​Η τρέλα του Ελληνικού Δημοσίου συνεχίζεται, καθώς νέες αποκαλύψεις έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Όπως φαίνεται για 27 ολόκληρα χρόνια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, γίνονταν διορισμοί εργαζομένων από την πίσω πόρτα, μέσω ιδιωτικών εταιρειών φύλαξης και καθαριότητας, οι οποίοι απασχολούνταν ως υπάλληλοι γραφείου σε γραμματείες των σχολών.

Το πάρτι των συγκεκριμένων προσλήψεων, στις οποίες περιλαμβάνονται συγγενείς διευθυντικών στελεχών και καθηγητών του πανεπιστημίου, κατήγγειλε η πρώην εργαζόμενη με το ιδιότυπο αυτό καθεστώς, Β. Βάρναλη, στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρο Ρακιντζή.

Ο κύριος Ρακιντζής μετά από έρευνα, ζήτησε με επιστολή του προς τα συναρμόδια υπουργεία την παρέμβαση της κυβέρνησης. Την ίδια στιγμή, εκείνη έχει ξεκινήσει και δικαστικό αγώνα μετά την απόλυσή της μαζί με άλλους πρώην συναδέλφους της.

Όπως αναφέρεται στην καταγγελία της το ΑΠΘ απασχολεί από το 1987, περίπου 750 εργαζόμενους στις διοικητικές υπηρεσίες του Πανεπιστημίου, οι οποίοι όμως είναι συμβεβλημένοι ως διοικητικοί υπάλληλοι με προμηθεύτριες εταιρείες του πανεπιστημίου που προσέφεραν υπηρεσίες φύλαξης και καθαρισμού. Σύμφωνα μάλιστα από το πόρισμα ελέγχου της Επιθεώρησης Εργασίας Κεντρικής Μακεδονίας που πραγματοποιήθηκε στις 11 Απριλίου, το ίδρυμα μέσω συγκεκριμένης εταιρείας σεκιούριτι απασχολούσε 132 εργαζόμενους με ειδικότητες υπαλλήλων γραφείων, γραμματειακής υποστήριξης και κλητήρων. Το ίδιο όμως συνέβαινε και σε άλλες θέσεις εργαζομένων που αφορούσαν τις τεχνικές υπηρεσίες, τους κηπουρούς ακόμα και τα μοντέλα της Σχολής Καλών Τεχνών.

Οι Επιθεωρητές Εργασίας πιστοποιούν ότι η πλειονότητα των εργαζομένων απασχολούνταν επί σειρά ετών με τις ίδιες ειδικότητες και «με διάφορες εργολαβικές εταιρείες με τις οποίες το ΑΠΘ συνάπτει συμβάσεις για την φύλαξη και καθαριότητα των χώρων» όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο πόρισμα. Συγκεκριμένα η κ. Βάρναλη αναφέρει ότι εργαζόταν από το 1990 μέχρι πρόσφατα ως διοικητική υπάλληλος γραφείου διαφόρων εταιρειών φύλαξης και απασχολούνταν στις γραμματείες διάφορων σχολών του Πανεπιστημίου, πραγματοποιώντας μέχρι και επιτηρήσεις στις εξετάσεις των φοιτητών.

Η οικονομική κρίση όμως φαίνεται ότι συνέβαλε στην αποκάλυψη του «δανεισμού» υπαλλήλων από τις προμηθεύτριες εταιρείες προς το ΑΠΘ.

«Τον Μάιο του 2013, η εταιρεία φύλαξης κάλεσε τους εργαζόμενους σε διαβούλευση γνωστοποιώντας τους νέους όρους και τα νέα δεδομένα της σύμβασης εργολαβίας, προτείνοντας τροποποίηση των συμβάσεων εργασίας σε συμβάσεις μειωμένης απασχόλησης», αναφέρει μεταξύ άλλων το πόρισμα των επιθεωρητών εργασίας.

Οι περισσότεροι εκ των εργαζόμενων δέχτηκαν αυτούς τους νέους όρους ενώ οι υπόλοιποι που δεν υπέγραψαν νέες ατομικές συμβάσεις, απολύθηκαν από την εταιρεία. Τότε πολλοί από αυτούς του εργαζόμενο��ς οι οποίοι αρνήθηκαν τους νέους όρους, κατήγγειλαν την σύμβαση εργασίας θεωρώντας ότι επιβάλει βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας.

Ο συγκεκριμένος αγώνας έχει ξεκινήσει από τον Ιούνιο του 2013 και εκείνοι ασκούν αγωγή κατά της εταιρείας και του ΑΠΘ διεκδικ��ντας αποζημίωση λόγω απόλυσης και διαφορές δεδουλευμένων αποδοχών. Οι πρωτόδικες αποφάσεις των δικαστηρίων απορρίπτουν όμως τον ισχυρισμό των εργαζομένων ότι το ΑΠΘ ήταν ο πραγματικός εργοδότης καθώς η προμηθεύτρια εταιρεία λειτουργούσε ως παρένθετο πρόσωπο.