Η κάμερα του STAR μπήκε μέσα στο εργοστάσιο της Ελληνικής Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο, όπου κατέγραψε την εικόνα της εγκατάλειψης σε μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες στην χώρα μας.

Ελάχιστοι πλέον είναι οι εργάτες που βρίσκονται στο εργοστάσιο-φάντασμα. Μια ολόκληρη βιομηχανική μονάδα είναι νεκρή. Όμως το τελειωτικό χτύπημα για την Ελληνική Χαλυβουργία ήρθε με τις 45 ομαδικές απολύσεις.

H Ελένη Καταβάτη, εργαζόμενη στην Ελληνική Χαλυβουργία: «Εδώ χτίσαμε την ζωή μας, εδώ περνάμε τις περισσότερες ώρες. Εδώ περνάμε 8-10 ώρες και πολύ λιγότερο στο σπίτι μας. Είναι το σπίτι μας το εργοστάσιο αυτό. Ένα ιστορικό εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο οδηγείται στην καταστροφή, ένα εργοστάσιο πρότυπο οδηγείται στο κλε��σιμο».

Ο Παναγιώτης για 18 χρόνια εργάζεται στον ηλεκτρογερανό. Μέσα από αυτή τη δουλειά πραγματοποίησε τα όνειρά του, δημιούργησε την οικογένεια του.

«Εδώ μεγάλωσα, ήρθα 21 χρόνων παιδί και έχω φτάσει 39. Εδώ έζησα, εδώ έβγαλα τα πρώτα μου λεφτά, εδώ ήμουν όταν παντρεύτηκα, από εδώ έβγαλα λεφτά να πάρω σπίτι- με δάνειο βέβαια-, εδώ είναι όλη μου η ζωή», είπε.

Τώρα αυτό που έχει απομείνει είναι μόνο φόβος για το αύριο, αφού στα χέρια της διοίκησης βρίσκεται η λίστα με τα ονόματα των εργαζομένων που θα απολυθούν.

Τα κοινωνικά κριτήρια για τους 29 που θα παραμείνουν στο εργοστάσιο από τους 74 αφορούν εργαζόμενους που θέλουν λίγα χρόνια να συνταξιοδοτηθούν, έχουν οικογένεια με ανήλικα τέκνα ή έχουν προστατευόμενο μέλος με αναπηρία άνω του 67%.

Επίσης θα παραμείνουν εργαζόμενοι με ειδικότητες χρήσιμες για την συντήρηση των μηχανών.

Ο Παναγιώτης Δεληκούρας πρόσθεσε: «Κανείς δεν είναι αναντικατάστατος. Όλοι σκεφτόμαστε ότι θα φύγουμε. Δεν υπάρχει κάποιος που να μην σκέφτεται ότι δεν μπορεί να φύγει. Μέλλον δεν υπάρχει. Σίγουρα 99% αν φύγεις από εδώ δεν υπάρχει περίπτωση να βρεις κάτι άλλο».

Τριάντα χρόνια σκληρής εργασίας συμπληρώνει ο Γιώργος στις μηχανές που λιώνουν το σίδερο και κάτω από δύσκολες συνθήκες. Σήμερα λυγίζει όμως ο ίδιος.

Ένας άλλος εργαζόμενος στην Ελληνική Χαλυβουργία ο Γιούργης Αντώνης είπε:

«Δείτε τώρα, να έχει δυο μικρά παιδιά και να σου ζητάει να του πάρεις ένα παγωτό και να μην έχει στο παντελόνι ένα ευρώ να του πάρει παγωτό. Καταλαβαίνετε τώρα τι βιώνουμε; Μιλάμε για τραγική κατάσταση. Ο Γολγοθάς αυτός, είναι επί δυόμιση χρόνια».

Μέχρι το 2011 οι μηχανές του εργοστασίου δούλευαν στο φουλ. Η κρίση και η ακριβή ενέργεια οδήγησαν την εταιρία στο αδιέξοδο.

Μηχανήματα που παραμένουν κλειστά. Μια ολόκληρη μονάδα παραγωγής εδώ στην Χαλυβουργία που κάποτε απασχολούσε 370 εργαζόμενους.

Ο αριθμός μειώθηκε δραματικά στην Ελληνική Χαλυβουργία. Έτσι μέσα σε τρία χρόνια, μαζί με τις τελευταίες απολύσεις, στο εργο��τάσιο θα παραμείνουν μόλις 29 εργαζόμενοι.

ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ «ΖΟΜΠΙ» Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ

Μέχρι το 2011 απασχολούσε 370 εργαζόμενους

Θα μείνουν 29 άτομα όλων των ειδικοτήτων

Η εταιρία αναγκάστηκε να προχωρήσει σε αυτές τις ομαδικές απολύσεις ώστε να μπορέσει να σώσει τα εργοστάσια σε Ασπρόπυργο και Βόλο. Στο Βόλο η χαλυβουργία υπολειτουργεί με τους εργαζόμενους να κάνουν μόνο τη νυχτερινή βάρδια για εξοικονόμηση ενέργειας.