​Η ακμή στους ενήλικες συχνά αγνοείται ως πάθηση, έχοντας τη λανθασμένη αντίληψη πως παρουσιάζεται μόνο σε εφήβους.

Μπορεί να μην είχατε ποτέ ακμή και να την εμφανίσετε για πρώτη φορά σε οποιαδήποτε ηλικία. Το πρόσωπο, το άνω μέρος του θώρακα και η πλάτη είναι τα πιο συνηθισμένα σημεία που εκδηλώνεται.

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις είναι σοβαρές, διότι επηρεάζει την εξωτερική εμφάνιση και προκαλεί δυσφορία. Καθώς συχνά οι βλάβες του δέρματος προκαλούν πόνο, προσθέτουν επιπλέον ενόχληση στην καθημερινότητα.

Η νόσος της ακμής οφείλεται στην υπερλειτουργία των σμηγματογόνων αδένων που οδηγεί σε αυξημένη παραγωγή σμήγματος. Σημαντικό στοιχείο για τη δημιουργία της είναι το προπιονικό βακτήριο της ακμής, το οποίο όταν αυξηθεί σε αριθμό προκαλεί τοπική φλεγμονή. Στην ύπαρξή της συναινούν παράγοντες όπως ο τύπος του δέρματος, η κληρονομικότητα, η ορμονική ανισορροπία, ενώ πιθανολογούνται και άλλοι όπως είναι το άγχος, το κάπνισμα, η χλωρίδα του εντέρου και ο μεταβολισμός.


Εξωγενείς παράγοντες όπως η χρήση ακατάλληλων καλλυντικών, η λήψη φαρμάκων αλλά και οι περιβαλλοντικές συνθήκες οδηγούν σε διάφορες μορφές ακμής, όπως:

-Η επαγγελματική ακμή εντοπίζεται σε μηρούς και βραχίονες. Οφείλεται σε επαφή εργαζόμενων σε χώρο με ορυκτέλαια.

-Η τροπική ακμή εμφανίζεται στην πλάτη, στέρνο και κορμό του σώματος. Παρουσιάζεται σε ναυτικούς που εργάζονται σε ζεστό και κλειστό χώρο όπως το μηχανοστάσιο του πλοίου.

-Η ιατροφαρμακευτική ακμή προκαλείται από λήψη χορήγηση φαρμάκων που περιέχουν ανδρογόνα, αναβολικά ή κορτιζόνη.

-Η ακμή από καλλυντικά παρουσιάζεται σε χρήση ακατάλληλων καλλυντικών τα οποία προκαλούν ερεθισμό στην επιδερμίδα. Τα συστατικά που πρέπει να προσέχετε είναι τα φαγεσωρογόνα όπως η βαζελίνη και τα φυτικά ή χημικά έλαια.

Σε κάθε περίπτωση, η ακμή είναι μια νόσος που θεραπεύεται δύσκολα, όμως εφόσον ο δερματολόγος εξετάσει όλες τις π��ραμέτρους που συμβάλλουν στην ύπαρξή της και καθορίσει το βαθμό και τον τύπο, μπορεί να προσφέρει αποτελεσματική θεραπεία.

Στρες, τυχόν φαρμακευτική αγωγή, ορμονολογικές διαταραχές και κληρονομικότητα, είναι οι βασικές παράμετροι που πρέπει να αξιολογηθούν σωστά, λαμβάνοντας το πλήρες ιατρικό ιστορικό του ατόμου. Η κλινική εικόνα καθορίζει τη βαρύτητα της ακμής και ανάλογα με το βαθμό της καθορίζεται το πλάνο θεραπείας. Στόχος της θεραπείας είναι να εξαλείψει την ακμή στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, αποφεύγοντας την φαρμακευτική αγωγή η οποία συχνά προκαλεί παρενέργειες στον οργανισμό.