Ήταν μόλις 27 ετών όταν ο Βασίλης Λυμπέρης καταδικάστηκε «εις θάνατον» με την κατηγορία ότι έκαψε ζωντανούς την 24χρονη τότε εν διαστάσει σύζυγό του, Βασιλική Λυμπέρη, την 2,5 ετών κόρη του Παναγιώτα και τον μόλις ενός έτους γιο του Γιώργο, καθώς και την πεθερά του Αντιγόνη Μάρκου (55 ετών).

Ήταν η τελευταία θανατική ποινή που έγινε στην χώρα μας. Η εκτέλεση του νεαρού άνδρα, για μια υπόθεση που δεν είχε αφήσει κανέναν ασυγκίνητο, έγινε στο Ηράκλειο στις 25 Αυγούστου 1972.

Η θανατική ποινή από το 1974 και μετά δεν εφαρμόστηκε ξανά, ενώ επίσημα καταργήθηκε με νόμο το 1994 και συνταγματικά το 2001.

Το φονικό

Liberis.JPG

Ο Β. Λυμπέρης έκαψε με την βοήθεια τριών ακόμα συνεργών και φίλων του την οικογένεια του. Τα τρία άτομα πέθαναν ακαριαία, ενώ η σύζυγός του ξεψύχησε λίγες ώρες αργότερα.
Η απόφαση του δικαστηρίου.

Το δικαστήριο καταδίκασε τον Λυμπέρη 4 φορές σε θάνατο (για καθένα από τα θύματα ξεχωριστά). Εκτός από αυτόν καταδικάστηκε σε θάνατο και ένας εκ των συνεργών του, ο 18χρονος τότε Παύλος Αγγελόπουλος.

Η εκτέλεση

Liberi.JPG

Η εκτέλεση του Λυμπέρη έγινε τα ξημερώματα της 25ης Αυγούστου 1972 στην περιοχή Δύο Αοράκια του Ηρακλείου (πεδίο βολής της ΣΕΑΠ) από 12μελές εκτελεστικό απόσπασμα.

Την ίδια ώρα είχε κανονιστεί η εκτέλεση του Παύλου Αγγελόπουλου, όμως την τελευταία στιγμή με το σκεπτικό του νεαρού της ηλικίας, καθώς ήταν ακόμα ανήλικος όταν βοήθησε στο έγκλημα, η καταδίκη του μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη και το 1990 αφέθηκε ελεύθερος.

Το έγκλημα συγκλόνισε ακόμα και τον χώρο του κινηματογράφου και έγινε ταινία με τον τίτλο «Οι σατανάδες της νύχτας».