Ένας γνωστός εφοπλιστής που είχε απασχολήσει στο παρελθόν έντονα την επικαιρότητα, ο αδερφός μεγάλου επιχειρηματία που ασχολείται και με το ποδόσφαιρο, ένας Ισραηλινός επιχειρηματίας με έδρα την Αθήνα και πολλοί άλλοι πολίτες με σημαντική οικονομική επιφάνεια έπεσαν θύματα συμμορίας που έκλεβε με… hi tech τεχνικές πολυτελή αυτοκίνητα μάρκας Range Rover και BMW.

Από τις αρχές Οκτωβρίου μέχρι και πριν από δέκα ημέρες τα εννιά μέλη του κυκλώματος κατόπτευαν βίλες, γραφεία εταιριών και στέκια πλουσίων σε Βουλιαγμένη, Βάρκιζα, Γλυφάδα, Βούλα και Κηφισιά, επέλεγαν τα οχήματα που ήθελαν να «ανοίξουν» και όταν έβρισκαν την κατάλληλη στιγμή «χτυπούσαν», καταφέρνοντας μέσα σε ένα με δύο λεπτά το σκοπό τους.

Οπως προέκυψε από την έρευνα, είχαν προμηθευτεί ειδικό λογισμικό από το εξωτερικό, αξίας 2.600 ευρώ, το οποίο είχαν εγκαταστήσει σε λάπτοπ. Με τον φορητό υπολογιστή προσέγγιζαν τα αυτοκίνητα, άνοιγαν τα καπό, συνέδεαν το λάπτοπ με το διαγνωστικό του οχήματος και αποκτούσαν τον πλήρη έλεγχο.

Έτσι, έβαζαν μπρος και εξαφανίζονταν. Για να βεβαιωθούν ότι το κλεμμένο αυτοκίνητο δεν έχει σύστημα γεωγραφικού εντοπισμού (GPS) που θα μπορούσε να τους προδώσει, συνήθιζαν να εγκαταλείπουν το όχημα -σκεπασμένο με κουκούλα- σε κάποιο απόμερο σημείο που δεν θα έδινε στόχο και να περιμένουν τρεις με τέσσερις ημέρες για να δουν αν θα έρθει ο ιδιοκτήτης με την Αστυνομία ή όχι.

Αν δεν ερχόταν κανείς, έπαιρναν το όχημα και είτε το έκρυβαν είτε διαπραγματεύονταν με τον ιδιοκτήτη του την επιστροφή του απαιτώντας λύτρα. Στην πρώτη περίπτωση στόχος τους ήταν να τα αποσυναρμολογήσουν ώστε να τα διαθέσουν ως ανταλλακτικά ή να τα πουλήσουν, αφού προηγουμένως πλαστογραφήσουν τους αριθμούς πλαισίου.

Στις μεταξύ τους επικοινωνίες χρησιμοποιούσαν το δικό τους «γλωσσάρι», όπως τη λέξη «κοπέλα» για το αυτοκίνητο, τη φράση «πάμε να πιούμε έναν καφέ» που σήμαινε «πάμε να κλέψουμε ένα αυτοκίνητο» και τη φράση «όπισθεν» με την οποία εννοούσαν την επιστροφή του κλεμμένου οχήματος στον ιδιοκτήτη μετά την καταβολή λύτρων.

Τα κινητά τηλέφωνα που χρησιμοποιούσαν ήταν «πακιστανικά», δηλωμένα δηλαδή σε πρόσωπα-«φαντάσματα», ενώ οι τηλεφωνικές τους επικοινωνίες ήταν, σύμφωνα με τους αρμόδιους αξιωματικούς, εξαιρετικά περιορισμένες (ενδεικτικό του πόσο πολύ προσεκτικοί ήταν).

 

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος