​Σήμερα ο έρωτας έχει την τιμητική του. Καρδούλες, λουλούδια, ερωτικά τραγούδια, ραντεβού με το ταίρι σας, από όλα έχει η μέρα για όλους τους ερωτευμένους στην γη που θέλουν να γιορτάσουν με το ταίρι τους.

Ο Άγιος Βαλεντίνος αν δεν τον ξέρατε ήταν παππάς, έζησε στη Ρώμη κατά τον τρίτο αιώνα και φυλακίστηκε από τον Κλαύδιο γιατί παρά την διαταγή του για απαγόρευση των γάμων, εκείνος συνέχιζε να παντρεύει τα ερωτευμένα ζευγάρια.

Όμως πέρα από τα τετριμμένα την σημερινή μέρα στον κόσμο την γιόρταζαν με πολύ πρωτότυπους τρόπους.

Στην Ουαλία για παράδειγμα οι ερωτευμένοι αντάλλασσαν για δώρα ξύλινες κουτάλες στολισμένες με καρδιές, κλειδιά και κλειδαριές, που συμβόλιζαν το ξεκλείδωμα της καρδιάς εκείνου που λάμβανε το δώρο.

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, νεαροί άνδρες και γυναίκες έγραφαν στα μανίκια τους το όνομα του…. Βαλεντίνου ή της Βαλεντίνας τους και φόραγαν τα πουκάμισά τους για μια εβδομάδα για να δείξουν πόσο πολύ ερωτευμένοι είναι με τον/την εκλεκτό/ή της καρδιάς τους.

Σύμφωνα με τις παραδόσεις πάλι σε αρκετές χώρες, αν μια γυναίκα έβλεπε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου έναν κοκκινολαίμη να πετά, τότε αυτό ήταν σημάδι ότι θα παντρευτεί ναύτη. Αν έβλεπε σπουργίτι, ο άνδρας της ζωής της θα ήταν φτωχός, ενώ αν έβλεπε χρυσόψαρο η τύχη της θα άνοιγε, αφού θα παντρευόταν έναν πλούσιο άνδρα.

Και επειδή στα θέματα του έρωτα πάντα υπάρχει κι ένα… μήλο, (βλ. Αδάμ και Εύα, Ωραία Ελένη και Πάρης), στις βόρει��ς χώρες η κοπέλα ή το αγόρι που έλιωνε από έρωτα, σκεφτόταν πέντε έξι ονόματα με τους ανθρώπους που ενδιαφέρονταν. Στριφογύριζε λοιπόν το κοτσάνι του μήλου, απαγγέλοντας με τη σειρά και τα ονόματα. Σε όποιο λοιπόν κοβόταν το κοτσάνι, αυτός ή αυτή θα ήταν και ο άνθρωπος με τον οποίο θα περνούσαν το υπόλοιπο της ζωής τους.

Αν πάλι όλα αυτά σας φαίνονται αναχρονιστικά και παλιομοδίτικα, στραφείτε στην σίγουρη λύση ενός τριαντάφυλλου, ή στα σοκολατάκια, αν και ο έρωτας είναι ότι πιο όμορφο στη ζωή και πρέπει να τον γιορτάζουμε κάθε μέρα.