​Ώρα τρεις το μεσημέρι. Οι κλειστές εγκαταστάσεις του Ελληνικού έχουν μετατραπεί σε ένα πραγματικό φούρνο. Η μυρωδιά είναι ανυπόφορη και οι εκατοντάδες άνθρωποι που στεγάζονται σε αυτή την κλειστή αίθουσα προσπαθούν με κάθε τρόπο να κερδίσουν λίγες στιγμές δροσιάς.

Ένα μωρό μόλις 2 μηνών είναι ξαπλωμένο πάνω σε βρώμικες κουβέρτες και οι γονείς του προσπαθούν με ένα μικρό ανεμιστήρα να το δροσιστούν.

Λίγα μέτρα πιο πέρα μια νεαρή κοπέλ�� μεταφέρει με ένα κουβά νερό σε μια σκηνή για να βρέξουν τις πετσέτες που είναι απλωμένες πάνω στις σκηνές.

Για μια ακόμη φορά εμφανίστηκε ένας Αφγανός ο οποίος δήλωσε υπεύθυνος και προσπάθησε όχι απλά να μας διώξει αλλά και να ξεσηκώσει κάποιους φίλους του για να μας απομακρύνει.

Όμως οι περισσότεροι μιλούν και περιγράφουν τις άθλιες συνθήκες που ζουν… ενώ την ίδια στιγμή ο κίνδυνος από μολυσματικές ασθένειες είναι μεγάλος.

Οι μετανάστες έχουν φτάσει στα όρια τους. Το ίδιο και οι κάτοικοι της περιοχής οι οποίοι βλέπουν καθημερινά αυτές τις εικόνες. Όλοι περιμένουν να δουν πότε θα εφαρμοστεί το χρονοδιάγραμμα που καθορίζει ότι αυτοί οι άνθρωποι θα μεταφερθούν σε κέντρα φιλοξενίας πιο ανθρώπινα μέχρι το τέλος του μήνα.