Η ειδικός δίνει όλες τις απαντήσεις για το σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι.
1. «Τι είναι ο διαβήτης τύπου Ι;»
O διαβήτης τύπου Ι, παλαιότερα αποκαλούμενος και «ινσουλινοεξαρτώμενος» ή «νεανικός διαβήτης», εμφανίζεται συνήθως στην παιδική ηλικία ή την εφηβεία και χαρακτηρίζεται από καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος, που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή ινσουλίνης, προκαλώντας απόλυτη ή σχετική ένδεια ινσουλίνης.
2. «Πού οφείλεται;»
Η καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος είναι αυτοάνοσης αιτιολογίας,δηλαδή για κάποιο λόγο οργανισμός σκοτώνει τα κύτταρά του. Γενικά, όμως, θεωρείται ότι υπάρχει ένα γενετικό υπόστρωμα στο οποίο επεμβαίνουν διάφοροι περιβαλλοντικοί και ανοσολογικοί παράγοντες ή ακόμη και κάποιοι ιοί.
3. «Πώς εμφανίζεται;»
Εμφανίζεται συνήθως ξαφνικά και γίνεται αντιληπτός όταν παρουσιαστεί διαβητική κετοξέωση. Αυτή είναι μια ιδιαίτερα επικίνδυνη κατάσταση για τη ζωή του ασθενούς που εκδηλώνεται με ναυτία, εμετούς και κοιλιακό άλγος, δίνοντας έτσι την εικόνα οξείας χειρουργικής κοιλιάς. Τα συνήθη κλινικά συμπτώματα πριν από την εμφάνιση του διαβήτη είναι πολυουρία, πολυδιψία, πολυφαγία, απώλεια βάρους, μυϊκή αδυναμία και κόπωση. Αν το παιδί σου παρουσιάζει τέτοια συμπτώματα, θα πρέπει να συμβουλευτείς το γιατρό σου.
4. «Τα άτομα με διαβήτη τύπου Ι μπορεί να έχουν φυσιολογική ζωή;»

Ναι, αρκεί να:
- Επισκέπτονται συχνά το γιατρό με εξειδίκευση στο διαβήτη (τουλάχιστον κάθε τρίμηνο).
- Μετρούν συχνά το σάκχαρό τους και να προσαρμόζουν ανάλογα τη δόση της ινσουλίνης για να αποφεύγουν τόσο την υπεργλυκαιμία όσο και την υπογλυκαιμία.
- Διατηρούν το βάρος τους στα φυσιολογικά επίπεδα.
- Ασκούνται όσο το δυνατόν πιο συχνά. Η άσκηση μειώνει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και βελτιώνει τη δράση της ινσουλίνης.
-Λαμβάνουν καθημερινά ινσουλίνη.
- Κάνουν εξετάσεις, αν δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, μία φορά το χρόνο (αιματολογικές, έλεγχος ματιών, νεφρών και κάτω άκρων).
5. «Υπάρχει οριστική αντιμετώπιση;»
Δυστυχώς, προς το παρόν δεν υπάρχει ριζική αντιμετώπιση. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με μεταμόσχευση ολόκληρου του παγκρέατος ή των νησιδίων του. Όμως, ακόμη και σήμερα υπάρχουν αυστηρές προϋποθέσεις και περιορισμοί και γι’ αυτό δεν είναι θεραπεία ρουτίνας. Οι εξελίξεις, όμως, προχωρούν και αυτή τη στιγμή γίνονται μελέτες που αφορούν τη χορήγηση κάποιων εμβολίων με στόχο να τροποποιήσουν την άμυνα του οργανισμού ή τη χορήγηση βλαστοκυττάρων προκειμένου να φτιαχτούν ινσουλινοπαραγωγά κύτταρα. Μέχρι όμως να ολοκληρωθούν οι έρευνες, η αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου Ι γίνεται αποκλειστικά και μόνο με χορήγηση ινσουλίνης.
Της Ερυφίλης Ε. Χατζηαγγελάκη, αναπλ. καθηγήτριας Παθολογίας – Σακχαρώδη Διαβήτη, Β' Προπ. Παθολογική Κλινική και Μονάδα Έρευνας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών Πανεπιστημιακό Γ.Ν. «Αττικόν»

πηγή: shape