Αρτον και... θεάματα προσέφεραν οι ιδιοκτήτες γνωστής αλυσίδας φούρνων που, εκτός από ψωμί, «σέρβιραν» και γυναίκες στα νυχτερινά μαγαζιά-στριπ σόου που διατηρούσαν στην Αθήνα.

Η γνωστή αλυσίδα φαίνεται ότι λειτουργούσε ως βιτρίνα για κύκλωμα σωματεμπορίας αναγκάζοντας καλλίγραμμες καλλονές από την πρώην Σοβιετική Ενωση να εκδίδονται παρά τη θέλησή τους για να «ξεχρεώσουν» τη βίζα τους στην Ελλάδα.

Οι άτυχες κοπέλες συντηρούνταν με κοκαΐνη για να μην αντιδρούν και κρατούνταν φυλακισμένες ως θύματα trafficking από τα μέλη της σπείρας των διακινητών τους...

Ηταν Νοέμβριος του 2008, όταν αστυνομικοί του τμήματος Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος της ΕΛ.ΑΣ., σε συνεργασία με την Ιντερπόλ, πραγματοποίησαν την επιχείρηση με κωδική ονομασία «Λευκός Αρτος», συλλαμβάνοντας 23 άτομα ως μέλη της σπείρας. Υστερα από 7 χρόνια και πολλές αναβολές, η δίκη αναμένεται να ξεκινήσει σε πρώτο βαθμό την Τρίτη στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων.

Παρόντες θα είναι ως μάρτυρες οι αστυνομικοί που συμμετείχαν στην επιχείρηση, όχι όμως και οι κοπέλες-θύματα του κυκλώματος, ��ι οποίες έχουν «εξαφανιστεί»...

Πως λειτουργούσε το κύκλωμα

Τις άτυχες γυναίκες τις εντόπιζαν μέλη της οργάνωσης στις χώρες προέλευσής τους και η διακίνησή τους προς την Ελλάδα γινόταν μέσω «γραφείου ευρέσεως εργασίας» που συνεργαζόταν άμεσα με το κύκλωμα.

Αφού εξασφάλιζαν τη συναίνεσή τους, τις προμήθευαν με τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα και τα εισιτήρια και οι γυναίκες έφταναν στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος». Εκεί, τις παραλάμβανε Μολδαβός υπήκοος, «πρωτοπαλίκαρο» των αφεντικών (που ήταν ο ιδιοκτήτης της αλυσίδας και ο αδερφός του) και τις εγκαθιστούσε σε διαμερίσματα του κυκλώματος.

Τις καλλονές νομιμοποιούσαν με την έκδοση πλαστών λιθουανικών διαβατηρίων, ενώ τις έβαζαν ν�� καταθέσουν και αίτημα ασύλου. Την ίδια στιγμή, τα πραγματικά τους ταξιδιωτικά έγγραφα τα κρατούσαν οι ίδιοι, λέγοντας ότι για τις «εξυπηρετήσεις» αυτές οι κοπέλες τούς χρωστούσαν 30.000 ευρώ, τα οποία έπρεπε να ξεπληρώσουν.

Με χρήση βίας και απειλές σε βάρος τους, τα μέλη του κυκλώματος ωθούσαν τα θύματά τους στη χρήση κοκαΐνης, «τις εξανάγκαζαν να προβαίνουν σε ερωτικά ραντεβού και ασελγείς πράξεις με πελάτες των νυχτερινών τους κέντρων που διατηρούσε η οργάνωση στην περιοχή της Αττικής, αποκομίζοντας μεγάλα οικονομικά οφέλη, τα οποία στη συνέχεια νομιμοποιούσαν μέσω της αλυσίδας φούρνων».

Πως αποκαλύφθηκε η δράση τους

Οι γυναίκες-θύματα trafficking δεν επιτρεπόταν να συνάπτουν φιλίες και να κάνουν γνωριμίες με θαμώνες των δύο στριπ σόου μαγαζιών.

Μια κοπέλα από τη Ρωσία, η Μαρία, αποφάσισε να βγει για καφέ, χωρίς να έχει ενημερώσει τα «αφεντικά» της, με έναν υπάλληλο σε ένα από τα δύο νυχτερινά κέντρα.

Οταν το έμαθαν οι «επιστάτες» της, τη χτύπησαν και την απείλησαν ώστε να μη συμβεί ξανά, ενώ τον υπάλληλο τον ξυλοκόπησαν βάναυσα και στη συνέχεια τον απέλυσαν. Μετά το περιστατικό, τη Μαρία τη μετέφεραν σε διαμέρισμα της οδού Ηρακλείου, που ανήκε στην αρτοποιία, όπου την κρατούσαν κλειδωμένη και χωρίς κινητό και την άφηναν να βγει μόνο για να πάει στο στριπ σόου. Τελικά, η κοπέλα κατάφερε να αποδράσει και ζήτησε βοήθεια από τις Αρχές.

Στο πλαίσιο της δράσης του, το κύκλωμα είχε απλώσει πλοκάμια και εντός της αστυνομίας αφού με τη συνδρομή συνταξιούχου αστυνομικού, που πληρωνόταν από την οργάνωση, αντιμετωπίζονταν οι όποιες εμπλοκές των καταστημάτων με την αστυνομία και τη δικαιοσύνη…