Συγκλονίζουν η ευαισθησία των στίχων αλλά και οι ερμηνείες μαθητών του δημοτικού στο τραγούδι ο "Πρόσφυγας", που πραγματεύεται τον Γολγοθά μικρών προσφυγόπουλων που ξεριζώνονται χωρίς να το θέλουν από την πατρίδα τους.

Το 2ο Δημοτικό Σχολείο Κρόκου, Κοζάνης, βραβεύτηκε στις 18 Απριλίου στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων με το Ειδικό Βραβείο της Ύπατης Αρμοστείας του OHE για τους Πρόσφυγες για το εν λόγω τραγούδι.

Η συμμετοχή ήταν στα πλαίσια του 3ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού ραδιοφωνικού ηχητικού μηνύματος και τραγουδιού "Κάν’ το ν’ ακουστεί - 2016" που διοργάνωσε το Τμήμα Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης του Υπ. Παιδείας, το europeanschooradio.eu κι ο Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.

Το σχολείο ευχαριστεί τα παιδιά της Δ' Τάξης΄και τη δασκάλα Κάμπερ Ελπίδα που αποτύπωσαν σε 79 ζωγραφιές τους στίχους του τραγουδιού, τον κ. Γιώργο Κασαπίδη για τη φωτογραφία με τα προσφυγόπουλα στην Ειδομένη, τον Γιώργο Καρακούλια για τη βοήθεια στο Shelter Musicstudio και φυσικά τον... Γιώργο (10χρονών), τον Βαγγέλη (10 χρονών) και τη Δήμητρα (7 χρονών) που τραγουδούν.

Υπεύθυνος Εκπαιδευτικός: Βασίλης Πετρίδης (στίχοι/μουσική).

kgyukghkghjk.jpg

gfjghj.jpg

Οι στίχοι του κομματιού:
Ήρθε πάλι στ�� όνειρό μου
το σχολείο μου στην άλλη άκρη της γης.
Παιδιά με τσάντες με χαιρετάνε
και μου λένε έλα στην τάξη θα μας βρεις.
Κι εγώ γυρνάω και τους κοιτάω
κι είναι οι φίλοι μου που άφησα νωρίς.
Μα έχει ΜΠΑΡΟΥΤΙ μέσα στην πόλη
που σαν μυρίσει άμα δεν φύγεις θα…ΧΑΘΕΙΣ!!!
Γιατί τόσο μικρή να φύγω σ’ άλλη γη;
Γυρνώ στο λίγο φως σε θάλασσα ανοιχτή.
Ξυπνώ μονάχος, μες στο Αιγαίο,
2-3 πρόσωπα μου φαίνονται γνωστοί.
Δεν είναι φίλοι δεν είναι αδέλφια,
συνταξιδιώτες που θυμίζουν γνωστοί.
Κι έχω μια τσάντα που είχε βιβλία
και τώρα έχει μόνο δίψα για ζωή.
Πρέπει να ΦΥΓΩ… μα που να πάω;
κι όλοι οι δρόμοι είναι τώρα πια ΚΛΕΙΣΤΟΙ!
Γιατί τόσο μικρή να φύγω σ’ άλλη γη;
Γυρνώ στο λίγο φως σε θάλασσα ανοιχτή.
Πρέπει να φύγω…πρέπει να φύγω!
Είμαι ο πρόσφυγας που έρχεται απ’ αλλού.
Θα συναντήσεις κι άλλους με μένα,
δίπλα σε δρόμους και στις ράχες του βουνού
Είναι μικρή… πολύ μικρή,
μα έχω μια τσάντα που χωράει όλη τη γη.
Μέσα σε βάλτους, κάτω από δέντρα,
θα ονειρευτώ για μια ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ!
Γιατί τόσο μικρή να φύγω σ’ άλλη γη;
Γυρνώ στο λίγο φως σε θάλασσα ανοιχτή.
Είμαι ο Αλμιράν, είμαι η Αλταήρα
είμαι ο Μοχσέν, η Ναμπιλά
Είμαι ο Ιβάν, είμαι ο Άλεξ
Είμαι ο Γιώργος, ο Βαγγέλης… κι αυτή είναι η Δήμητρα
ΕΙΜΑΙ Ο ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ!

Πηγή: 2ο Δημ. Σχ. Κρόκου - Ο Πρόσφυγας