Σάββατο 25 Μαρτίου 2017… Ημέρα εθνικής παλιγγενεσίας, ημέρα γιορτής, υπερηφάνειας για τους απανταχού Έλληνες. Ο ήλιος στην Αθήνα έλουζε με τις ακτίνες του τον τόπο και σε παρότρυνε για ατέλειωτες βόλτες στην πόλη.

«Πάμε βόλτα στην Ακρόπολη;», πρότεινε ο σύζυγος μιας και ήταν η ονομαστική μου εορτή κι ο μικρός είχε ξεκινήσει από νωρίς τη δική του επανάσταση στο σπίτι, απαιτώντας βόλτα εδώ και τώρα έξω από το διαμέρισμα.

Όλα έδειχναν ιδανικά για μια συναρπαστική μέρα με έντονο πατριωτικό άρωμα… Κατεβαίνουμε στην στάση «Ακρόπολη» του μετρό και αρχίζουμε να ανηφορίζουμε τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

Εκατοντάδες κόσμου προχωρούσαν προς την ίδια κατεύθυνση με εμάς, έχοντας προφανώς την ίδια ιδέα μαζί μας για μια βόλτα στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, εκεί που το φως έχει άλλη δύναμη και η ενέργεια γεμίζει τη ψυχή σου.

Η διάθεση στο ζενίθ, η ανυπομονησία και η προσμονή επίσης. Ο μικρός έχει ξεκινήσει έναν βομβαρδισμό ερωτήσεων για τον Παρθενώνα, τις Καρυάτιδες, τον Περικλή, προετοιμάζοντας τον εαυτό του για την πρώτη επαφή με το μνημείο.

Και φτάνουμε στην κεντρική πύλη της Ακρόπολης και η προσμονή μετατρέπεται σε χαστούκι νοερό, αλλά αρκετά ηχηρό αφού το μνημείο ήταν κλειστό!!!!

«Σας ενημερώνουμε ότι ο αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης την 25η Μαρτίου θα παραμείνει κλειστός», έγραφε ένα μπακαλόχαρτο εις την ελληνικήν και την αγγλικήν προκαλώντας οργή, απογοήτευση κι ένα ειρωνικό μειδίαμα.

Εκατοντάδες τουρίστες προσπαθούσαν να καταλάβουν τι συνέβαινε… Ρωτούσαν τους Έλληνες γεμάτοι απορία και τι να τους απαντήσεις; Ότι το αθάνατο ελληνικό δημόσιο το έκανε πάλι το θαύμα του; Ότι για μια ακόμα φορά η χώρα γίνεται ρεζίλι γιατί δεν υπάρχει η στοιχειώδης κοινή λογική ώστε η Ακρόπολη, το στολίδι του παγκόσμιου πολιτισμού, εκείνη για την οποία εκατομμύρια άνθρωποι από όλο τον κόσμο κατακλύζουν την Αθήνα, να είναι ανοιχτή την 25η Μαρτίου, ημέρα με ξεχωριστό συμβολισμό;

Πόσο μάλλον που φέτος έπεφτε ημέρα Σάββατο, οπότε περισσότεροι θα μπορούσαν να την επισκεφθούν, που η μέρα ήταν καλοκαιρινή και που το Μουσείο της Ακρόπολης ήταν ανοιχτό και μάλιστα με ελεύθερη είσοδο.

Μιλιούνια τουριστών και Ελλήνων έφταναν στην είσοδο και όλοι κοκάλωναν όταν συνειδητοποιούσαν ότι το μνημείο είναι κλειστό.

Οι Έλληνες, με περισσότερο ταμπεραμέντο δεν δίστασαν να ρίξουν τα γαλλικά τους για τον ιθύνοντα νου που είχε τη φαεινή ιδέα να μην μοιράσει τις βάρδιες έτσι, ώστε να δουλέψουν κάποιοι και την 25η Μαρτίου, και να μείνει ανοιχτό το μνημείο.

Οι τουρίστες πιο μπερδεμένοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν πώς γίνεται να κλείνει ένας αρχαιολογικός χώρος…

Αλλά κι αυτοί τι νομίζουν ότι εδώ είναι Παρίσι για να είναι ανοιχτός ο Λούβρος και ο Πύργος του Άιφελ συνεχώς; Ή μήπως Ρώμη που το Κολοσσαίο δεν κλείνει ακόμα και αν (άκου να δεις) είναι η εθνική εορτή της χώρας;

Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε και η αργία του δημόσιου υπαλλήλου είναι ιερή. Πιο ιερή και από τον Ιερό Βράχο. Αλλά πού να καταλάβουν τα... γατάκια οι Κινέζοι που κρέμονταν σαν τα τσαμπιά των σταφυλλιών στην Πνύκα για ένα καρέ του Παρθενώνα από ελληνικό δημόσιο και Έλληνα συνδικαλιστή;;;

Ακόμα και η Ακρόπολη έγινε τσιφλίκι τους και τη μοναδική μέρα που όφειλαν να την κρατήσουν ανοιχτή, εκείνοι προτίμησαν να πάνε στην… παρέλαση. Κι εκεί είναι που αναφωνεί ο περήφανος Έλλην: «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν»!

 

Της Ευαγγελίας Ντούρου

Email: entourou@ star.gr

Tags: