Με βάση στοιχεία για το 2015, στην Ελλάδα καταγράφεται ο μεγαλύτερος κίνδυνος φτωχοποίησης και απομόνωσης σε ολόκληρη την ευρωζώνη, καθώς το 35,7% του πληθυσμού απειλείται από φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό.

Η Ελλάδα αναδεικνύεται «πρωταθλήτρια» και στο ποσοστό των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν σοβαρές υλικές στερήσεις, κατηγορία στην οποία ανήκουν περισσότεροι από ένας στους πέντε πολίτες (22,2%).

Οι μοναδικές χώρες στην ευρύτερη Ευρωπαϊκή Ένωση που βρίσκονται σε χειρότερη θέση από την Ελλάδα σε αυτές τις δύο μετρήσεις είναι δύο μέλη του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, η Βουλγαρία και η Ρουμανία.

Τα στοιχεία φανερώνουν παράλληλα τις αδυναμίες του κράτους πρόνοιας, καθώς η Ελλάδα είναι ουραγός στην ευρωζώνη όσον αφορά την επίδραση των κοινωνικών παροχών στην καταπολέμηση της φτώχειας.

Η επίδραση των κοινωνικών δαπανών – πλην συντάξεων – υπολογίζεται μόλις στο 4,1%, τη στιγμή που ο μέσος όρος στην ευρωζώνη το 2015 ήταν υπερδιπλάσιος, ανερχόμενος στο 8,5%.

Η αδυναμία αντιμετώπισης της ένδειας έρχεται παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα ξόδευε αναλογικά περισσότερα χρήματα σε προγράμματα κοινωνικής προστασίας από 14 άλλα κράτη-μέλη της ευρωζώνης – ανάμεσά τους η Γερμανία, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν, το 2015 οι δαπάνες της ελληνικής γενικής κυβέρνησης για κοινωνική προστασία ήταν ισοδύναμες με το 20,5% του ΑΕΠ, ενώ ο μέσος όρος στην ευρωζώνη ήταν 20,1%.

Τα κενά του κοινωνικού κράτους επεκτείνονται και στον χώρο της Υγείας, με το 12,3% του πληθυσμού να δηλώνει πως δεν έλαβε ιατρική περίθαλψη την οποία είχε ανάγκη. Πρόκειται για τη δεύτερη χειρότερη επίδοση στην ευρωζώνη. Το μοναδικό μέλος του ευρώ όπου καταγράφηκε χειρότερο ποσοστό ήταν η Εσθονία, με 12,7%.

Τέλος, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες που αντιμετωπίζουν τα σοβαρότερα προβλήματα εισοδηματικής ανισότητας στη νομισματική ένωση.

Tags: