​Σοκ έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου του πασίγνωστου συγγραφέα Μένη Κουμανταρέα.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Star, βρέθηκε δολοφονημένος στις 00:45 τα ξημερώματα του Σαββάτου από συγγενείς του μέσα στο ίδιο του το διαμέρισμα στην Κυψέλη.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της αστυνομίας, πρόκειται για ληστεία αφού το σπίτι του ήταν αναστατωμένο.

Ακόμα όμως δεν έχει διαπιστωθεί αν η πόρτα είναι παραβιασμένη ή αν άνοιξε ο ίδιος ο συγγραφέας.

Πληροφορίες αναφέρουν πως ήταν δεμένος και μαχαιρωμένος.

Οι αρχές ερευνούν εκτός των άλλων και το ευρύτερο φιλικό και επαγγελματικό περιβάλλον του συγγραφέα.

Λίγα λόγια για το συγγραφέα

Ο Μένης Κουμανταρέας (Αθήνα, 1931) είναι Έλληνας πεζογράφος, δοκιμιογράφος και μεταφραστής.

Μεγάλωσε στην Αθήνα και αποφοίτησε από το Πρότυπο Λύκειο Αθηνών Κάρολος Μπερζάν και φοίτησε στη Νομική και Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εργάστηκε κατά καιρούς σε ναυτιλιακές και ασφαλιστικές εταιρείες. Από το 1982 μέχρι και το θάνατό του, ζούσε αποκλειστικά από τη συγγραφική του δραστηριότητα.

Ήταν βιωματικός συγγραφέας και η γραφή του ήταν συνηθισμένη να κινείται μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας.

Το 1961 άρχισε να συνεργάζεται με το περιοδικό "Ταχυδρόμος", και το 1962 εμφανίστηκε στη λογοτεχνία με τη συλλογή διηγημάτων "Τα μηχανάκια". Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε στην αντιστασιακή έκδοση "18 Κείμενα" και οδηγήθηκε τρεις φορές σε δίκη βάσει του νόμου "περί ασέμνου δημοσιεύμα-τος" για το έργο του "Το αρμένισμα"- ωστόσο, το 1972 πήρε την υποτροφία RAAD για το Βερολίνο.

Παράλληλα, έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, Λιούις Κάρολ, Έντγκαρ Άλαν Πόε, Έρνεστ Χέμινγουεϊ, Ουίλιαμ Φώκνερ και Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (1967, για το Αρμένισμα) και το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1976, για τη "Βιοτεχνία υαλικών" και, 2002, για το "Δύο φορές Έλληνας"). Ήταν ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, και τη δεκαετία του 1980 διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά.

Σε ένα από τα πρώτα του βιβλία, το 'Αρμένισμα" βάζει έναν ήρωά του να λέει:«Αχ είναι ωραία η ζωή, Σίμο, πρέπει να τη χαίρεται κανείς, ν΄αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο να τη γλεντά όπως θέλει».