πρώτη ανάρτηση: 11-01-2014, 23:32

Σοβαρές κοινωνικές διαστάσεις ��χει λάβει το φαινόμενο των νεόπτωχων στη χώρα μας. Συνάνθρωποί μας που μέχρι χθες είχαν την δουλειά τους και το σπίτι τους, εξαιτίας της ανεργίας αδυνατούν να επιβιώσουν και καταλήγουν ακόμα και στα παγκάκια.

Η Παναγιώτα είχε μέχρι πριν από λίγους μήνες μια φυσιολογική ζωή. Είχε το σπίτι της, την δουλειά της, την σειρά της όπως λέει χαρακτηριστικά. Από τη μια στιγμή στην άλλη έγινε νεόπτωχη.

«Το σπίτι το έχασα και αυτή τη στιγμή είναι μέσα τα πράγματα και δεν μου τα δίνει ο ιδιοκτήτης, διότι έχει βγει το τρίτο εξώδικο, ήδη έχει βγεί. Καθάριζα γραφεία, σπίτια, κράταγα μια γιαγιούλα, και με την κρίση με σχολάσανε…» παραδέχεται η ίδια.

Μια σκέψη που όλοι αποφεύγουμε, τι θα γίνει αν συμβεί και σε μας….. Ακόμα και αν αυτός που βλέπουμε ήταν κάποτε ο διπλανός μας, ο γείτονάς μας, ο φίλος μας, που δίνει μάχη να κρατήσει την αξιοπρέπειά ζωντανή, που ζει πλέον χωρίς σπίτι και χωρίς δουλειά.

«Δεν έπεσε ο εγωισμός μου, ελληνίδα και το καυχιέμαι και το δεύτερο μανιατοπούλα και η αξιοπρέπειά μου. Δεν πρόλαβα να γίνω άστεγη, δεν θα μου ταίριαζε αυτή η λέξη, χωρίς να θέλω να κατακρίνω άλλα άτομα» συνεχίζει.

Μοιράζεται το χώρο της με άλλα άτομα, που μέχρι χθες δεν γνώριζε. Μόνη της ανάγκη να βρει και πάλι δουλειά, για να αρχίσει το χτίσιμο μιας νέας ζωής, έξω από το ίδρυμα αστέγων, που πλέον το αισθάνεται σαν σπίτι της.

«Μια φτωχή δουλίτσα, να βάλω στο πορτοφόλι μου έτ��ι λίγα χρηματάκια. Και το να μελαγχολήσω θα κάνω κακό στον εαυτό μου και θα κάνω και στους συγκάτοικούς μου. Δεν θα ήθελα να μεταδώσω την κατσουφιά εδώ μέσα».

Η περίπτωση της Παναγιώτας απεικονίζει την τυπική ιστορία πολλών στην Ελλάδα, που ενώ είχαν τα πάντα, τα έχασαν όλα σε μια νύχτα. Από τους νεόπλουτους πριν από τη κρίση, περάσαμε στους νεόπτωχους της κρίσης.