Με μια σειρά από καταθέσεις 20 αυτοπτών μαρτύρων, από τους οποίους κανένας δεν αναγνώρισε τους κατηγορούμενους, ξεκίνησε στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο η δίκη για τον εμπρησμό της MARFIN, όπου έχασαν την ζωή τους οι Αγγελική Παπαθανασοπούλου, Παρασκευή Ζούλια, Επαμεινώνδας Τσακάλης.

Οι δυο κατηγορούμενοι αρνήθηκαν τις κατηγορίες -ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ!

Ο Θ.Σίψας είπε ότι έχει καταδικάσει από το 2011 την επίθεση,υποστηρίζοντας ότι ο ίδιος συμμετείχε μόνο στη διαδήλωση.

Ο Π.Αντρέεβ υποστήριξε ότι δεν συμμετείχε καν στη διαδήλωση, αφού βρισκόταν στη δουλειά του.
"Έμαθα από τον ανιψιό μου, ότι είναι νεκρή η κόρη μου"
Λιγότερο από δυο λεπτά κράτησε η κατάθεση του πατέρα και της μητέρας της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου που έχασε τη ζωή της στον εμπρησμό και δήλωσαν παράσταση πολιτικής αγωγής. Ο πατέρας της κοπέλας είπε μόνο ότι έμαθε από τον ανιψιό του για το θάνατο της κόρης του.
Οι 20 μάρτυρες που εξετάστηκαν είναι υπάλληλοι της MARFIN και εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις δίπλα από το υποκατάστημα της τράπεζας. Κανείς δεν αναγνώρισε τους κατηγορούμενους. Ένας αυτόπτης μάρτυρας, ο οποίος είχε συνομιλία με τους δράστες τη στιγμή του εμπρησμού, είπε: «Υπήρχε ένας διάλογος τότε με κάποια άτομα. Δεν έχω δει τα πρόσωπα αυτά σήμερα εδώ». Μάλιστα είπε ότι δεν θέλει να επεκταθεί επειδή θεωρεί ότι κινδυνεύει.
"Ο Νώντας προσπαθούσε να βρει κάποιον στο τηλέφωνο, η Αγγελική ήταν δίπλα του"

Ο υπάλληλος της Μαρφίν, Γιώργος Στρατογιαννάκης, ο οποίος περιέγραψε τα όσα έζησε είπε ότι δεν μπορεί να αναγνωρίσει κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο και περιέγραψε όσα έζησε: «Προσπάθησα να κατέβω στο ισόγειο για να σβήσω τη φωτιά. Είδα φλόγες που έγλειφαν το ισόγειο και ανέβηκα πάνω. Στο μπαλκόνι, στον 2ο όροφο ήταν 2 συνάδελφοι, και μου είπαν "αυτοί έρχονται και πετάνε κι άλλο". Έσκυψα και είδα κάποιον στο σημείο που είχε σπάσει η τζαμαρία, που κρατούσε κάνιστρο και κάτι έριχνε, ή έτσι φαινόταν. Το έκανε 2-3 φορές και όταν έφευγε ξαναφούντωνε η φωτιά. Φορούσε μαύρα ρούχα, ήταν νεαρός μετρίου αναστήματος καλοντυμένος, θα μπορούσε να ήταν φοιτητής, 20 -22 χρονών. Μας κοιτούσε και μας έκανε χειρονομία. Στην αρχή κατάλαβα ότι ήταν κάποιος που έδειχνε τη φωτιά. Μετά που το συζήτησα με συναδέλφους τελικά έδειχνε τα γεννητικά του όργανα και έκανε άσεμνη χειρονομία... Έμπαινε ο καπνός στο γραφείο του Νώντα. Προσπαθούσε να βρει κάποιον στο τηλέφωνο, μάλλον για να δει τί πρέπει να κάνουμε για να προστατευτούμε. Η Αγγελική ήταν δίπλα του, μάλλον γιατί ήξερε την κατάσταση της και ήθελε να τη βοηθήσει. Λέμε να φύγουμε, να βρούμε τους άλλους. Έβαλα το σακάκι μου στη μύτη και κρατούσα με το άλλο χέρι την κουπαστή. Κατέβηκα στον άλλο όροφο. Αύτη η τελευταία επαφή που είχα. Το Νώντα τον βρήκαν στα σκαλιά,δεν του έφτασε η ανάσα του και έπαθε ασφυξία» είπε και πρόσθεσε: «Η Αγγελική δεν είχε κουνηθεί καθόλου από το γραφείο. Μέρες μετά είδα το αποτύπωμα του σώματός της, στο πάτωμα. Εκείνη την ημέρα, 21 άτομα βγήκαμε ζωντανοί. Τρεις άλλοι, όχι».

"Προσπαθούσα να προστατευθώ για να αναπνεύσω δεν έβλεπα τίποτα"

Η Αναστασία Κούκου, υποδιευθύντρια του ίδιου υποκαταστήματος, υποστήριξε πως η φωτιά εξαπλώθηκε γρήγορα. «Έπιασε φωτιά μπροστά στη τζαμαρία στο γραφείο της διευθύντριας. Εξαπλώθηκε όπως κατάλαβα, από το εύφλεκτο υλικό και από τον τρόπο που ήταν φτιαγμένο το κατάστημα. Δημιουργήθηκε το φαινόμενο της καμινάδας μας είπαν και άρπαξε αμέσως». Περιγράφοντας τις στιγμές αγωνίας, με σπασμένη φωνή, η μάρτυρας κατέθεσε: «Ήμασταν στο μπαλκόνι. Υπήρχε καπνός από μέσα από το κατάστημα και από την είσοδο. Προσπαθούσα να προστατευθώ για να αναπνεύσω. Δεν έβλεπα τίποτα. Ένας συνάδελφος είχε περάσει τα κάγκελα στο μπαλκόνι, σε ένα διακοσμητικό πεζουλάκι για να αναπνεύσει και κρατιόμασταν χέρι χέρι για να μην πέσει. Δεν μπορούσα να μιλήσω, ήμουν μέσα στον καπνό. Δεν μπορούσα ούτε να ζητήσω βοήθεια».

"Ηταν μικρόσωμα παιδιά οι δράστες - Μας φώναζαν "να καείτε"

Η Αναστασία Χρηστάκη, επίσης υπάλληλος, περιέγραψε τους δράστες της επίθεσης ως «μικρόσωμα, αδύνατα παιδιά. Δεν ήταν άνδρες. Είχαν ευλυγισία και έκαναν γρήγορα τις κινήσεις τους. Είχαν καλυμμένα χαρακτηριστικά, με υφάσματα και μάσκες». Η ίδια επεσήμανε ότι από το μπαλκόνι όπου βρισκόταν, έβλεπε κόσμο να περνάει καθώς και μία κοπέλα: «Άκουσα τη φωνή της να λέει "να καείτε". Κάποιοι άλλοι μου πέταξαν ένα μπουκάλι νερό και το έριξα στο πρόσωπο».

ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ ….

marfin_2010_3.jpg

Ήταν 5 Μαΐου του 2010 όταν κουκουλοφόροι έβαλαν φωτιά σε κτίριο της τράπεζας Marfin επί της οδού Σταδίου, κατά τα τη διάρκεια παρακείμενης διαδήλωσης. Τρεις υπάλληλοι της τράπεζας δεν κατάφεραν να απεγκλωβιστούν και μέσα σε δέκα λεπτά είχαν πνιγεί από ασφυξία εξαιτίας των καπνών της πυρκαγιάς. Ο ιατροδικαστής επιβεβαίωσε την επικάθηση μεγάλης ποσότητας αιθάλης στους πνεύμονες των τριών θυμάτων.

ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ….

THIMATA.jpg

Η Αγγελική Παπαθανασοπούλου βρέθηκε νεκρή σε ένα «πατάρι», όπου είχε προστρέξει για να γλιτώσει από τις φλόγες. Πέθανε από τις αναθυμιάσεις, καθώς στο δέρμα της δεν φάνηκαν εγκαύματα. Μαζί της πέθανε και το τεσσάρων μηνών έμβρυο που έφερε στην κοιλιά της. Ήταν 32 ετών και καταγόταν από το Αίγιο. Ήταν μαθηματικός με μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο. Δούλευε δύο χρόνια για την τράπεζα.

Η Παρασκευή Ζούλια, η Βιβή, όπως την φώναζαν, βρέθηκε κοντά στο μπαλκόνι του ορόφου, χωρίς τραύματα κι αυτή. Αιθάλη και μονοξείδιο του άνθρακα βρέθηκαν στους πνεύμονές της. Ήταν 35 ετών και καταγόταν από την Μήλο. Τελείωσε Διεθνείς κι Ευρωπαϊκές Σπουδές στο Πάντειο και συνέχισε στο Λονδίνο τις σπουδές της. Από το 2008 εργαζόταν κι αυτή στη Marfin.

Ο Επαμεινώνδας Τσακάλης βρέθηκε νεκρός στα σκαλιά μεταξύ δεύτερου και πρώτου ορόφου. Η ασφυξία ήταν η αιτία θανάτου του. Ήταν 36 ετών και καταγόταν από τη Λευκάδα. Δούλευε από πολύ μικρός, καθώς είχε χάσει τον πατέρα του σε ηλικία 10 ετών. Κατάφερε και σπούδασε οικονομικά κι έκανε και μεταπτυχιακό στη Σκωτία. Σχεδίαζε να παντρευτεί, αλλά δεν τα κατάφερε.