Δεύτερη προκήρυξη συνέταξε η οργάνωση "Μαχόμενες Λαϊκές Επαναστατικές Ομάδες" για την εκτέλεση των δύο χρυσαυγιτών έξω από τα γραφεία του κόμματος στο Νέο Ηράκλειο.

Αυτή τη φορά οι δολοφόνοι απαντούν με ένα κείμενο, που αναρτήθηκε σε ιστοσελίδα αντιεξουσιαστικού χώρου, σε όσους κριτίκαραν την απόφασή τους να προχωρήσουν σε εν ψυχρώ δολοφονίες και μάλιστα εναντιώνονται στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά αλλά και σε αναρχικούς που καταδίκασαν την εγκληματική ενέργεια.

Μεταξύ άλλων στην προκήρυξη αναφέρεται:

«Δεν υπήρξε ένοπλη επαναστατική ενέργεια ίσως τα τελευταία είκοσι χρόνια που να μην λοιδορήθηκε τόσο πολύ από εκείνους από την αριστερά, αλλά κυρίως από κάποιους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές αυτή τη φορά, που μιλούσαν για "προβοκάτσιες", "σκοτεινά κέντρα" κλπ, αποκαλύπτοντας τον πραγματικό τους ρόλο που δεν είναι άλλος από το να σπέρνουν την ηττοπάθεια, την θυματοποίηση και να δίνουν χέρι βοηθείας στην προσπάθεια του κράτους να απομονώσει και να καταστείλει επαναστάτες που έχουν επιλέξει τον ένοπλο αγώνα. Με αυτή την έννοια μας έκανε μεγάλη τιμή όλος αυτός ο συρφετός των "αγωνιστών" που ξεκινά από την επίσημη αριστερά, ΚΚΕ και Σύριζα, Ανταρσύα, αλλά κυρίως, αυτή την φορά πλειοδότησαν -και αυτό έχει μεγάλη σημασία- σε ένα εμετικό οχετό κάποιοι αναρχικοί και αντιεξουσιαστές. Αρκετό λοιπόν διάστημα μετά την ενέργεια αφότου καταλάγιασε όλη αυτή η λάσπη, επιλέγουμε να απαντήσουμε.

Η πρώτη μας επίθεση, η εκτέλεση των δυο χρυσαυγιτών και ο τραυματισμός ενός τρίτου -μια ενέργεια που μιλά από μόνη της-, προκάλεσε πολλές και διαφορετικές αντιδράσεις πολιτικά και κοινωνικά. Είμαστε βέβαιοι -και τέτοια μηνύματα έχουμε λάβει από πολλές μεριές - πως πολλοί ήταν αυτοί που υποδέχτηκαν ως θετική και επιβεβλημένη την επίθεση αυτή λόγω των αμέτρητων θηριωδιών των χρυσαυγιτών τα τελευταία χρόνια. Είμαστε βέβαιοι, πως ακόμα περισσότεροι την υποδέχτηκαν ως την "φυσική" αντίδραση στο δολοφονικό έργο των νεοναζί, ως αυτονόητο επιστέγασμα της δράσης τους που κλιμακωνόταν για χρόνια και έφτασε στην πολιτική δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα.

Και παρά τους ισχυρισμούς κάποιων ότι "το αντιφασιστικό αισθητήριο δεν χάρηκε με αυτή την επίθεση" (Σινιάλο) -προφανώς εννοούν το δικός τους αισθητήριο το οποίο και ορίζουν αυθαιρέτως ως το γενικότερο αντιφασιστικό-, πολλοί ήταν αυτοί που χάρηκαν και επικρότησαν αυτή την επίθεση και ας θλίβει αυτούς που αρέσκονται να αφορίζουν και ελεεινολογούν. Το δηλώνουμε εξ 'αρχής πως το αντιφασιστικό αισθητήριο δεν είναι αυτό μιας χούφτας αναρχικών και αριστερών που τρομοκρατήθηκαν με την επίθεση φοβούμενοι τα αντίποινα και θεώρησαν σώφρον να ανταγωνιστούν την κυβέρνηση και τα κοινοβουλευτικά κόμματα σε καταδίκες και υβρεολόγια. Το αντιφασιστικό αισθητήριο πολλών ανθρώπων που δεν εγκλωβίζονται σε φοβικά σύνδρομα και σε πολιτικές σκοπιμότητες, χάρηκε και παραχάρηκε με την εκτέλεση των φασιστών. Ή τουλάχιστο την υποδέχτηκε ως μια δίκαιη απάντηση στα εγκλήματά τους. Αυτή είναι η αμείλικτη πραγματικότητα κόντρα στο κλίμα που φάνηκε πως ήθελαν να διαμορφώσουν κάποιοι, που με κυρίαρχο συναίσθημα -το οποίο και καθόρισε το πολιτικό τους κριτήριο- τον φόβο των αντιποίνων από τους νεοναζί, προέβησαν σε ανήθικες λασπολογίες, προβοκατορολογίες και ύβρεις για αυτή την επίθεση.

Ενώ λοιπόν, ήταν απολύτως αναμενόμενο το μένος της κυβέρνησης, των πολιτικών κομμάτων και των ΜΜΕ, όλων αυτών δηλαδή, που συντάσσονται στο λεγόμενο “συ��ταγματικό τόξο”, δεν θα λέγαμε πως ήταν εξίσου αναμενόμενη η προσπάθεια ορισμένων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και κυρίως μέρος των αντιεξουσιαστών και των αναρχικών, να ευθυγραμμιστούν με το συνταγματικό αυτό τόξο ως η...ουρά του.»