​Σε εξέλιξη βρίσκεται από τις 17:30 το απόγευμα της Δευτέρας, η πρώτη από τις δυο κρίσιμες διασκέψεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Οι Ανώτατοι Δικαστές, συνεδριάζουν προκειμένου να αποφανθούν για την συνταγματικότητα ή μη του «νόμου Παππά», ο οποίος ορίζει ότι θα πρέπει υφίστανται μόνο τέσσερις τηλεοπτικές άδειες, ρίχνοντας «μαύρο» σε «μη αδειοδοτημένα» αλλά άκρως υγιή κανάλια.

Κατά την αποψινή διάσκεψη αναμένεται να ολοκληρωθεί η τοποθέτηση του εισηγητή της υπόθεσης,κυρίου Γεωργίου Παπαγεωργίου, ο οποίος φέρεται να έχει ταχθεί υπέρ της συνταγματικότητας του νόμου. Θα ακολουθήσουν οι τοποθετήσεις των υπολοίπων μελών της Ολομέλειας του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου.

Αν η Ολομέλεια ταχθεί υπέρ της εισήγησης, τότε ο νόμος θεωρείται συνταγματικός και εφαρμόζεται ως έχει. Σε αντίθετη περίπτωση θα συζητηθούν οι ενστάσεις και εκτιμάται ότι την Τετάρτη θα ολοκληρωθεί η διάσκεψη με ψηφοφορία επί της συνταγματικότητας του νόμου.

ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΦΑΝΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΡΕΤΣΟΥ:

Να σημειώσουμε, ότι όπως σας έχει ήδη ενημερώσει το star.gr, λίγες ώρες πριν την κρίσιμη συνεδρίαση του ΣτΕ, προηγήθηκαν οι πρωτοφανείς και άκρως προκλητικές δηλώσεις του γενικού γραμματέα Ενημέρωσης Λευτέρη Κρέτσου, ο οποίος βγήκε και είπε πως… «οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης είναι δεσμευτικές, αλλά όχι και σεβαστές», προσθέτοντας πως «ο καθένας έχει δικαίωμα να κρίνει τις αποφάσεις όποιες και αν είναι».

Μάλιστα όσον αφορά στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ που μπορεί να χάσουν την δουλειά τους και εργάζονται σε μη αδειοδοτημένα κανάλια είπε ότι «προβλέπεται στην περίπτωση αυτή ειδική στήριξη, μέσα από επιδόματα ανεργίας με βάση τη συλλογική σύμβαση εργασίας που υπάρχει από το 2009».

Προφανώς, ο κ.Κρέτσος παραβλέπει ότι τελικά το κόστος από το μαύρο στα κανάλια θα είναι 1,7 δις σύμφωνα με τον ΣΕΒ και ότι κανείς δεν αντιτάχθηκε σε διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, με την προϋπόθεση όμως, αυτός να οριστεί βάσει των κανόνων της αρμόδιας ανεξάρτητης αρχής. Και κάτι τελευταίο… που ηχεί σαν αστείο στα αυτιά μας. Σημαντικό το ενδιαφέρον τη�� κυβέρνησης για τις ευπαθείς ομάδες, αλλά όχι η αύξηση του αριθμού των ατόμων που συγκαταλέγονται σε αυτές, καθώς πολλοί από τους εργαζομένους των ΜΜΕ είναι ζευγάρια με παιδιά.