Την ώρα που εκατοντάδες πρόσφυγες, οι οποίοι ήταν εγκλωβισμένοι στον Π��ιραιά και σε άλλες περιοχές της νότιας Ελλάδας κατευθύνονται προς την Ειδομένη αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης, στα σύνορα με την ΠΓΔΜ διαδραματίζονται ασύλληπτα γεγονότα….

Εκατοντάδες άνθρωποι κρατώντας σχοινιά προσπαθούν να περάσουν μέσα από χείμαρρους από την Ελλάδα στην ΠΓΔΜ και παρά τις προειδοποιήσεις των ελληνικών αρχών πως ακόμη και να περάσουν θα συλληφθούν από τις γειτονικές αρχές, εκείνοι αψηφούν τον κίνδυνο και τις δύσκολες καιρικές συνθήκες και προχωρούν με «βάρκα» την ελπίδα και τα όνειρα τους …

istorias.jpg

Σύμφωνα με πληροφορίες, πάνω από 1.000 πρόσφυγες έχουν περάσει -μέχρι στιγμής-το χείμαρρο που βρίσκεται σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων από τα σύνορα με την ΠΓΔΜ, μετά το ακριτικό χωριό Χαμηλό, ενώ συνεχώς φτάνουν κατά διαστήματα νέες ομάδες.

Άνθρωποι κάθε ηλικίας, με τα λιγοστά υπάρχοντά τους ανά χείρας περνούν μέσα από τα παγωμένα νερά, προκειμένου να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τη βόρεια Ευρώπη, που είχε σταματήσει ξαφνικά στην Ειδομένη, εδώ και αρκετές ημέρες.

Κρατώντας σχοινιά και βοηθώντας ο ένας τον άλλον περνούν στην άλλη πλευρά, παρά τις εκκλήσεις της αστυνομίας να επιστρέψουν στον καταυλισμό της ουδέτερης ζώνης στα σύνορα Ελλάδας-ΠΓΔΜ.

aman.jpg

Ένα... χαρτί που φέρεται να κυκλοφόρησε αργά το βράδυ του Σαββάτου, όπου αναγράφονταν -σύμφωνα με πληροφορίες- ότι τα σύνορα είναι εικονικά κλειστά και πως αν περπατούσαν πέντε χιλιόμετρα, θα μπορούσαν να περάσουν στην ΠΓΔΜ, ήταν αυτό που ξεσήκωσε εκατοντάδες πρόσφυγες και τους έκανε να ξεκινήσουν την πορεία τους προς τα σύνορα λίγο μετά τις 12:30 το μεσημέρι.

«Περπατάμε, γι��τί θέλουμε να φτάσουμε στη βόρεια Ευρώπη, όπου υπάρχει ασφάλεια», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Άμερ, από τη Συρία, ενώ ο συνοδοιπόρος του Τάρεκ εξηγεί πως η κατάσταση στην Ειδομένη είχε καταστεί ανυπόφορη τις τελευταίες ημέρες εξαιτίας των συνεχών βροχοπτώσεων, που είχαν μετατρέψει σε λίμνη πολλές από τις μικρές σκηνές, που βρίσκονται στα χωράφια δίπλα στον καταυλισμό.

Στην ερώτηση "γιατί δεν επιλέγουν το πρόγραμμα μετεγκατάστασης για να βρεθούν με ασφάλεια σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα", πολλοί απαντούν πως τους φοβίζει η ιδέα πως μπορεί να καταλήξουν σε χώρα διαφορετική, από αυτήν που βρίσκονται συγγενικά τους πρόσωπα που πραγματοποίησαν με επιτυχία το ίδιο ταξίδι μερικούς μήνες πριν.