Ο Παναγιώτης και ο Αχιλλέας γεννήθηκαν σε διαφορετικές οικογένειες και μέχρι τα 7 τους χρόνια ο ένας δεν γνώριζε την ύπαρξη του άλλου. Μέχρι που οι ζωές τους συναντήθηκαν και ο ένας βρήκε στο πρόσωπο του άλλου τον αδελφό που χρειαζόταν.

Ήταν πριν από 14 χρόνια όταν τα δυο μικρά αγοράκια τότε, περνούσαν την πόρτα του Ελληνικού Παιδικού Χωριού στο Φίλυρο Θεσσαλονίκης. Και τα δυο προέρχονταν από οικογένειες που αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, και δεν ήταν σε θέση να τα αναθρέψουν. Οι συνθήκες διαβίωσης τους ήταν τόσο δύσκολες που κάποια στιγμή οι γείτονες και οι συγγενείς τους, κατήγγειλαν το θέμα στις αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου και τελικά, μετά από απόφαση εισαγγελέα, τα δύο ανήλικα τότε αγόρια απομακρύνθηκαν από τις οικογένειες τους.

Έφτασαν στο παιδικό χωριό με μια μέρα διαφορά. Σύμπτωση ή μοίρα κανείς δεν ξέρει το μόνο που ξέρουν καλά οι δυο τους, είναι πως από την πρώτη στιγμή κάτι τους οδήγησε να γίνουν αχώριστοι.

«Από την πρώτη μέρα ήρθαν πολύ κοντά και ουσιαστικά είναι αδέρφια. Ουσιαστικά έμεναν στο ίδιο σπίτι και το ίδιο δωμάτιο οπότε σκεφτείτε ότι αυτά τα παιδιά ζουν 15 χρόνια μαζί. Ήταν μαζί στο σχολείο αλλά και στην βόλτα. Νομίζω ότι η ζωή τους ήταν παράλληλη και το χαίρονται αυτό το πράγμα και η σχέση τους έχει δυναμώσει πάρα πολύ.» τόνισε στην εκπομπή Μία, ο διευθυντής του Παιδικού χωριού Φίλυρο, Λουκάς Ισάρης.

Έβλεπαν μαζί την ζωή τους να αλλάζει μέρα με την ημέρα μέσα στο ίδρυμα …τότε που μια γυναίκα - "μητέρα" του ιδρύματος, άνοιξε τις φτερούγες της και τα μεγάλωσε σαν αδέλφια με πολύ αγάπη και φροντίδα.

«Ήρθαν μικρά εδώ το 2001 τον Μάρτιο ο ένας 16 και ο άλλος 15 Μαρτίου, με μία μέρα διαφορά. Μικρά τότε είχαν ανάγκη την στοργή μας την αγκαλιά μας» σημείωσε η Ιωάννα Αλντέντζη, «μητέρα» στο παιδικό χωριό Φίλυρο.

Σήμερα στα 21 τους χρόνια ο ένας εξακολουθεί να είναι η οικογένεια του άλλου, αφού η σχέση τους με τους βιολογικούς τους γονείς και τα αδέλφια είναι τυπικές.

Ακόμα και σήμερα που έχουν ενηλικιωθεί και ζουν πια μακριά ο ένας από τον άλλον, αφού ο Παναγιώτης σπουδάζει Πληροφορική στο Ηράκλειο της Κρήτης και ο Αχιλλέας υπηρετεί την θητεία του στον Βόλο, η σχέση τους παραμένει το ίδιο δυνατή.

«Δεν έχει σταματήσει η επικοινωνία τους γιατί όταν υπηρέτησε ο Αχιλλέας την θητεία στο Ηράκλειο τον φιλοξενούσε ο Παναγιώτης αλλά και η τηλεφωνική τους επικοινωνία είναι καθημερινή.» πρόσθεσε ο κύριος Ισάρης.

Η κυρία Ιωάννα Αλντέντζη υπογράμμισε επίσης τα εξής «Αυτή τη στιγμή καμαρώνω που έχουν μια καλή πορεία και οι δυο τους. Τον Αχιλλέα κάθε φορά που έρχεται με άδεια τον καμαρώνω. Με συγκινεί που είναι ένα καλό και σοβαρό παιδί. Επίσης και για τον Παναγιώτη μαθαίνω ότι πάει καλά στις σπουδές του. Και οι δύο, έχουν ανοίξει τα φτερά τους.

Πιστεύω ότι θα χαμογελάνε τώρα που με βλέπουν. Θέλω να τους πω, όπου και να είναι, να είναι καλά και ότι κάνουν στην ζωή τους να είναι καλό. Κι εγώ να το μαθαίνω και να χαίρομαι.»