Το σκοτεινό τούνελ το οποίο διασχίζουν τα τελευταία επτά χρόνια οι Έλληνες, χωρίς να μπορούν να διακρίνουν ακόμα το φως στην άκρη του απεικονίζει και η κατάσταση που επικρατεί στο Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο, όπου προσφεύγουν γονείς που δεν μπορούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, προστρέχοντας εκεί για βοήθεια.

Εκεί οι άνθρωποι τα φροντίζουν με αγάπη και περίσσευμα στοργής, προσπαθώντας να αναπληρώσουν κάπως το ρόλο της μαμάς και του μπαμπά, χωρίς φυσικά να θέλουν να τους υποκαταστήσουν.

«Το 2014 που ανέλαβα τα καθήκοντά  μου στο Νηπιοτροφείο το σύνολο των παιδιών που είχαμε σε όλες τις κατηγορίες ήταν 47 και σήμερα είναι 182. Ο αριθμός έχει πολλαπλασιαστεί κατά πολύ και έχουμε και πάρα πολλές αιτήσεις που δεν μπορούμε να τις ικανοποιήσουμε. Οι ηλικίες των παιδιών είναι από 2,5 έως 6», λέει στο star.gr η επικεφαλής του ιδρύματος, Ηρώ Ζερβάκη.

«Για να ικανοποιήσω όλες τις αιτήσεις που έχουμε χρειαζόμαστε άλλα πέντε άτομα προσωπικό για να βγει μια ακόμα βάρδια κι ένα ακόμα σπιτάκι για να φιλοξενηθούν τα παιδιά. Δυστυχώς κι εμείς έχουμε πέσει θύματα της κρίσης και δεν υπάρχουν χρήματα γι’ αυτό, αφού η κρατική επιχορήγηση καλύπτει λιγότερα και από το μισό της μισθοδοσίας», συνεχίζει.

Κι εδώ για μια ακόμα φορά επεμβαίνει η ιδιωτική πρωτοβουλία. Το Εθνικό Νηπιοτροφείο, υπάρχει, λειτουργεί και προσφέρει έργο και φροντίδα σε μικρά παιδιά χάρη σε χορηγίες απλών ανθρώπων.

«Το μεγαλύτερο μέρος της διατροφής των παιδιών ακόμα και το πετρέλαιο για την θέρμανση των παιδιών εξασφαλίζεται με χορηγίες. Από εκεί και πέρα χρωστάμε στο ΙΚΑ έχουμε κάνει ρύθμιση, όπως όλος ο κόσμος και όπως όλα τα ιδρύματα. Δυστυχώς η κρατική επιχορήγηση όλο και μειώνεται και η κοινωνική πρόνοια πλήττεται ανεπανόρθωτα», μας λέει η κυρία Ζερβάκη.

Παρ’ όλ’ αυτά η ίδια και οι συνεργάτες της συνεχίζουν το έργο τους με το ίδιο πάθος και στηρίζουν ακόμα και μικρά προσφυγόπουλα που παρακολουθούν απογευματινά μαθήματα σε σχολεία της περιοχής, προσφέροντάς τους το απογευματινό τους.

«Εφόσον μπορούμε και όσο μπορούμε θα το κάνουμε. Αν δεν μπορούμε θα το σταματήσουμε, αλλά είναι και αυτό στο πλαίσιο του ρόλου μας», τονίζει.

Η ίδια σημειώνει ότι σήμερα οι αιτήσεις που δέχεται το ίδρυμα από Έλληνες γονείς που δεν μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους ούτε τα βασικά έχει μεγαλώσει πάρα πολύ.

«Οι γονείς που έρχονται σε εμάς και ζητούν την βοήθειά μας είναι πολύ αξιοπρεπείς. Είναι άνθρωποι που ντρέπονται για την κατάσταση στην οποία βρέθηκαν. Ήρθε σε εμάς ένας κύριος που γνώριζε για το ίδρυμά μας και μας είπε ότι τρία τετράγωνα πιο κάτω είναι μια μαμά με 95% αναπηρία και τρία τρίδυμα κοριτσάκια. Ο μπαμπάς δουλεύει κι εκείνη τρέχει συνεχώς σε φυσικοθεραπείες. Πήγαμε λοιπόν και της είπαμε να μας φέρει τα παιδιά και να τα κρατάμε εμείς. Στην αρχή δίστασε, αλλά τελικά τα έφερε. Μόλις τα έφερε έβαλε τα κλάματα, γιατί το αυτονόητο, να υπάρχει δηλαδή μια αλληλεγγύη απέναντι σε όποιον έχει πρόβλημα εκλείπει από την κοινωνία μας», λέει η κυρία Ζερβάκη.

Και για τα παιδιά όμως είναι συναισθηματικά μια πιεστική κατάσταση να βρίσκονται μακριά από τη μαμά και τον μπαμπά.

«Τα παιδιά όλα αναζητούν μαμά και οικογένεια. Αυτή είναι η μεγάλη τους ανάγκη, εκτός αν έχουν μια εξαιρετικά τραυματική εμπειρία. Τις παιδοκόμους μας τα παιδιά τις φωνάζουν “μαμά”. Τους ανθρώπους που τα φροντίζουν τους βλέπουν σαν γονείς. Αρκετά μάλιστα είναι αυτά που περιμένουν να έρθει η Παρασκευή για να μπορέσουν να δουν τη μαμά τους», τονίζει και συνεχίζει:

«Συμβάλλουμε κι εμείς στο να διαπαιδαγωγήσουμε τους ενήλικες του αύριο και μπορώ να πω ότι το πετυχαίνουμε μια χαρά. Παιδιά που τα βλέπουμε μετά από χρόνια είναι εξαιρετικά και ξεχωριστά. Τα παιδιά μας έχουν ζήσει μια ιστορία το καθένα που δεν μπορεί εύκολα να την συλλάβει ο νους μας. Αυτό τα έχει κάνει εξαιρετικά ώριμα. Ακόμα και πέντε χρονών παιδάκια αν τους μιλήσεις νομίζει ότι είναι 15».

Παρά τις προσπάθειες πάντως τόσο της κυρίας Ζερβάκη, όσο και όλων των εργαζόμενων στο Νηπιοτροφείο, οι ανάγκες παραμένουν μεγάλες για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες των παιδιών.

«Χρειαζόμαστε οτιδήποτε για παιδιά από 2 έως 6 ετών. Ρούχα, παπούτσια, πετρέλαιο, από τρόφιμα ψάρια, χωρίς κόκαλα και αν υπάρχει η δυνατότητα δωροεπιταγές ώστε να μπορούμε να πάρουμε φρέσκα φρούτα και λαχανικά για τα παιδιά. Όποιος μπορεί επίσης και έχει τη δυνατότητα μπορεί να προσφέρει είδη ζωγραφικής, χαρτιά κανσόν, ξυλομπογιές, μαρκαδόρους», λέει η κυρία Ζερβάκη.

Όποιος θέλει να προσφέρει από το υστέρημά του μπορεί να τηλεφωνήσει στο 210 – 9521728 και να συνεννοηθεί με τους ανθρώπους του Νηπιοτροφείου για το πώς μπορεί να βοηθήσει.

Της Ευαγγελίας Ντούρου

Email: entourou@star.gr

Tags: