εμμέσως πλην σαφώς τον Πούτιν ως τον υπαίτιο για την αεροπορική τραγωδία, που σημειώθηκε πριν από μια εβδομάδα και στοίχησε τη ζωή σε 298 ανθρώπους.

Σε ένα κατακόκκινο φόντο φαίνεται ο Ρώσος πρόεδρος να περπατάει ενώ από πίσω του δεν δημιουργείται η σκιά του ίδιου αλλά ενός Boeing, σαν αυτό που φέρεται να κατερρίφθη από φιλορώσους, στην ανατολική Ουκρανία.

putin-disi.jpg
Το άρθρο υπογράφει ο ανταποκριτής του περιοδικού στην «φλεγόμενη» περιοχή, Σαιμον Σούστερ, οποίος κάνει μια ανατριχιαστική περιγραφή των όσων έχουν συμβεί μέχρι τώρα στην Ουκρανία, ενώ τη χαρακτηρίζει ως τη δεύτερη εκδοχή του Ψυχρού Πολέμου.

«Το σκηνικό ήταν ήδη αρκετά αποκρουστικό. Ωστόσο, σε έναν κόσμο γεμάτο απειλές αυτό που συνέβη ήταν ακόμη πιο αποκαλυπτικό: Κάτω από τον καυτό ήλιο του Ιουλίου στην Ανατολική Ουκρανία, εκατοντάδες σοροί κείτονται σαπίζοντας, ενώ, ρωσόφιλοι αυτονομιστές, ορισμένοι από αυτούς μεθυσμένοι, υψώνουν τα όπλα τους για να κρατήσουν μακριά τους παρατηρητές της ΕΕ. Ένα σκάφος της Malaysia με 298 ψυχές ανατινάχθηκε στον αέρα, προφανώς από αυτονομιστές, ενώ οι νεκροί έπεφταν από τον ουρανό σε μια φρικτή καταιγίδα. Μια φωνή και μόνο θα μπορούσε να βάλει ένα τέλος σε αυτή την ιστορία. Αλλά ο Βλαντιμίρ Πούτιν απλά κούνησε το δάχτυλο προς την ουκρανική κυβέρνηση και κατ’ επέκταση στους Δυτικούς συμμάχους της».

Αυτός είναι ο τρόπος μου να παρουσιάσω την κρίση στη περιοχή, αναφέρει ο δημοσιογράφος. Και συνεχίζει, υπογραμμίζοντας τις ευθύνες του Μπάρακ Ομπάμα.

«Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν έδωσε κανένα τελεσίγραφο, δεν τράβηξε καθόλου κόκκινες γραμμές ούτε διατύπωσε απειλές. Ακόμη και όταν οι πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ έδειχναν με αυξανόμενο ρυθμό πως ρωσικά όπλα και σύμμαχοι των Ρώσων βρίσκονταν πίσω από την επίθεση, οι διπλωμάτες των ΗΠΑ συνάντησαν μεγάλα εμπόδια όταν προσπάθησαν να πείσουν την Ευρώπη να σκληρύνει την στάση της κατά του Πούτιν. Ο Ομπάμα και ο Ρούτε μίλησαν ως ηγέτες χωρίς να επιχειρήσουν να ασκήσουν μεγαλύτερη επιρροή, γιατί οι ψηφοφόροι τους δεν ενδιαφέρονται για στρατιωτική σύγκρουση με τη Ρωσία ή τις «μαριονέτες» τους

Αναφέρει επίσης ότι μια γενιά πολιτών του Δυτικού κόσμου, έχει μεγαλώσει με την ψευδαίσθηση ότι ο Ψυχρός Πόλεμος είναι «παρελθόν» και πως η ειρήνη είναι το προδιαγεγραμμένο μέλλον της Ευρώπης. Με αυτόν τον τρόπο, αφήνουν τον Πούτιν να κάνει κουμάντο, προσθέτει, ενώ στόχοι του είναι να διασπάσει περισσότερο την Ευρώπη, να διαλύσει την προστασία του ΝΑΤΟ και φυσικά να κυριαρχήσει η Ρωσία, σε όλον τον κόσμο.

«Ο «τσάρος» του 21ου αιώνα έχει αναπτύξει τέλεια την σκοτεινή τέχνη του να δημιουργεί προβλήματα που μόνο εκείνος μπορεί να λύσει, ούτως ώστε οι δυτικοί ηγέτες να εμφανίζονται συνεχώς να τον «προειδοποιούν» και ταυτόχρονα να τον παρακαλούν. Η κρίση στη Συρία είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Προμήθευε όπλα και εκπαίδευση για τα στρατεύματα του Ασάντ, στηρίζοντάς τον την στιγμή που οι Δυτικοί ζητούσαν την παραίτησή του. Όταν ο Ασάντ πέρασε την κόκκινη γραμμή του Ομπάμα και χρησιμοποίησε χημικά, ο Πούτιν παρενέβη, ο Ασάντ εγκατέλειψε τα χημικά και πλέον στη Δαμασκό εξακολουθεί να βασιλεύει ο Πούτιν με τον σύμμαχό του Ασάντ.»

Μπορεί να τον σταματήσει η Δύση;

Μπορούν οι δυνάμεις της Δύσης να βάλουν ένα «στοπ» στον Πούτιν και στις ενέργειες του, διερωτάται και απαντά.

«Ο Πούτιν δεν έχει πολλά να ανησυχεί όταν παρατηρεί τις δυνάμεις που ευθυγραμμίζονται εναντίον του. Ο Ομπάμα, ως ηγέτης ενός έθνους κουρασμένου από τον πόλεμο, έχει αυτοαποκλειστεί από όλες τις στρατιωτικές επιλογές, συμπεριλαμβανομένης της παροχής όπλων στην Ουκρανία. Η Ευρώπη είναι τόσο πολύ διχασμένη όσο και υπερβολικά εξαρτημένη από το ρωσικό ενεργειακό εφοδιασμό για να προκαλέσει οποιαδήποτε διαρκή ρήξη στις σχέσεις με τη Μόσχα. Η μόνη επιλογή φαίνεται να είναι η σταθερή «λύση» των κυρώσεων

Έπειτα υπογραμμίζει την δυσκολία της εφαρμογής μιας τέτοιας κίνησης αφού ο Πούτιν έχει συμμάχους στην καρδιά της Ευρώπης- κυρίως στην Ιταλία, η οποία αυτή τη στιγμή έχει και την προεδρία της ΕΕ και έχει πιέσει κατά των οποιωνδήποτε κυρώσεων που θα μπορούσαν να κάνουν σοβαρή ζημιά στη ρωσική οικονομία. «Ακόμη και αν η Ευρώπη αρχίσει να εναρμονίζεται με σκληρή στάση της Ουάσιγκτον για κυρώσεις, δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία που να δείχνουν ότι αυτές θα φέρουν αποτέλεσμα. Οι πρώτες κυρώσεις, για παράδειγμα, δεν εμπόδισαν τη Ρωσία από το να εξοπλίσει τους αυτονομιστές με πυραύλους σαν και εκείνον που φαίνεται πως κατέρριψε το μοιραίο Boeing. Η επιβολή κυρώσεων μπορεί να κάνει τον Πούτιν απλά να επιτεθεί περισσότερο».

Τι να περιμένουμε

Οι επόμενες μέρες από την τραγωδία της μοιραίας πτήσης είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για την κρίση στη χώρα. Τώρα θα φανεί αν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη μπορούν τελικά να σχηματίσουν έναν δυνατό συνασπισμό απέναντι στο πρόεδρο της Ρωσίας, αν και μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν σημάδια ενότητας και κοινής γραμμής.

Προς το παρόν ο Πούτιν δεν απολογείται σε κανέναν και ο απόλυτος έλεγχος που ασκεί στα ρωσικά ΜΜΕ δεν θα επιτρέψουν πολλές διαφορετικές φωνές να τον αμφισβητήσουν στο εσωτερικό της χώρας. Το μόνο σίγουρο είναι πως εάν οι Δυτικοί συνεχίσουν τις πιέσεις, η Μόσχα δεν θα κάνει πίσω και θα επιτεθεί.