​Η νύχτα γίνεται μέρα την Μεγάλη Παρασκευή στην κεντρική πλατεία του Αγρινίου από τους Χαλκουνάδες.

Το έθιμο των Χαλκουνιών κρατάει από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, τότε που οι κάτοικοι της περιοχής οι επονομαζόμενοι και Χαλκουνάδες τα άναβαν κατά την περιφορά του Επιταφίου για να απομακρύνουν τους αλλόθρησκους.

Η κατασκευή τους γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή καθώς τα χαλκούνια αποτελούνται από χάρτινους κύλινδρους που είναι γεμάτοι με μπαρούτι και στην άκρη υπάρχουν φυτίλια. Το έθιμο στο παρελθόν είχε σταματήσει αρκετές φορές καθώς υπήρξαν ατυχήματα.

Στην Κέρκυρα στους Βαρυπατάδες, τη μεγάλη Παρασκευή πλένουν τα κελύφη από τα σαλιγκάρια τα γεμίζουν με λάδι και τα ανάβουν σαν καντηλάκια κατά τη περιφορά του Επιταφίου.

Στην Ύδρα υπάρχει το "έθιμο της δέησης". Ο επιτάφιος της συνοικίας Καμίνι μπαίνει στη θάλασσα και διαβάζεται η Ακολουθία του Επιταφίου, δημιουργώντας μία κατανυκτική ατμόσφαιρα . Αυτό γίνεται για να ευλογηθούν τα νερά και να γίνει δέηση υπέρ των ναυτικών που ταξιδεύουν, για ήσυχα ταξίδια και καλό γυρισμό.