Σε μεγάλα αστικά κέντρα όπως η Πάτρα, τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί κατακόρυφη αύξηση στα ποσοστά κακοποίησης των παιδιών.

Το φαινόμενο έχει λάβει μορφή «μάστιγας» με την εμφάνιση του μνημονίου και των οικονομικών προβλημάτων τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση όλων των μορφών Ψυχικών Νοσημάτων.

Το μεγαλύτερο ποσοστό σωματικής κακοποίησης των παιδιών κάνει την εμφάνισή του σε ηλικίες 6 έως 7 ετών ενώ πλέον χτυπά και στα 4 έτη. Σοκ προκαλεί το γεγονός πως έχουν καταγραφεί περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης ακόμα και σε βρέφη.

Η Βιολέττα Κοντούδη-Σιγάλα Παιδοψυχίατρος και Διευθύ��τρια του Παιδοψυχιατρικού τμήματος του Καραμανδανείου νοσοκομείου μίλησε σε τοπικό site της Πάτρας για τα Ψυχικά Νοσήματα που βιώνουν τα παιδιά στις μέρες μας.

Να μερικά από τα ερωτήματα στα οποία απάντησε:

-Τί είδους Ψυχικά περιστατικά έχουν κάνει την εμφάνιση τους στο χώρο του Νοσοκομείου;

«Μετά το μνημόνιο τα ψυχικά περιστατικά έχουν αυξηθεί και αυξάνονται συνεχώς σε αριθμό που έχουν τροποποιηθεί σημαντικά στον τύπο και στην αργιάδα των περιστατικών. Έχουμε συγκεκριμένα πιο εμφανή άγρια περιστατικά με το πιο συχνό φαινόμενο να είναι η κακοποίηση σωματική και σεξουαλική. Ανησυχητικό δεν είναι η αύξηση των περιστατικών όσο η αλλαγή, θα έλεγα, των περιστατικών και πιο συγκεκριμένα όσο η αύξηση της αγριάδας των παιδιών και των γονιών επίσης»

-Ποιες είναι οι ηλικίες που τα παιδιά παρουσιάζουν τέτοιου είδους Ψυχικά Νοσήματα;

«Τα άγρια περιστατικά συνήθως αρχίζουν στην ηλικία των 6-7 ετών. Πιο συγκεκριμένα τώρα σωματική κακοποίηση έχουμε δει και στην ηλικία των 4 ετών. Τώρα όσον αφορά τη σεξουαλική κακοποίηση εκεί πρέπει να έχει σχηματιστεί το σώμα του παιδιού. Μιλάμε για ηλικίες 7-8 ετών. Βέβαια έχουμε δει πολλές φορές κακοποίηση και σε βρέφη. Ανησυχητικό είναι πως δεν υπάρχουν υποστηριχτικές δομές για όσα παιδιά πρέπει να φύγουν από την οικογένεια ή να λαμβάνουν μια συνεχή υποστήριξη. Το τμήμα μας κάνει τη διάγνωση καθώς και Ψυχολογική θεραπεία σκηνικών. Όταν μας επιτρέπει η πληθώρα των περιστάσεων διοργανώνουμε και εναλλακτικού τύπου ασχολίες με τα παιδιά για παράδειγμα στους παιδότοπους που βρίσκονται μέσα στο χώρο του Νοσοκομείου καθώς και μαθήματα γονέων.»

-Παίζει ρόλο η οικονομική ταυτότητα των γονιών στο να αποκτήσει το παιδί κάποιο Ψυχικό Νόσημα;

«Όσο πιο φτωχή είναι μια οικογένεια τόσο πιο έντονη είναι η εμφάνιση της αγριάδας. Δεν υπάρχουν τα απαραίτητα χρήματα να ‘’αγοράσουν τις υπηρεσίες που μπορεί να χαλαρώσουν το παιδί. Πρέπει να αναφέρω πως η συνεχής κούραση και η οικονομική δυσκολία κάνει τους ασταθείς γονείς να τείνουν προς την αγριάδα και την κακοποίηση των παιδιών. Επίσης η κατάρρευση του κράτους καθώς και η ανεργία επιβαρύνει πολύ την ψυχολογική κατάσταση των γονιών. Από την άλλη το παράλογο εκπαιδευτικό σύστημα αναδεικνύει παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες με το βάρος και την απελπισία των γονιών καθότι στην Πάτρα δεν υπάρχουν Δημόσιοι θεσμοί και οι γονείς πρέπει να απευθυνθούν σε Ιδιώτες γεγονός που πλέον καθιστά φύση αδύνατο γιατί είναι δύσκολο να βοηθήσουν τα ίδια τους τα παιδιά. Η κατάρρευση και το χάος που βιώνουμε δημιουργεί ανασφάλεια σε όλη την οικογένεια αφού προβλέπετε να κλείσουν και άλλες Ψυχιατρικές Δομές.»

-Με όλα αυτά που γίνονται στο χώρο της Υγείας ακούστηκε και γράφτηκε από το Τύπο πως κάποιοι θέλουν να κλείσουν το Καραμανδάνειο Νοσοκομείο της Πάτρας. Αν γίνει αυτό αγγίζει και εσάς, αφού το τμήμα του Παιδοψυχιατρικού χώρου ανήκει στο Καραμανδανειο. Θα θέλατε να μου πείτε δυο λόγια για αυτό το σενάριο;

«Δεν θέλω να σκεφτώ καν τι πρόκειται να γίνει. Κανένας λογικός νους δεν μπορεί να πιστέψει πως θα γίνει αυτό. Δεν γίνεται να κλείσει η υποδομή που σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος της Δυτικής Ελλάδας. Προσωπικά έχω σκοπό να τους στείλω στη Βουλή για ψυχανάλυση αν γίνει αυτό.»