Απίστευτες ιστορίες οικογενειακής τρέλας και αντιδικίες προσπαθεί να ξεδιαλύνει η Δικαιοσύνη, σχετικά με την προσβολή ή την αναγνώριση της πατρότητας, αλλά και με περιουσιακές διεκδικήσεις που συνδέεται μαζί της.

Το Έθνος της Κυριακής αναφέρεται σε τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις, σε ρεπορτάζ του Α. Αυλωνίτη, στις οποίες ισχύει η ρήση «χάνει ο πατέρας το παιδί και το παιδί τον πατέρα».

Ο νονός ήταν ο αληθινός μπαμπάς

Στην πρώτη περίπτωση χρειάστηκε να γίνει 23 ετών για να μάθει πως αυτός με τον οποίο έζησε επί 18 χρόνια κάτω από την ίδια στέγη φωνάζοντάς τον «μπαμπά» δεν ήταν στην πραγματικότητα ο πατέρας της. Πέντε χρόνια μετά τον χωρισμό του ζεύγους και την ενηλικίωσή της η κοπέλα πληροφορήθηκε ότι βιολογικός της πατέρας ήταν ο άνθρωπος που αποκαλούσε «νονό». Η 23χρονη όμως έμαθε την αλήθεια από τη μητέρα της ενάμιση χρόνο μετά τον αιφνίδιο θάνατο του νονού (και ταυτόχρονα πατέρα), όταν εκείνος που πάντα θεωρούσε ως πατέρα είχε εγκαταλείψει πλέον τη συζυγική στέγη.

Η η νεαρή κατέφυγε στη Δικαιοσύνη και υπέβαλε αρχικά αγωγή προσβολής της πατρότητας.

Αφού αποδείχθηκε δικαστικά ότι δεν ήταν πράγματι πατέρας της ο επί 24 χρόνια σύζυγος η κοπέλα υπέβαλε άλλη αγωγή για να αναγνωριστεί δικαστικά ότι ο εκλιπών νονός της ήταν και πατέρας της, στρεφόμενη κατά της συζύγου και του παιδιού του νονού της, αντιδικώντας μαζί τους για μία 10ετία και κερδίζοντας τελικά την πατρότητα.

Η Δικαιοσύνη δέχθηκε ότι 4 χρόνια μετά τον γάμο του ζεύγους, στις καλοκαιρινές διακοπές, η μητέρα γνώρισε και ερωτεύθηκε τον μετέπειτα πατέρα και νονό της κόρης της, η οποία γεννήθηκε σχεδόν ενάμιση χρόνο αργότερα.

Η εξέταση DNA τού στέρησε το... επώνυμο

Σε άλλη υπόθεση, άνδρας ηλικία 36 ετών, βεβαιώθηκε μέσω DNA ότι δεν είναι γιος εκείνου που η μάνα του έλεγε ότι είναι ο πατέρας του.

Μετά πολύχρονη αντιδικία σε όλα τα στάδια της Δικαιοσύνης, όχι μόνο κατέληξε ως «αγνώστου πατρός», χάνοντας τη σχετική δίκη, αλλά επιπλέον έχασε το επώνυμο (και έμεινε χωρίς πατρώνυμο) που χρησιμοποιούσε για μισό αιώνα στην κοινωνική ζωή και στις συναλλαγές του!

Η ιστορία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’60, όταν το παιδί γεννήθηκε εκτός γάμου. Η μητέρα υποστήριξε ότι ήταν καρπός σχέσης της με νεαρό στρατιωτικό και η σύλληψη έγινε στη διάρκεια της μνηστείας τους.

Εκείνος αρνήθηκε, αλλά η πατρότητα αναγνωρίστηκε διά της δικαστικής οδού ύστερα από αγωγή που κατέθεσε η μητέρα. Ο στρατιωτικός προ 15ετίας έπεισε τον φερόμενο ως γιο του να υποβληθούν και οι δύο σε εξέταση γενετικού υλικού, από την οποία αποδείχθηκε κατά 100% ότι δεν ήταν πατέρας του.

Προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, ζητώντας αναψηλάφηση της δικαστικής απόφασης που εσφαλμένα τον «έχρισε» πατέρα και η οποία ανατράπηκε τελικά 45 χρόνια μετά την έκδοσή της!

Η ανατροπή αυτή οδήγησε και στην απώλεια και στην υποχρεωτική αλλαγή επωνύμου, καθώς ο αρμόδιος ληξίαρχος, εκτελώντας τη δικαστική απόφαση, άλλαξε τα μητρώα αρρένων και το επώνυμο του... παιδιού (που ήταν πλέον 48 ετών!).

Ο μαιευτήρας-δότης σπέρματος έδωσε και διατροφή

Σε άλλη υπόθεση μια γυναίκα άνω των 40 έφερε στον κόσμο πριν από λίγα χρόνια ένα υγιέστατο κοριτσάκι μέσω τεχνητής γονιμοποίησης, αξιοποιώντας το σπέρμα δότη.

Πατέρας του παιδιού ήταν ο γυναικολόγος-μαιευτήρας που ήταν και δότης του σπέρματος, ενώ διατηρούσε μαζί της ερωτική σχέση, η οποία -κατά τον ίδιο- είχε λήξει τουλάχιστον 3 χρόνια πριν από τη γέννηση.

Η μητέρα προσέφυγε στη Δικαιοσύνη ζητώντας να αναγνωριστεί ο ιατρός ως πατέρας και να της καταβάλει μηνιαία διατροφή περίπου 2.500 ευρώ, υποστηρίζοντας ότι υπήρχε ερωτική σχέση μεταξύ τους και ότι συναίνεσε πλήρως στη χρήση του σπέρματός του,.

Ο γυναικολόγος αποποιήθηκε την πατρότητα υποστηρίζοντας ότι η ερωτική σχέση διακόπηκε πολύ πριν από την εγκυμοσύνη. Παραδέχθηκε ότι το σπέρμα ήταν δικό του, αλλά το προσέφερε ως τρίτος δότης, ο οποίος κατά τον Αστικό Κώδικα δεν μπορεί ποτέ να αναγνωριστεί ως πατέρας χωρίς να υπάρξει συμβολαιογραφική του συναίνεση .
Η Δικαιοσύνη ξεπερνώντας τα νομικά εμπόδια και κενά δέχθηκε ότι και σ’ αυτή την περίπτωση μπορεί να αναγνωριστεί δικαστικά ότι είναι πατέρας, έστω και χωρίς συμβολαιογραφική συναίνεση, με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί σε διατροφή.