​Ένα μικρό χωρίο έχουν φτιάξει άστεγοι κάτω από την γέφυρα της Πέτρου Ράλλη σε μικρή απόσταση από την Ομόνοια. Οι άνθρωποι αυτοί μένουν σε πρόχειρα κρεβάτια ή σε αυτοκίνητα ή ακόμη κοιμούνται και στο πάτωμα. Δημήτρης, η Μαριλένα, ο Γιάννης, ο Κώστας και πολλοί άλλοι. Τα ονόματα παίζουν πλέον πολύ μικρή σημασία για αυτούς τους ανθρώπους που ακούν μόνο στη λέξη άστεγος.

Με ζέστη, με κρύο, με βροχή, έχουν φτιάξει το δικό τους σπιτικό κάτω από μια γέφυρα η οποία είναι και η διεύθυνση τους σε όσους τους αναζητήσουν. Μάλιστα δεν χάνουν το κουράγιο τους ή και το χαμόγελο τους όταν έχουν να αντιμετωπίσουν το τέρας της γραφειοκρατίας.

Ο καθένας από αυτούς τους ανθρώπους έχει την δική του ιστορία. Κοινός παρονομαστής η οικονομική κρίση…

Από τις ημέρες που είχαν δουλειά κατέληξαν στην ανεργία! Το αυτοκίνητο τους έχει πλέον μετατραπεί σε σπίτι. Τα καθίσματα σε κρεβάτια. Το μόνο που κοιτούν να βρουν είναι ένα κεραμίδι για τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Θέλουν την λύση για όλους όσους βρίσκονται στον δρόμο.

Οι ίδιοι λένε ότι όταν σβήνουν τα φώτα της κάμερας η πολιτεία τους ξεχνά. Και γυρίζουν ξανά κάτω από την γέφυρα στο δικό τους χωριό… Το χωριό των αστέγων!