Η συγκλονιστική ιστορία μιας έφηβης από τις Η.Π.Α έρχεται να δώσει μαθήματα ζωής σε όλους μας και να μας αποδείξει ότι με μπόλικη θέληση και προσπάθεια, μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα.

Αν και η ζωή έδειξε το πιο σκληρό της πρόσωπο στην Ντον Λόγκινγκς, η ίδια δεν το έβαλε κάτω και κατάφερε να φθάσει ψηλά και τώρα προσφέρει την βοήθεια της σε όλα τα παιδιά που μεγάλωσαν δύσκολα.

Η νεαρή μεγάλωσε μέσα στην αδιαφορία των τοξικομανών γονιών της, ενώ ζούσε σε άδεια κτίρια χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και νερό.

Όμως, η Ντον τα άφησε όλα πίσω και κατάφερε να σταθεί στα πόδια της. Το κορίτσι που όνειρο της ήταν να σπουδάσει, κατάφερε να γίνει δεκτή στο Χάρβαρντ με πλήρη υποτροφία και μάλιστα έχει ιδρύσει και ένα ταμείο για να βοηθήσει άλλα άστεγα παιδιά μετά την αποφοίτησή τους από το λύκειο.

«Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν τις κακές συνθήκες ζωής ως δικαιολογία. Εγώ τις χρησιμοποιώ ως κίνητρο» δήλωσε η Ντον μιλώντας σε ξένα δίκτυα.

«Όταν ήμουν μικρή έβλεπα την οικογένεια μου πώς ζούσε, την κατάχρηση ναρκωτικών, την αμέλεια, τις συνολικά κακές επιλογές και ήμουν σε θέση να πάρω μια απόφαση για τον εαυτό μου ότι δεν θα καταλήξω έτσι. Ήξερα ότι η εκπαίδευση είναι ο μόνος τρόπος για να βγούμε από τη φτώχεια» εξηγεί. «Αποφάσισα ότι δεν θέλω να καταλήξω σαν τους γονείς μου να πρέπει κάθε μήνα να αποφασίσω αν θα αγοράσω τρόφιμα ή αν θα πληρώσω το νοίκι».

Βέβαια τα πράγματα δεν άλλαξαν από την μια στιγμή στην άλλη.

«Υπήρχαν σκουπίδια σε όλο το σπίτι. Ποτέ δεν μου εξήγησε κανείς γιατί να πρέπει να πλένω τα χέρια μου ή να φροντίζω τον εαυτό μου. Μπορεί να φορούσα τα ίδια ρούχα στο σχολείο για μήνες.» δηλώνει η νεαρή φοιτήτρια.

Το τραγικό όμως της υπόθεσης είναι ότι κανείς ποτέ δεν βρέθηκε να βοηθήσει το νεαρό κορίτσι αλλά ακριβώς το αντίθετο μιας και είχε γίνει πολλές φόρες περίγελος στους συμμαθητές της και όχι μόνο.

Ωστόσο, μία σχολική σύμβουλος ήταν αυτή που έβγαλε την κοπέλα από την μιζέρια και της άπλωσε το χέρι για να σηκωθεί. Η Ρόμπιν Πάτναμ, σχολική σύμβουλος στο Γυμνάσιο Μπέρνς την βοήθησε να γίνει πιο ευπαρουσίαστη και παρακίνησε την κοινότητα να βοηθήσει. Το σχολείο της προσέφερε δουλειά ως θεματοφύλακα και ο οδοντίατρος της περιοχής δωρεάν θεραπεία. Έτσι η ζωή της Ντον άρχισε να αλλάζει και να αποκτά τους ρυθμούς που ταίριαζαν σε μια κοπέλα της ηλικίας της.

Στοχεύοντας σε μία καριέρα στη Βιολογία, οι κόποι της ανταμείφθηκαν όταν έγινε δεκτή με υποτροφία σε 4 Πανεπιστήμια και ανάμεσα σε αυτά, το πανεπιστήμια των ονείρων της: το Χάρβαρντ.

Να σημειωθεί ότι το πανεπιστήμιο έχει προσφερθεί να πληρώσει για όλα τα δίδακτρα, καθ��ς και την εστία, αλλά θα πρέπει να βρει η ίδια τρόπο να πληρώσει για τα βιβλία και τα έξοδα διαβίωσης.

Με την αποδοχή της στο Χάρβαρντ και το δρόμο της προς το πτυχίο στη βιολογία, η Ντον ελπίζει πραγματικά να αφήσει το στίγμα της στον κόσμο.