​Συγκλονίζουν οι εξομολογήσεις δυο συνανθρώπων μας που έχουν πέσει στην παγίδα του τζόγου. Πρόκειται για ένα πάθος, όπως μας λένε, που σε οδηγεί σιγά σιγά όχι μόνο στην οικονομική καταστροφή, αλλά δημιουργεί και σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα.

Ο Δαμιανός Δουΐτσης περνούσε μερόνυχτα καθισμένος σε μία καρέκλα για να τζογάρει. Ήταν άρρωστος με τα χαρτιά και ανήμπορος να ξεφύγει από το πάθος του.

«Έπαιζα χαρτιά και καζίνο. Τέτοια εποχή περίμενα πως και πως να καθίσω στο τραπέζι και δε με ένοιαζε, αν θα χάσω ή θα κερδίσω. Με ένοιαζε να παίξω 15 ώρες από το βράδυ της Παραμονής, μέχρι την άλλη ημέρα το μεσημέρι» αναφέρει στο Star.

Mάλιστα, δε σταματούσε να παίζει, ούτε όταν τέλειωναν τα χρήματα. Άλλοτε δανειζόταν, άλλοτε έπαιρνε κρυφά λεφτά από τις εισπράξεις της επιχείρησής του. Μπορεί να έπαιζε ακόμη και 3.000 ευρώ σε μία βραδιά, όπως παραδέχεται.

«Ήμουν σε μια οικογενειακή επιχείρηση, άρπαζα ό,τι άρπαζα. Ευτυχώς, υπήρχαν κάποιοι άλλοι άνθρωποι που δε μου επέτρεπαν να τα παίξω όλα. Δεν έχουμε καμία διαφορά από το ναρκομανή. Η ίδια εμμονή, ο ίδιος καταναγκασμός. Μόνο που δε φαινόταν. Φορούσαμε τα ρούχα μας και πηγαίναμε να πάρουμε τη δόση μας» προσθέτει ο ίδιος.

Μετά από 15 χρόνια κατάφερε να σταθεί στα πόδια του και δημιούργησε ένα κέντρο υποστήριξης στη Θεσσαλονίκη. Εκεί συνάντησε και τον 47χρονο Παναγιώτη, ο οποίος προσπαθεί ακόμη να νικήσει το τζόγο. Έχει σπαταλήσει χιλιάδες ευρώ στα φρουτάκια και κάθε φορά λέει, πως θα είναι η τελευταία.

«Κάθισα ξανά στην καρέκλα και κόλλησα. Δεν υπάρχει κανένας απολύτως έλεγχος. Μπορεί να έχω κάνει ας πούμε, και μία εβδομάδα στο βουνό πάνω, προσπαθώντας μόνος μου. Δε γίνεται απολύτως τίποτα» τονίζει.

Να σημειωθεί ότι η εξάρτηση από το τζόγο αντιμετωπίζεται σε ειδικά ψυχοθεραπευτικά κέντρα, όπως ο εθισμός στα ναρκωτικά ��αι το αλκοόλ.