Μια από τις πιο συνηθισμένες αιτίες επίσκεψης σε έναν οδοντίατρο είναι ο λόγος οτι διακρίνουμε διαφορές σε κάποιο δόντι. Αν οι διαφορές αυτές εκφράζονται με μικροσκοπικές τρύπες στην επιφάνεια του δοντιού (σμαλτο) οι οποίες σταδιακά μεγαλώνουν και προσβάλλουν βαθύτερα στρωματά του δοντιού τότε το δόντι μας έχει προσβληθεί από τερηδόνα και ακoλουθεί η θεραπεία με σφράγισμα του δοντιού (έμφραξη).

Η διαδικασία που ακολουθείται για την έμφραξη είναι η εξής: Ο οδοντίατρος ,αν χρειαστεί ,αναισθητοποιεί την γύρω περιοχή από τα δόντια με ένεση (τοπική αναισθησία),απομονώνει την περιοχή με ειδική μεμβράνη και απομακρύνει την τερηδόνα. Στη συνεχεία επαλείφεται ένα ήπιο οξύ για να δημιουργήσει αυλάκια στη επιφάνεια του δοντιού, γίνεται έκπλυση και στέγνωμα και έπειτα τοποθετείται ένα στρώμα συγκολλητικού παράγοντα που δρα σαν κόλα για την καλύτερη συγκράτηση του σφραγίσματος. Ακολούθως χρησιμοποιείται φωτοπολυμερισμός (θεραπευτικό φως υπεριώδους ακτινοβολίας),το σφράγισμα τοποθετείται στην κοιλότητα, διαμορφώνεται και μετά φωτοπολυμερίζεται. Τέλος ο οδοντίατρος ελέγχει με χαρτί άρθρωσης το σφράγισμα και κάπου εκεί τελειώνει η επίσκεψη.

Αφού περάσει η επίδραση της αναισθησίας, πολλές φόρες εμφανίζεται το φαινόμενο το δόντι να « πονάει» χωρίς πολλές φορές να προϋπήρξε πόνος πριν το σφράγισμα! Στο μυαλό του ασθενή δημιουργούνται διάφορα ερωτηματικά, ειδικά όταν περνούν μια, δυο μέρες...εβδομάδα και ακόμα πονάει !

Υπάρχουν πολλές αιτίες για τον λόγο που δημιουργείται ο πόνος αυτός και αυτές μπορεί να είναι:

·Αν τη στιγμή της απομάκρυνσης της τερηδόνας, δεν απομακρύνθηκε στο σύνολο της.

·Αν το σφράγισμα είναι ‘ψηλό’ σε κάποιο σημείο είναι αρκετό για να δημιουργήσει ευαισθησία σε ένα ολόκληρο δόντι.

·Αν η ρητίνη δεν έχει τοποθετηθεί σε στρωματά στην κοιλότητα του δοντιού.

·Αν τυχόν, έχει απομακρυνθεί σωστά η τερηδόνα, το σφράγισμα δεν είναι ‘ψηλό’ και η ρητίνη έχει τοποθετηθεί σωστά σε στρώσεις, όταν η περιοχή του δοντιού στεγνώνεται με αέρα, κάποιες ίνες του μπορεί να προσβληθούν και να δημιουργηθεί πονόδοντος.

Οι μέθοδοι αντιμετώπισης των προβλημάτων αυτών είναι οι εξής:


·Αν το σφράγισμα είναι ‘ψηλό’ ο οδοντίατρος θα πρέπει να το λειάνει.
·Εάν το σφράγισμα δεν είναι ‘ψηλό’, πρέπει να ερευνηθεί τι γίνεται κάτω από αυτό. Αυτό σημαίνει απομάκρυνση και επαναδημι��υργία του σφραγίσματος και επίβλεψη του συγκεκριμένου δοντιού από τον οδοντίατρο σε τακτά χρονικά διαστήματα.


Αντώνης Αποστόλου
Οδοντίατρος