​Τα διεθνή δεδομένα δείχνουν πως η έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου δεν έχει το ίδιο νόημα που είχε μέχρι πρόσφατα στην Ελλάδα. Στο εξωτερικό υπάρχουν δυο νοοτροπίες σχετικά με τη φύλαξη των πανεπιστημίων.

Σε χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ η είσοδος στα πανεπιστήμια ελέγχεται από ομάδες καθηγητών, υπαλλήλων ή φοιτητών που επιβλέπουν τους χώρους, ή οργανωμένες εταιρείες φύλαξης, που περιπολούν χωρίς όπλα και επεμβαίνουν αν χρειαστεί.

Στη Βρετανία αυτές οι υπηρεσίες έχουν ανατεθεί κυρίως σε εταιρείες σεκιούριτι ενώ στις ΗΠΑ τα πράγματα είναι πιο αυστηρά καθώς εκεί λειτουργεί ο θεσμός της Πανεπιστημιακής αστυνομίας. Δηλαδή κάθε πανεπιστήμιο έχει τη δική του αστυνομία που ελέγχεται από τις πρυτανικές αρχές.

Μην ξεχνάμε ότι σε πολλά κράτη προβλέπονται ακόμα και μπάρες ή κάρτες εισόδου σε μέρη όπως τα εργαστήρια.

Ωστόσο υπάρχουν χώρες όπως η Ολλανδία όπου η είσοδος κάθε πολίτη στο πανεπιστήμιο είναι απολύτως ελεύθερη ακόμα και σε ευαίσθητους χώρους όπως τα εργαστήρια που έχουν πανάκριβα μηχανήματα. Εκεί αν κάποιος επιχειρήσει κάτι ύποπτο, η αστυνομία θα κληθεί να παρέμβει και κάνεις δεν διαμαρτύρεται.