​«Πεινάμε. Ντρέπομαι είμαι 61χρονών. Δουλεύω 17 χρόνια εδώ», λέει με τα δάκρυα στα μάτια η Βίκυ Λουκοπούλου, καθαρίστρια του Δρομοκαΐτειου, που συμμετείχε στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το υπουργείο Υγείας.

Ζητά έστω τον μισθό ενός μήνα από τους 5 που της οφείλει το Δρομοκαΐτειο, αφού έφτασε να χρωστά 5 ενοίκια και της έκαναν έξωση. Φιλοξενείται και υπάρχουν μέρες που δεν έχει όπως λέει ούτε 1 ευρώ στο πορτοφόλι της.

«Η αξιοπρέπεια αγόρι μου έχει φτάσει στα πατώματα. Παρακαλώ δεν θέλω τίποτα παραπάνω, ��α μας δώσουν αυτά που δουλέψαμε», τονίζει.

Εβδομήντα πέντε συνολικά άνθρωποι, καθαρίστριες τραπεζοκόμοι και φύλακες του Δρομοκαΐτειου έφτασαν σήμερα στην πόρτα του υπουργείου Υγείας. Κρατούσαν τις σφουγγαρίστρες , τους κουβάδες τους, άδεια πιάτα και κατσαρόλες και ένα μεγάλο γιατί. Γιατί τους συμβαίνει αυτό.

Σύμφωνα με το Σωματείο Εργαζομένων, το «Δρομοκαΐτειο», ένας από τους βασικούς πυλώνες της ψυχιατρικής φροντίδας στη χώρα, έχει λάβει «ψίχουλα από την κρατική χρηματοδότηση».

Συγκεκριμένα, για το πρώτο πεντάμηνο του 2016 χρηματοδοτήθηκε με 300.000 ευρώ, από το σύνολο της χρηματοδότησης, που ανέρχεται στα 4.000.000 ευρώ. Αποτέλεσμα είναι «να αδυνατεί να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις σε προμηθευτές και εργα��όμενους».

Στο «Δρομοκαΐτειο» απασχολούνται 80 εργαζόμενοι στον τομέα καθαριότητας-φύλαξης και εστίασης, οι οποίοι, όπως αναφέρει το Σωματείο, «παραμένουν απλήρωτοι για πέντε μήνες, συνεχίζοντας, όμως, να προσφέρουν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες».

Στην ίδια μο��ρα και οι εργαζόμενοι στα ελληνικά αμυντικά συστήματα, οι οποίοι είναι απλήρωτοι 2 μήνες.

«Σε όποιον υπάρχει και μας ξέρει έχουμε φτάσει να δανειζόμαστε. εγώ αύριο δεν έχω τη δυνατότητα να έρθω στη δουλειά μου. Σήμερα πρέπει να βρω κάποιον να δανειστώ για να μπορέσω να έρθω στη δουλειά μου, είτε για βενζίνη είτε να πάρω ένα εισιτήριο για το λεωφορείο», λέει ο Χρήστος Καπούτσος, τεχνίτης του εργοστασίου της ΠΥΡΚΑΛ με 30 χρόνια δουλειάς στην πλάτη.

Α��όμη μεγαλύτερος είναι ο φόβος της ανεργίας για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι βλέπουν τη μια επιχείρηση μετά την άλλη να βάζει λουκέτο.

Υπολογίζεται ότι από την αρχή του έτους έχουν χαθεί 30.000 θέσεις εργασίας από επιχειρήσεις που έκλεισαν.