​Μια... καυστική ερώτηση του επίτιμου Αντιπροέδρου του ΣτΕ Πέτρου Παραρά, άναψε τα αίματα στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

«Δεν αισθάνεσθε μοναξιά στις απόψεις σας;», ρώτησε ο κύριος Παραράς τον Ιωάννη Δρόσο, ο οποίος είναι νομικός παραστάτης του Ελληνικού Δημοσίου, στη δικαστική μάχη για τις τηλεοπτικές άδειες.

Δρόσος: «Δεν αισθάνομαι καθόλου μόνος! Θα απαντήσω με τον δικό μου τρόπο ειρωνείας. Έχω 255 εκατ. λόγους να είμαι χαρούμενος και είμαι»
Ευ. Βενιζέλ��ς: «Θα είστε χαρούμενος σε τρεις δόσεις όμως!»
Ακροατήριο: «Ντροπή, ντροπή»

Αγανακτισμένοι... δημοσιογράφοι και τεχνικοί, που βρίσκονταν στο ακροατήριο, πέρασαν στην αντεπίθεση και ακολούθησε πανδαιμόνιο.

Δρόσος: «Θα είμαι... Θα είμαι...»
Ακροατήριο: «Τόσο στοιχίζουμε; Είστε και καθηγητής μας»
Δρόσος: «Ένα ένα...»
Ακροατήριο: «Είναι ντροπή αυτό! 255.000.000 δεν αξίζουν 2.000 οικογένειες!»

Κατά αυτής της ...μάλλον πολιτικής, παρά επιστημονικής άποψης, πώς όλα επιτρέπονται στο...όνομα του Δημόσιου συμφέροντος, τάχθηκαν οι άλλοι έγκριτοι Συνταγματολόγοι - ομιλητές της εκδήλωσης - κάνοντας λόγο για σωρεία παρατυπιών, που καθιστούν παράνομο τον διαγωνισμό.

«Είναι ο πατροκτόνος, ο οποίος μετά λέει είμαι ορφανός και πρέπει να πάρω εγώ την αρμοδιότητα! Δεν νοείται δογματικά, από τη φύση του οργάνου να έχεις μεταφορά αρμοδιότητας, από κει που το Σύνταγμα την αφαίρεσε, επειδή αυτή ήταν η θεμελιώδης συνταγματική απόφαση», είπε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

«Η ταύτιση του δημοσίου συμφέροντος στην περίπτωση των τηλεοπτικών αδειών με το ταμειακό συμφέρον του κράτους είναι κάτι το οποίο δυσκολεύομαι να κατανοήσω και συνέχεται με μία λογική ιδιωτικοποίησης ενός γνήσιου όμως δημοσίου αγαθού. Εν τέλει ίσως την ιδιωτικοποίηση της ίδιας της Δημοκρατίας», τόνισε ο Γιώργος Γεραπετρίτης, αναπληρωτής καθηγητής συνταγματικού δικαίου.

Όπως φαίνεται, πάντως, ο κύριος Δρόσος επιλέγει να ξεχνά ότι τα εκατομμύρια που θα χάσει το ελληνικό δημόσιο, ρίχνοντας μαύρο στα κανάλια, είναι πολύ περισσότερα από αυτά που... θα εισπράξει ! Αντί για τους 255 εκατομμύρια λόγους, που τον κάνουν να...χαίρεται, ας μας πει και για τους 660 εκατομμύρια λόγους, για τους οποίους θα έπρεπε να λυπάται! Εκτός, βέβαια, από το γεγονός πως 2.000 οικογένειες πετιούνται στο δρόμο, από υγιείς και ενεργές εταιρείες, με το «έτσι θέλω»!