​Η τραγική φιγούρα στην υπόθεση του θανάτου του 20χρονου Βαγγέλη Γιακουμάκη, η μητέρα του, Μαρία, σπάει τη σιωπή της, μη μπορώντας ακόμη να πιστέψει πως το παλικάρι της δεν ζει πια.

«Με τον Βαγγέλη μιλάω ακόμη και τώρα που έφυγε, κρατάω τη φωτογραφία του αγκαλιά, είναι μαζί μου, δε θα τον αφήσω να φύγει. Θα ζει για πάντα στην καρδιά μου» λέει σπαράζοντας η Μαρία Γιακουμάκη στο protothema.

H απαρηγόρητη μητέρα που δεν άντεξε και λύγισε όταν είδε το λευκό φέρετρο του γιου της, στην τελευταία του κατοικία στο χωριό Σέλλι του Ρεθύμνου Κρήτης, συνέχισε λέγοντας:

«Ο Βαγγέλης ζει ακόμη και θα ζει για πάντα στην καρδιά μου, τον νιώθω δίπλα μου κοντά μου. Έστω και με αυτόν τον τρόπο που το βρήκαμε τελικά, κατά μία έννοια τον έχω δίπλα μου. Τόσο καιρό σκεφτείτε δε ξέραμε καν τι γινόταν… Νύχτες και μέρες περνούσαν και δεν ήξερα δε ξέραμε τι μας γίνεται, ψάχναμε το παιδί μας και κανείς δεν έλεγε κάτι… Ναι το πίστευα μέχρι την τελευταία στιγμή ότι μπορεί και να τον βρίσκαμε τον Βαγγέλη παρά το γεγονός ότι είχε περάσει από το μυαλό μου πως κάτι πολύ κακό έχει συμβεί στο παιδί μου. Δεν ήθελα, δεν επέτρεπα στον εαυτό μου να σταματήσει να ελπίζει».

Η επόμενη μέρα τη βρίσκει περισσότερο μοναχική, καθώς, όπως λέει πέραν της απώλειας πρέπει να διαχειριστεί τώρα και τις ισορροπίες στην οικογένεια με το σύζυγό της να αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα ήδη μετά το τραγικό συμβάν, αλλά και να σταθεί ως οφείλει βράχος και για τα δυο της άλλα παιδιά: «Προσπαθούμε να συνει��ητοποιήσουμε τι έγινε. Η επόμενη μέρα απλά προχωράει… Έχουμε εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη και ελπίζουμε αν φταίνε κάποιοι να τιμωρηθούν. Αυτό το χρωστάμε στον Βαγγέλη» λέει και προσθέτει:

«Δεν είναι εύκολο, σε καμία περίπτωση. Ο σύζυγός μου είναι σε πολύ δύσκολη κατάσταση, δεν ξέρω αν θα μπορέσει να το διαχειριστεί όλο αυτό. Παλεύω να είμαι κοντά του και στα δυο μου τα παιδιά. Αυτό που θέλω να θυμάμαι είναι μόνο καλές στιγμές από το παιδί μου, ένα πραγματικά καλό παιδί και σωστό σε όλα του παλικάρι. Για μένα, είναι και θα συνεχίσει να είναι μαζί μου, είμαστε και θα είμαστε κάθε βράδυ μαζί, κρατάω στα χέρια μου τη φωτογραφία του και μιλάμε συνεχώς».