​Μάθημα θάρρους και δύναμης δίνει η πρώτη Ελληνίδα με βιονικό χέρι, η Ειρήνη Οικονόμου, που ακρωτηριάστηκε μετά από σοβαρή ηλεκτροπληξία στη δουλειά, αλλά δεν το έβαλε κάτω!

Ήταν Ιούλιος του 2012 όταν η Ειρήνη χτυπήθηκε με καλώδια 20.000 walt κατά την διάρκεια εργασιών στο κατάστημά της. «Εκείνη την ημέρα, χρειαζόταν να αλλάξουμε το εξωτερικό πανό του καταστήματος. Επειδή ήμουν σε καλή φυσική κατάσταση και έχω αδυναμία στο να κοιτώ τον κόσμο από ψηλά, ανέβηκα εγώ. Όπως φάνηκε, δεν ήταν η τυχερή μου μέρα. Είδα τον κόσμο από ψηλά μόνο για πέντε λεπτά και μετά έπεσα στο κενό. Ακούμπησα με ένα σίδερο που κρατούσα στα χέρια μου, τα καλώδια της ΔΕΗ με αποτέλεσμα να με χτυπήσουν 20.000 walt. Για μερικά δευτερόλεπτα, κόλλησα εκεί, ακούγοντας ένα tzzz από τον ηλεκτρισμό και είπα μέσα μου "Ειρήνη, αυτό ήταν, αποχαιρέτα τον κόσμο". Κατά την πτώση, είδα όλες τις εικόνες της ζωής μου, να περνούν μπροστά από τα μάτια μου. Τα τελευταία λόγια που θυμάμαι να είπα ήταν στο σύντροφό μου: "Σάκη, τα παιδιά μας!"», διηγείται η 40χρονη, μητέρα δύο παιδών, στο περιοδικό «People» και τον Άγγελο Μήτση.

eirini2_1.jpg

Μετά από «μάχη» των γιατρών να την κρατήσουν στη ζωή, το ένα της χέρι χρειάστηκε να ακρωτηριαστεί. Η Ειρήνη έκανε 16 εγχειρήσεις, ενώ επέστρεψε στο σπίτι χωρίς το αριστερό της χέρι και με το δεξί να λειτουργεί κατά 10%.

«Τις πρώτες μέρες, πονούσα πάρα πολύ και κάθε νύχτα που έπεφτα να κοιμηθώ, ευχόμουν να μην ξυπνήσω. Δεν μπορούσα ούτε ένα ποτήρι νερό να πιω μόνη μου και μου ήταν αδύνατο να πιστέψω, πως αυτό συνέβη σε εμένα. Όσο σκληρό κι αν ακουστεί, είχε περάσει πολλές φορές από το μυαλό μου, να βάλω τέλος στη ζωή μου και, μάλιστα, παρακαλούσα τον σύντροφο μου να με βοηθήσει σε αυτό. Ευτυχώς, όλα πήγαν καλά και να τώρα που μοιράζομαι την ιστορία μου μαζί σας», λέει η ίδια.

eirini_2.jpg

Η 40χρονη είναι η πρώτη χρήστης βιονικού χεριού, μικρού μεγέθους, στη χώρα μας. Αφορμή για να καταλήξει σε αυτή τη λύση στάθηκε ένα ταξίδι στη Γερμανία, στη διάρκεια του οποίου θα έβλεπε ένα γιατρό με ειδίκευση στις μεταμοσχεύσεις χεριών.

Τονίζοντας ότι τα παιδιά της, ο Άλεξ και ο Λέο, της έδωσαν δύναμη, λέγοντάς της πως την αγαπούν και θα την φροντίζουν, η Ειρήνη επισημαίνει πως το ατύχημά της την έκανε να αλλάξει φιλοσοφία ζωής: «στην αρχή ένι��θα πως τα είχα χάσει όλα πια! Την εμφάνισή μου, την ομορφιά, αλλά και μια οικονομικά άνετη ζωή. Στη συνέχεια όμως, ανακάλυψα πιο σημαντικά πράγματα και πολύ πιο αληθινά, όπως η αγάπη και η αξία της οικογένειας. Για πρώτη φορά, έβλεπα αυτά που έχω και όχι αυτά που δεν έχω. Εκτίμησα τα πόδια μου, τα μάτια μου, το πρόσωπό μου και βέβαια το μοναδικό μου χέρι»!