Οταν ο πόνος που μετατρέπεται σε αγάπη για τον συνάνθρωπο συναντάται με μία άρτια οργανωμένη επιστημονική ομάδα, το αποτέλεσμα αντανακλάται στο πρόσωπο μιας 48χρονης γυναίκας που προχθές κέρδισε ξανά τη ζωή της. Κι αυτό χάρη στα δώρα, τους νεφρούς, που της χάρισαν οι γονείς της μόλις 16 μηνών Μαρίας - Κωνσταντίνας που κατέληξε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παιδιών και Εφήβων του ΠΓΝΠ. Μία συγκλονιστική ιστορία και παράλληλα ένα ιατρικό επίτευγμα της ομάδας Μεταμόσχευσης του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Πάτρας που αποδεικνύει ότι ξέρει και λειτουργεί ακόμα και υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες. Η ιστορία της μικρής Μαρίας ξεκίνησε πριν από μερικές ημέρες. Μεταφέρθηκε στο ΠΓΝΠ με σοβαρά τραύματα καθώς είχε καταπλακωθεί από ντουλάπα...

Οι γιατροί, και συγκεκριμένα ο νευροχειρουργός Φώτης Τζωρτζίδης και ο υπεύθυνος της ΜΕΘ Παίδων Ανδρέας Ηλιάδης, έδωσαν μάχη για να την κρατήσουν στη ζωή. Προχθές επιβεβαιώθηκε, από τον κ. Τζωρτζίδη, ο εγκεφαλικός της θάνατος. Μετά από συζήτηση, οι γονείς αποφάσισαν να δωρίσουν τα όργανα της μικρής τους κόρης. Από κείνη τη στιγμή ξεκίνησε η μαραθώνια διαδρομή της Ομάδας Μεταμόσχευσης του νοσοκομείου που κλήθηκε να πραγματοποιήσει μία ιδιαίτερα σημαντική, λόγω των τεχνικών δυσκολιών που είχε, ιατρική αποστολή. Η μάχη ξεκίνησε γύρω στη 1 το μεσημέρι του Σαββάτου και ολοκληρώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής.

Οι πρωτεργάτες αυτού του ιατρικού επιτεύγματος, καθηγητής χειρουργικής Διονύσιος Καραβίας, καθηγητής νεφρολογίας Δημήτριος Γούμενος, καθηγητής αναισθησιολογίας Κρίτων Φίλος, διευθυντής ουρολογίας Ελευθέριος Φωκαεύς και ο επίκουρος καθηγητής Χειρουργικής Ιωάννης Μαρούλης, μιλώντας χθες στην «Π» εξέφρασαν κατ' αρχάς τα συγχαρητήριά τους προς τους γονείς της μικρής που πάνω από τον προσωπικό τους πόνο έβαλαν την επιβίωση κάποιων άλλων ανθρώπων.

«Ηταν η πρώτη που κάναμε από τόσο μικρό δότη. Εχει πραγματικά σοβαρά τεχνικά προβλήματα» εξήγησε ο κ. Καραβίας, προσθέτοντας: «Το σημαντικότερο όλων είναι όμως ότι έχουμε πετύχει στο νοσοκομείο μας να δημιουργήσουμε μία συμπαγή ομάδα, τόσο από επιστημονικής γνώσης όσο και σχέσεων μεταξύ μας. Αυτή η ομάδα εργάστηκε και επιτέλεσε ένα σπουδαιότατο επιστημονικό αλλά συγχρόνως και βαθύτατα ανθρώπινο έργο». Τον βαθμό δυσκολίας της συγκεκριμένης μεταμόσχευσης την αποδεικνύει το γεγονός ότι ο Εθνικός Οργανισμό�� Μεταμοσχεύσεων απηύθυνε ερώτημα στην ομάδα της Πάτρας εάν είναι σε θέση να την πραγματοποιήσει.

Την επιστημονική αρτιότητα της ομάδας μεταμόσχευσης επισήμανε και ο κ. Γούμενος, αναφέροντας ότι «οι ιδιαιτερότητες αυτής της μεταμόσχευσης είναι ότι ο δότης είναι ένα βρέφος μόλις 16 μηνών και η λήπτρια μία 48χρονη που ήταν στην αιμοκάθαρση από το 2007. Αυτού του είδους οι μεταμοσχεύσεις έχουν πάρα πολλές τεχνικές δυσκολίες. Είναι η 3η που έγινε τις 3 τελευταίες μέρες και η 9η μεταμόσχευση αυτής της χρονιάς στο κέντρο μας επί συνόλου 250 που έγιναν από το 1997 που ξεκίνησε τη λειτουργία του».

Από την πλευρά του, ο κ. Φίλος θέλοντας να εξάρει το μεγαλείο της ψυχής των γονιών της μικρής δότριας, μεταφέροντας την εμπειρία του από τη Μονάδα ανέφερε ότι «συχνά ερχόμαστε αντιμέτωποι με την άρνηση των συγγενών πολύ μεγαλύτερων ασθενών που έχει διαπιστωθεί ο εγκεφαλικός τους θάνατος».