Η κατάσταση στην Ελλάδα προσελκύει όλο και πιο συχνά το ενδιαφέρον των διεθνών ΜΜΕ. Αυτή τη φορά, η Γαλλική Le Monde, φιλοξενεί συνέντευξη από ένα ζευγάρι της «διπλανής πόρτας», ένα ζευγάρι από τα Βριλήσσια. Στόχος; Να εξαχθεί ένα συμπέρασμα για το πώς βιώνουν οι Έλληνες την κρίση.
Η συγκεκριμένη βέβαια οικογένεια, είναι σχετικά εύπορη, ωστόσο όπως εξομολογούνται οι γονείς, τρέμουν για το μέλλον των δύο παιδιών τους.
Ο πατέρας της οικογένειας, ο Κώστας Δαλιάνης, εξομολογείται στην δημοσιογράφο, Aline Leclerc: «Λένε ότι φτάνουν σε μια συμφωνία, αλλά τίποτα δεν είναι ακόμη βέβαιο. Πρέπει όμως οπωσδήποτε να καταλήξουν. Αυτό θα είναι το λιγότερο επώδυνο για μας».
τητρη.jpg
Η κόρη του Ιωάννα (5 ετών) κάθεται στα γόνατά του, ενώ στη βεράντα ο δίδυμος αδελφός της, Οδυσσέας, κάνει ποδήλατο. «Είναι τα παιδιά της κρίσης. Ήμουν έγκυος όταν μάθαμε ότι οι κυβερνήσεις είχαν πει ψέματα για το έλλειμμα» λέει, χαμογελώντας, η μητέρα τους, Τόνια, 40 ετών.
Η δημοσιογράφος πηγαίνει πίσω στο χρόνο και θυμάται ότι ήταν το 2009, όταν ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε αποκαλύψει ότι το έλλειμμα δεν ήταν 6% του ΑΕΠ, αλλά 12,7%. Πήρε τότε μέτρα λιτότητας, το 2010 ακολούθησε ένα δεύτερο πρόγραμμα, ενώ το 2011 ελήφθησαν νέα μέτρα λιτότητας.
Η Τόνια παρέδιδε ιδιαίτερ�� μαθήματα σε εύπορες οικογένειες των Βριλησσίων. «Έπαιρνα 20 ευρώ την ώρα και είχα ακόμη και 6 ώρες μαθήματα την ημέρα», θυμάται. Μετά τη γέννηση των παιδιών της όμως, δεν βρίσκει πλέον ιδιαίτερα.
Την ίδια ώρα, ο Κώστας, καλλιτεχνικός διευθυντής σε διαφημιστική, βλέπει τα σχέδια της εταιρείας του να φυλλορροούν και να αρχίζουν οι απολύσεις. «Το 2009 στον τομέα μου ήμασταν 48 και σήμερα είμαστε μόνο 9», λέει και μιλά στην γαλλική εφημερίδα για τις απολύσεις που ανακοινώνονταν τηλεφωνικά σε συναδέλφους του. Μιλά για τις ζωές που άλλαζαν μέσα σε ένα λεπτό από την αγωνία. Από εκείνη τη στιγμή ο μισθός του μειώθηκε κατά 50%.
τρητρηςηρ.jpg
Η Τόνια δεν μπόρεσε να ξαναβρεί δουλειά. «Τα ιδιαίτερα είναι πλέον προς 10 ευρώ την ώρα. Αλλά μου στοιχίζει ακριβότερα να πληρώσω κάποιον για να κρατήσει τα παιδιά», λέει στην Aline Leclerc.
Πριν από την κρίση, η Τόνια και ο Κώστας κέρδιζαν μαζί πάνω από 5.000 ευρώ. «Ήταν πραγματικά πολύ σημαντικό εισόδημα», λένε. Σήμερα εισπράττουν τρεις φορές λιγότερα. «Αλλά εξακολουθώ να κερδίζω τη ζωή μου και κοιτάζω γύρω μου. Οι περισσότεροι συνάδελφοί μου που απολύθηκαν δεν ξαναβρήκαν δουλειά, κάποιοι μετακόμι��αν στην Αγγλία ή στην Κύπρο. Νιώθουμε σχεδόν ενοχές όσοι δουλεύουμε σε αυτή τη χώρα...», λέει ο Κώστας.
Οι φόροι στο εισόδημά του έχουν επίσης αυξηθεί. Το ζευγάρι πρέπει τώρα να πληρώνει και ΕΝΦΙΑ 600 ευρώ τον χρόνο για το διαμέρισμα, το οποίο κληρονόμησε η Τόνια από τον πατέρα της, και επιπλέον 200 ευρώ ΕΝΦΙΑ για το οικογενειακό σπίτι στην Κρήτη. «Εδώ, το να αφήσεις το σπίτι στα παιδιά σου είναι το όνειρο κάθε γονιού!», σχολιάζει η Τόνια. Ο Κώστας δεν αγαπάει ιδιαίτερα τους δημοσίους υπαλλήλους. Είναι πάρα πολλοί, πολύ τεμπέληδες και βγαίνουν πρόωρα στη σύνταξη. Τους θεωρεί υπεύθυνους εν μέρει για τα προβλήματα της Ελλάδας. «Όλοι αυτοί οι νέοι φόροι είναι για να πληρωθο��ν οι συντάξεις όσων φεύγουν στα 50; Γι' αυτούς δουλεύω 50 ώρες την εβδομάδα;» αναρωτιέται αγανακτισμένος.
Είναι έξαλλος με την πρόσφατη απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να επαναπροσλάβει 2.600 εργαζομένους στην ΕΡΤ, τους οποίους απέλυσε η προηγούμενη κυβέρνηση. «2.600 εργαζόμενοι για ένα τόσο μικρό κανάλι; Είναι γελοίο και άδικο. Οι δικοί μου συνάδελφοι δεν θα έχουν την ευκαιρία να ξαναβρούν δουλειά!», σχολιάζει.
Η δημοσιογράφος της Le Monde συνεχίζει γράφοντας:
Έτσι προχωράει η ζωή στην Ελλάδα. Η κρίση ανεβάζει τις εντάσεις μέσα στην κοινωνία. Ο ιδιωτικός τομέας επικρίνει τους δημοσίους υπαλλήλους ότι είναι «ωφελημένοι», ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι κατηγορούν τα ελεύθερα επαγγέλματα ότι «κρύβουν τα εισοδήματά τους» για να φοροδιαφεύγουν. Όλοι κατηγορούν τους πολιτικούς όλων των κομμάτων ότι τα τελευταία 40 χρόνια τούς έσπρωξαν στον γκρεμό.
Ο Κώστας δεν είναι γοητευμένος από τον Αλέξη Τσίπρα. «Είναι εύκολο να κάνεις τους απελπισμένους ανθρώπους να ονειρεύονται. Πιστεύω ότι είναι ψεύτης σαν όλους τους άλλους και ότι οι υποσχέσεις του σύντομα θα διαψευστούν». Προτιμάει να εμπιστεύεται τους Ευρωπαίους ηγέτες, γιατί, όπως λέει, «ξέρουν πώς να προστατεύσουν τα χρήματά τους. Θα κάνουν τα πάντα για να προκόψει η Ελλάδα ώστε να πάρουν τα δανεικά πίσω».
Περιμένοντας να δει τι θα βγει από την κρίση, επικεντρώνεται στην εκπαίδευση των παιδιών του. Μπορούν ακόμη να πληρώσουν μαθήματα μπαλέτου, μπάσκετ και γαλλικά. «Θα θέλαμε τα παιδιά μας να ζήσουν μια μέρα στη Γαλλία ή στην Αγγλία, εκεί θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες».
Το κείμενό της καταλήγει ως εξής:
Ο Κώστας ξέρει ότι αυτή η ευμάρεια είναι προσωρινή: Αν η κρίση συνεχιστεί, όλα μπορεί να σταματήσουν γι' αυτόν με ένα... τηλεφώνημα!