Μια τεράστια αυτοκρατορία, που αγγίζει τα 680 εκατομμύρια ευρώ, διατηρεί το Βατικανό.

Με «προίκα» από τον Μουσολίνι και κάτω από άκρα μυστικότητα και offshore δίκτυα κατάφερε να δημιουργήσει μια αμύθητη περιουσία, που αποτελείται κυρίως από ακίνητα στο Λονδίνο, στο Παρίσι και στην Ελβετία. Ανάμεσα στα ακίνητα – περιουσιακά στοιχεία είναι το κτίριο που στεγάζει το κοσμηματοπωλείο Bvlgari στη New Bond Street του Λονδίνου!

Σύμφωνα με την Guardian, η Αγία Έδρα μέσα από σκοτεινές δραστηριότητες και μυστικές συναλλαγές κατάφερε να αποκτήσει την περιουσία αυτή, για την οποία πουθενά δεν φαίνεται ποιος είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης.

Η εφημερίδα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αναζήτησε τους ιδιοκτήτες των ακινήτων μέσω της εταιρείας επενδύσεων που εμφανίζεται να έχει αγοράσει τα ακίνητα στη Βρετανία, και δεν βρήκε κανέναν.
Η λύση δόθηκε όταν οι δημοσιογράφοι του «Guardian» άρχισαν να ερευνούν παλαιά αρχεία για να καταλήξουν μέσα από έναν λαβύρινθο μεταβιβάσεων από εταιρεία σε εταιρεία, στον πραγματικό δικαιούχο, που δεν είναι άλλος από το Βατικανό.

Το ιστορικό

Όλα ξεκίνησαν το 1929 με τα χρήματα που έδωσε ο Μουσολίνι στο Βατικανό ως αντάλλαγμα για την παπική αναγνώριση του φασιστικού καθεστώτος. Ο επενδυτής του Πάπα, κ. Νογκάρα, ήταν άκρως δημιουργικός στον τρόπο που επένδυσε τα χρήματα. «Αρχεία του 1931 δείχνουν ότι ίδρυσε μια offshore στο Λουξεμβούργο για να κατέχει τα ακίνητα που αγόραζε στην ηπειρωτική Ευρώπη. Το Λουξεμβούργο ήταν μία από τις πρώτες χώρες που έγιναν φορολογικοί παράδεισοι από το 1929. Η εταιρεία λεγόταν Groupement Financier Luxembourgeois (Groloux). Το βρετανικό παράρτημα ιδρύθηκε την επόμενη χρονιά. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, υπό την απειλή της γερμανικής κατοχής, ο έλεγχος των επιχειρήσεων μεταφέρ��ηκε στις ΗΠΑ και στην ουδέτερη Ελβετία. Τον τελικό έλεγχο φέρεται να διατηρούσε η εταιρεία Profima, που ήταν η εταιρεία επενδύσεων του Βατικανού, η οποία κατηγορήθηκε από τους συμμάχους του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για σκοτεινή δραστηριότητα».

Η συγκεκριμένη εταιρεία είχε έδρα στη Λωζάνη και ήταν υπό τον έλεγχο του Νογκάρα. Οι Βρετανοί, μάλιστα, σκέφτονταν να βάλουν την Profima σε «μαύρη λίστα», καθώς εκτιμούσαν ότι ο Νογκάρα προσπαθούσε να μεταφέρει τις μετοχές δύο γαλλικών εταιρειών ακινήτων που ανήκαν στο Βατικανό στην ελβετική εταιρεία, για να αποφύγει τον «στιγματισμό» από τη γαλλική κυβέρνηση. Αντίστοιχα, ο Νογκάρα είχε κατηγορηθεί το 1943 ότι μετέφερε μετοχές ιταλικών τραπεζών στη Profima για να τις «ξεπλύνει» και να εμφανίζεται ότι οι τράπεζες είναι υπ�� τον έλεγχο των ουδέτερων Ελβετών. Οι Βρετανοί «περιέγραφαν αυτές τις ενέργειες ως χειραγώγηση των οικονομικών του Βατικανού για να εξυπηρετήσει εξωτερικούς πολιτικούς σκοπούς» γράφει ο «Guardian».

«Ενώ η μυστικότητα σχετικά με τη φασιστική προέλευση του παπικού πλούτου μπορεί να είναι κατανοητή σε καιρό πολέμου, αυτό που είναι λιγότερο σαφές είναι γιατί το Βατικανό συνέχισε να διατηρεί μυστικότητα όσον αφορά τα holdings στη Βρετανία, ακόμη και μετά την οικονομική αναδιοργάνωσή του το 1999», προσθέτει η εφημερίδα.

Εκτός από το κτίριο στην New Bond το Βατικανό διατηρεί και άλλα ακίνητα φιλέτα.

Το 2006, στην κορύφωση της φούσκας ακινήτων, το Βατικανό άντλησε 15 εκατομμύρια στερλίνες από τα κεφάλαιά του για να αγοράσει ένα ακίνητο στο νούμερο 30 της πλατείας St. James, ενώ στο περιουσιολόγιο του συμπεριλαμβάνονται και το ακίνητο όπου στεγάζεται η επενδυτική τράπεζα Altium Capital, στη γωνία της St. James και Pall Mall.

Η Αγία Εδρα διαθέτει και άλλα κτίρια γραφείων στην Bond Street και το Κόβεντρι, ενώ έχει κάνει αγορές και στο Παρίσι και στην Ελβετία.

Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, το Βατικανό χρησιμοποίησε κάθε δυνατό μέσο για να κρύψει τα εκατομμύρια που έλαβε από τον Μουσολίνι και τις επενδύσεις. Για αυτό ως ιδιοκτήτρια των ακινήτων στη Βρετανία εμφανίζεται η British Grolux Investment Ltd, όπου δεν φαίνεται το Βατικανό. Ως κυριότεροι μέτοχοι δηλώνονται δύο επιφανείς καθολικοί τραπεζίτες, ο Τζον Βάρλεϊ της Barclays και ο Ρόμπιν Χέρμπερτ της εμπορικής τράπεζας Leopold Joseph.

Ο «Guardian» επικοινώνησε μαζί τους ��λλά δεν έλαβε απαντήσεις, ούτε από τον εκπρόσωπο της εταιρείας.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι με τα χρήματα του Μουσολίνι έκαναν «χρυσές» δουλειές στο Βατικανό.