​Στο πένθος είναι βυθισμένη η κοινωνία της Πάτρας με τον θάνατο του 25χρονου Αποστόλη Αθανασάτου, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε τροχαίο με την μηχανή του!

Φίλοι και συγγενείς είναι συγκλονισμένοι και δεν μπορούν να πιστέψουν ότι έφυγε τόσο γρήγορα από κοντά τους.

Η κηδεία του έγινε το απόγευμα της Τετάρτης στο Ρίο, σε κλίμα βαθιάς οδύνης.

Ο νε��ρός βρήκε τον θάνατο, όταν λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα της Τετάρτης έχασε τον έλεγχο της μηχανής που οδηγούσε, εξετράπη δεξιά, ανετράπη και κατέληξε στο πρανές.

Δυστυχώς παρά το γεγονός ότι φορούσε κράνος ο τραυματισμός του ήταν θανάσιμος.

Το τροχαίο σημειώθηκε στη Ν.Ε.Ο. Πατρών - Κορίνθου, στο 207,3 χλμ, μετά τα διόδια του Ρίου, στο ρεύμα από Πάτρα προς Αθήνα.

Από την ώρα που έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του Αποστόλη, η προσωπική του σελίδα στο facebook, γέμισε με μηνύματα κι εξακολουθεί μέχρι σήμερα:

Συντετριμμένη είναι και η κοπέλα του Αποστόλη, η οποία έχει αναρτήσει φωτογραφίες τους στο facebook γράφοντας πως δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο αγαπημένος της δεν είναι πια κοντά της.

«Το τελευταίο μας καρναβάλι; Δεν θέλω να το πιστέψω», αναφέρει.

20140327_448223.jpg
«Θα είσαι πάντα μέσα στη καρδιά μου αγάπη μου».

20140327_448222.jpg
Ένας από τους κολλητούς του που ήταν μαζί εκείνο το βράδυ, γράφει:

«Δεν μπορώ να καταλάβω τι έγινε, δεν μπορώ να καταλάβω πως έγινε, πάλεψες ρε φίλε, πάλεψες να την κρατήσεις αλλά σε πήρε μαζί της, δεν μπορώ να βγάλω εκείνη την στιγμή από το μυαλό μου, προσπάθησα να κοιμηθώ και το έβλεπα ξανά και ξανά μπροστά μου, όλο το απόγευμα μας έλεγες για εκείνο το σταμπιλιζατέρ, μας έλεγες τρέμει �� μηχανή μάγκες δεν πάει καλά, δεν μπορώ να το πιστέψω ρε φίλε πως για 300 ευρώ δεν είσαι εδώ μαζί μας, δεν μπορώ να το πιστέψω... Τρελάθηκα, έκανα τον κύκλο και ήρθα να σε βρω, τι να δω ρε φίλε, σε έψαχνα στα χόρτα και δεν σε έβρισκα, άλλου το κράνος, άλλου εσύ, αλλού η μηχανή, σου φώναζα, σου φώναζα αλλά τίποτα, όταν σε βρήκα έτρεμα, σε πήρα αγκαλιά και γέμισα αίματα, ΟΧΙ ρε φίλε, ΟΧΙ ρε φίλε δεν είναι αλήθεια... Δεν μπορώ ρε φίλε, αλήθεια δεν αντέχω στην εικόνα σου, φύλαξε μας ρε αγορίνα μου από εκεί ψηλά, φύλαξε μας, φύλαξε μας και να προσέχεις αντράκο μου... Όταν έρθει η ώρα μου θα έρθω να σε βρω...».