Όσο "τρέλό" και αν σας φαίνεται το 12% των γυναικών έχουν αλλεργία στο.... σπέρμα, που τους προκαλεί ερεθισμό, φαγούρα, πόνο στην ούρηση και έκζεμα. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ένας Βρετανός ειδικός στην αναπαραγωγική Ιατρική.

Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, ωστόσο, η έκθεση στο σπέρμα μπορεί να τους προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση, η οποία θα μπορούσε να απειλήσει τη ζωή προκαλώντας αναφυλακτικό σοκ.

Ο δρ Μάικλ Κάρολ, λέκτορας Αναπαραγωγικής Επιστήμης στο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, λέει ότι τα περισσότερα κρούσματα αλλεργίας στο σπέρμα εκδηλώνονται σε γυναίκες ηλικίας 20-30 ετών, οι οποίες εμφανίζουν τα συμπτώματα αμέσως ή έως μία ώρα μετά το σεξ.

Ο δρ Κάρολ πιστεύει ότι μολονότι πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν διαγνωστεί έως σήμερα με αλλεργία στο σπέρμα, είναι ένα πολύ συχνό πρόβλημα.

Ο ίδιος μαζί με συνεργάτες του έχουν πραγματοποιήσει σχετική μελέτη - η οποία όμως δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί σε επιστημονικό περιοδικό ούτε έχει ανακοινωθεί σε συνέδριο – που έδειξε ότι το πρόβλημα αφορά 12 στις 100 γυναίκες.

Σε μία άλλη μελέτη του, που έχει δημοσιευθεί στην επιθεώρηση «Human Fertility», ο δρ Κάρολ λέει ότι τα συμπτώματα της υπερευαισθησίας στο ανθρώπινο σπέρμα (Hypersensitivity in Human Semen - HHS) συχνά διαγιγνώσκονται λανθασμένα ως δερματίτιδα (είναι φλεγμονή στο δέρμα) �� κάποια σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Ο δρ Κάρολ και οι συνεργάτες του στο Νοσοκομείο St Mary’s του Μάντσεστερ, διέγνωσαν τέσσερις γυναίκες με την αλλεργία στο σπέρμα, βάσει του ιατρικού ιστορικού και ειδικών αλλεργικών τεστ στα οποία τις υπέβαλαν.

Οι γιατροί απομόνωσαν τα σπερματοζωάρια από δείγματα σπέρματος και χρησιμοποίησαν το σπερματικό υγρό και τα απομονωμένα σπερματοζωάρια σε τεστ αλλεργίας.

Όπως διαπίστωσαν, και οι τέσσερις γυναίκες παρουσίασαν αντίδραση στο σπερματικό υγρό, αλλά όχι στα σπερματοζωάρια.

Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι η αλλεργία προκαλείται από κάποιο συστατικό του σπερματικού υγρού (το πιθανότερο είναι σε κάποια γλυκοπρωτεΐνη από τον προστάτη) και όχι από τα σπερματικά κύτταρα καθ’ εα��τά, εκτιμά ο δρ Κάρολ.

Και αυτό σημαίνει πως αν μία γυναίκα είναι αλλεργική στο σπέρμα ενός συντρόφου, πιθανώς θα είναι αλλεργική στο σπέρμα όλων της των ερωτικών συντρόφων, προσθέτει.

Ο δρ Κάρολ σημειώνει επίσης στο δημοσιευμένο άρθρο του ότι η αποφυγή του σεξ και η χρήση προφυλακτικού απεδείχθησαν αποτελεσματικά μέτρα για την αποφυγή της αλλεργίας στο σπέρμα, αν και αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική λύση για τα ζευγάρια που προσπαθούν να τεκνοποιήσουν.

«Εκτός από την αντίδραση και τα σωματικά ενοχλήματα, οι γυναίκες με HHS βιώνουν συναισθηματικό στρες λόγω της επίπτωσης που μπορεί να έχει στη σχέση τους και τις ανησυχίες τους για τον οικογενειακό προγραμματισμό», γράφει.

Επισημαίνει, όμως, ότι η αλλεργία στο σπέρμα δε�� συνεπάγεται υπογονιμότητα, διότι «έχουν αναφερθεί πολυάριθμες επιτυχημένες κυήσεις στις οποίες η σύλληψη έγινε με φυσικό τρόπο ή με υποβοηθούμενη αναπαραγωγή σε γυναίκες με HHS».

Όπως εξηγεί, για τις γυναίκες με σοβαρή αλλεργία στο σπέρμα, που μπορεί να προκαλέσει αναφυλακτικό σοκ, μια αποτελεσματική λύση είναι η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, η οποία εξ ορισμού απαιτεί απομόνωση των σπερματοζωαρίων από το σπερματικό υγρό.