​Ο εκδότης, ο οποίος κατηγορείται ότι προχωρούσε σε εκβιασμούς προκειμένου να επωφεληθεί διαφημίσεις για τις εφημερίδες του, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κερατσίνι.

Παιδί της αλάνας και της πλατείας Κύπρου στον Άι Γιώργη Κερατσινίου, ήθελε να ζήσει το δικό του όνειρο. Με θράσος έπιασε δουλειά ως ρεπόρτερ τη δεκαετία του '90 και τελικά κατάφερε να γίνει, εκείνη την εποχή, ο κεντρικός άνκορμαν του Πειραιά, που τότε είχε τρία τηλεοπτικά κανάλια, πέντε εφημερίδες και τρεις ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Στις εκπομπές του είχε έντονες εκρήξεις θυμού που σύντομα του προσέδωσαν το παρατσούκλι ο «τρελός».

Γινόταν «αρνάκι» για τον αδελφό του

Καλή η δόξα των τοπικών σταθμών, αλλά έπρεπε να ζήσει καθώς δεν είχε πλούσιους γονείς. Μάλιστα, εκτός από την οικογένεια που θα αποκτούσε με τη σύζυγό του, είχε να φροντίσει τον αδελφό του. Όσοι γνωρίζουν τον Π.Μ. λένε πως έδειχνε μεγάλη στοργή στον αδελφό του, παρόλο που ως χαρακτήρας ήταν επιθετικός προς κάθε άλλο πρόσωπο.

Βόλτα για φαγητό στον Πειραιά- Ο «Δον» εκδότης!

Ο εκδότης έδινε την εικόνα του «Έλληνα κροίσου». Κάποιο μεσημέρι φτάνει σε κατάστημα του Πειραιά, με πανάκριβο αυτοκίνητο και συνοδεία security. Φορά ακριβό σινιέ κουστούμι, βλέμμα σκληρό και απόλυτος στους τρόπους αγνοεί επιδεικτικά όσους βρίσκονταν στο μαγαζί και συμπεριφέρεται σαν να είναι μόνος. Φωνάζει, χειροκροτεί, μιλά ακατάπαυστα στο τηλέφωνο. Το φαγητό δεν του αρέσει και διατάζει τον σερβιτόρο να το ξανα��ήσει. Με μαλλί προς τα πίσω σε στυλ ναπολιτάνικο, έδειχνε να έχει αυτοπεποίθηση. Μάλιστα, όταν ένας ηλικιωμένος του ζητά να κάνει λίγη ησυχία, αυτός απαντά: «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρεεε; Ο εκδότης ΠΜ»

Οι εφημερίδες- φάντασμα

Η κουμπαριά του με βουλευτή του Πειραιά, και η εικόνα του «αγνού παιδιού» τον βοηθούν στην εκδοτική του προσπάθεια.

Με προσωπικό τρία άτομα, η μια εφημερίδα του αντέγραφε την άλλη, απλά στα ίδια κείμενα άλλαζαν τους τίτλους και τις θέσεις στις σελίδες. Έτσι, οργανώθηκε ένας όμιλος εφημερίδων με ίδια σχεδόν ύλη και ελάχιστο κόστος. Πολλοί ήταν οι επιχειρηματίες που στέναξαν από τα χτυπήματα στα πρωτοσέλιδα του.
Το υπερλούξ γραφείο του στην Ακτή Μιαούλη

Παλιός δημοσιογράφος του Πειραιά αναφέρει ότι το γραφείο του εκδότη ήταν σαν μαυσωλείο. Ο προσωπικός του χώρος ήταν 100 τ.μ., με έπιπλα από βαρύ μασίφ ξύλο και ακριβά αντικείμενα.
Το φλερτ με την πολιτική

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, επικεφαλής δικού του ανεξάρτητου σχηματισμού διεκδικεί ανεπιτυχώς τη Δημαρχία Κερατσινίου, λαμβάνοντας ποσοστά κάτω του 2%. Κατά καιρούς κάνει προσπάθειες να αγοράσει ποδοσφαιρικά σωματεία.

Οι εκδόσεις του πάντως, όπου έρρεε άφθονη η κρατική διαφήμιση, του έδωσαν μεγάλη οικονομική άνεση. Από το φτωχικό Κερατσίνι… έφτασε να διαμένει σε ακριβή κατοικία των νοτίων προαστίων.