​Ο Άγιος Παΐσιος o Αγιορείτης (κατά κόσμο Αρσένιος Εζνεπίδης) υπήρξε προσωπικότητα αμφιλεγόμενη με φανατικούς φίλους και ακόμη φανατικότερους πολέμιους. Ο Έλληνας μοναχός που έζησε κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα (25 Ιουλίου 1924-12 Ιουλίου 1994) άφησε το χνάρι του ανεξίτηλο.
Χιλιάδες πιστοί ανά τον κόσμο πίνουν νερό στο όνομά του και πιστεύουν πως όσα προφήτευσε συμβαίνουν. Στον αντίποδα, υπάρχουν και εκείνοι που λένε πως πίσω από τις λεγόμενες προφητείες κρύβεται ολόκληρη εμπορική επιχειρήση με δεκάδες παρακλάδια (εικόνες, βιβλία, άγια λιβάνια, άγια ρούχα ακόμη και άγια στυλό!) αφού τα λόγια του Γέροντα παραπέμπουν (κατά εκείνους πάντα) σε χρησμούς της Πυθίας.
Το όργιο εμπορευματοποίησης που στήνουν επιτήδειοι σε κάθε επέτειο γεννήσεως ή θανάτου του Αγίου, με πάγκους έξω από εκκλησίες και σε πανηγύρια, προκαλεί σε κάποιους θυμό, σε άλλους όμως που πιστεύουν σε αυτόν, αναπτερώνει ελπίδες και τους γεμίζει γαλήνη η προσδοκία ότι θα αποκτήσουν ένα κομμάτι αγιοσύνης του Γέροντα Παϊσίου.
Πάντως το σίγουρο είναι ένα. Ο μοναχός που συζητήθηκε όσο λίγοι άνθρωποι στην εκκλησία τον περασμένο αιώνα, κατατάχθηκε ως Άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στις 13 Ιανουαρίου 2015. Μάλιστα τη διαδικασία αγιοποίησής του την ξεκίνησε ο ίδιος ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, καθώς για εκείνον ο μοναχός ήταν αυτός που έδωσε ζωή και πνοή ξανά στην Αθωνική Πολιτεία.
Ποιος ήταν ο γέροντας Παϊσιος

Ο Αρσένιος Εζνεπίδης γεννήθηκε στην Καππαδοκία της Μικράς Ασίας και είχε ακόμη 8 αδέλφια. Πήρε το όνομα Αρσένιος 5 εβδομάδες πριν φύγει με την οικογένειά του με τα καραβάνια των προσφύγων τον Σεπτέμβρη του 1924 για τον Πειραιά. Η οικογένεια του αρχικά εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα, αλλά τελικά κατέληξε στην Κόνιτσα. Πριν γίνει μοναχός ήταν ξουλουργός, ενώ στον στρατό υπηρέτησε ως ασυρματιστής.
Το 1949 πηγαίνει στο Άγιο Όρος για να μονάσει, όμως επέστρεψε στην κοσμική ζωή για να παντρέψει τις αδελφές του και ένα χρόνο αργότερα, το 1950 γύρισε στο Όρος και προοδευτικά κατέληξε στη Μονή Εσφιγμένου όπου πήρε το πρώτο του όνομα του, που ήταν Αβέρκιος.
Το 1954 πήγε στη Μονή Φιλοθέου, δύο χρόνια μετά χειροτονήθηκε «σταυροφόρος» και ονομάστηκε Παϊσιος. Ακολούθησε μια πορεία με πολλούς σταθμούς μέχρι το 1962 που πήγε στο Όρος Σινά. Εκεί έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στους Βεδουίνους. Το 1964 επέστρεψε στο Άγιον Όρος και δεν ξανάφυγε ποτέ από εκεί. Δεχόταν επισκέψεις χιλιάδων πιστών καθώς το όνομά του είχε γίνει γνωστό στην μοναστική κοινότητα του Άθω και πολλοί τον θεωρούσαν χαρισματικό.
Η υγεία του όμως ήταν εύθραυστη και τελικά αρρώστησε και από καρκίνο του παχέος εντέρου. Αντιμετώπισε με στωϊκότητα την ασθένειά του και πίστευε πως ήταν κάτι που του έστειλε ο Θεός και ωφέλιμο για την πνευματική του υγεία.
Μετά τον θάνατό του ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Έκτοτε, κάθε χρόνο στις 11 προς 12 Ιουλίου, στην Εορτή του, τελείται αγρυπνία στο Ιερό Ησυχαστήριο, με συμμετοχή χιλιάδων πιστών.
Η σελίδα στο facebook και ο…ΣΑΛΟΣ
Το 2011 δημιουργήθηκε στο facebook η σατιρική σελίδα «Γέροντας Παστίτσιος» και προκλήθηκαν απίστευτες αντιδράσεις από τους χιλιάδες πιστούς που θεώρησαν πως κάτι τέτοιο ήταν τουλάχιστον βλασφημία.
γε.png
Το θέμα έφτασε μέχρι και την Βουλή μετά από ερώτηση της Χρυσής Αυγής, γεγονός που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, καθώς δύο μέρες μετά ο διαχειριστής της σελίδας, συνελήφθη. Όλα τα κόμματα της αριστεράς, καθώς και οι χρήστες του facebook και του twitter αντέδρασαν οργισμένα και έκαναν λόγο για βάναυση παραβίαση δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Αστραπιαία, νέες σελίδες με παρόμοια ονόματα δημιουργήθηκαν και το hashtag της διαμαρτυρίας έγινε διεθνές trending topic. Τελικά, ο 27χρονος κατηγορούμενος παραπέμφθηκε σε τακτική δίκη και τον Ιανουάριο του 2014 καταδικάστηκε σε δεκάμηνη φυλάκιση με αναστολή για εξύβριση θρησκεύματος κατ' εξακολούθηση.
Η πίστη είναι κάτι ιερό και βαθιά προσωπικό λένε Θεολόγοι στο star.gr
To star.gr μίλησε με επιφανείς Θεολόγους η άποψη των οποίων καταλήγει σε έναν κοινό παρανομαστή. Ασχέτως αν κάποιος πιστεύει ή όχι στο έργο του γέροντα Παϊσίου, ασχέτως αν κάποιος είναι σύμφωνος ή όχι με τις εικόνες (για πολλούς εξευτελιστικές) πιστών να ποδοπατούνται στην ουρά για να προσκυνήσουν τα ιερά λείψανα του Αγίου, ασχέτως αν κάποιος πιστεύει στις προφητείες του Παϊσίου ή όχι υπάρχει κάτι που δεν αμφισβητείται και αυτό ονομάζεται πίστη.
Και στην πίστη, σε αυτό που δίνει ελπίδα στον κάθε άνθρωπο δεν υπάρχουν ούτε σύνορα, ούτε πρέπει, ούτε δεν πρέπει. Τα πάντα είναι ανεκτά και αποδεκτά. Διαφορετικά δε μιλάμε για ανεξιθρησκεία, αλλά για σκοταδισμό.
Της Ισμήνης Λέντζου

Με πληροφορίες από το Wikipedia