​Ένα ζευγάρι από την Βρετανία, η Λίσα Γκαντ (Lisa Gant) και ο Άλεξ Πέλινγκ (Alex Pelling) έχουν κάνει κάτι απίθανο!

Έχουν παντρευτεί όχι μια φορά, ούτε δυο αλλά… 62 φορές σε διάφορα μέρη του πλανήτη!

Αντί για τα κλασσικά νυφικά και κοστούμια, έχουν παντρευτεί φορώντας σκωτσέζικο κιλτ, στολή ταυρομάχου, αμφίεση ...βρικόλακα μέχρι και κοστούμι Τζέιμς Μποντ!!!

Έχουν βιώσει γαμήλιες τελετές, που το τελετουργικό τους βασιζόταν στους παραδοσιακούς γάμους των Ζουλού, των Χαβανέζων, των Ταϊτινών και των Μάγιας.

Έδωσαν υποσχέσεις αιώνιας αγάπης μέσα σε αεροπλάνο που συνετρίβη, πάνω σε ελέφαντα, σε πλωτό παρεκκλήσι, μέσα σε αεροδρόμιο και σε σκηνικό που θυμίζει εκείνο της ταινίας «Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο της Σοκολάτας» του Τιμ Μπάρτον.

Χόρεψαν τον «πρώτο» γαμήλιο χορό υπό τους ήχους των πορτογαλέζικων «fados» και του αργεντίνικου τάνγκο.

Συνολικά, αντάλλαξαν γαμήλιους όρκους... 62 φορές σε ό��ον τον κόσμο και ο 62ος γάμος τους πραγματοποιήθηκε στην Κέρκυρα!!!

Προκειμένου να γίνει το όνειρό τους πραγματικότητα, πούλησαν το σπίτι και την επιχείρησή τους και σήμερα όχι απλά παντρεύονται -αυτοχρηματοδοτούμενοι- σε όλον τον κόσμο, έχοντας ως μέσο μετακίνησης το 25 ετών φορτηγάκι τους, την «Πέγκι», αλλά ταυτόχρονα συγκεντρώνουν χρήματα για τη Unicef.

Στόχος τους να εντοπίσουν το ιδανικό εκείνο μέρος του κόσμου, όπου μπορούν να πραγματοποιήσουν «τον τέλειο γάμο».

Όσο για το πώς τους φάνηκε η ελληνική γαμήλια εμπειρία τους; Η Λίσα, η οποία μάλιστα ήταν αποσπασμένη και εργαζόταν στο γραφείου του κύριου Αρβανιτόπουλου, επισημαίνει ότι: «Λατρέψαμε τον γάμο μας στην Κέρκυρα, τις προετοιμασίες της μέρας [...], την τοποθεσία της υπέροχης εκκλησίας, που την περιέβαλαν τα καθαρά καταγάλανα νερά, τους ανθρώπους που με συνόδεψαν μέχρι τον γαμπρό με τραγούδια και χορούς, ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές. Όλο αυτό ήταν τόσο ...κερκυραϊκό και το αγαπήσαμε [...] Μας άρεσαν οι παραδόσεις που βιώσαμε μέσα στην εκκλησία και πρέπει να μας πέταξαν περίπου ...έναν τόνο ρύζι τη στιγμή που βγαίναμε από το ναό».

Ταξιδεύουν και παντρεύονται (με επίσημες ή «ανεπίσημες» τελετές, αναλόγως της νομοθεσίας και του θρησκευτικού καθεστώτος της χώρας) επί τρία χρόνια.

Ποιες ήταν οι κορυφαίες στιγμές της διαδρομής;

«Οι κορυφαίες στιγμές ήταν τόσο πολλές! Και οι λόγοι για τους οποίους κάθε γάμος ήταν υπέροχος ήταν επίσης πολλοί. Σε περιοχές όπως η Ελλάδα, το Κολοράντο, η Ταϊτή και η Κροατία ήταν η εκπληκτική ομορφιά του τόπου. Σε περιοχές όπως ο Παναμάς, η Αφρική, η Βοσνία και η Myrtle Beach ήταν το πώς οι άνθρωποι μας υποδέχτηκαν και αγκάλιασαν αυτό που κάνουμε. Σε μέρη όπως το Περού, η Νέα Ορλεάνη, το Τέξας και η Χαβάη ήταν οι ιδιαίτερες λεπτομέρειες, που τα έκαναν τόσο υπέροχα», σχολιάζει η Λίσα.

Το αποκορύφωμα, ωστόσο, όλων των ταξιδιών της διαδρομής είναι, όπως λέει, οι άνθρωποι που συναντούν. «Περνάμε χρόνο με τους ντόπιους σε όλον τον κόσμο. Κάποιες φορές, όταν είσαι ταξιδιώτης, γνωρίζεις μόνο ταξιδιώτες, όχι τους ντόπιους. 'Οταν όμως σχεδιάζεις και πραγματοποιείς γάμους, που εναρμονίζονται με την τοπική κουλτούρα και τις παραδόσεις, αυτό σημαίνει ότι κάνεις φίλους που ζουν στη χώρα την οποία επισκέπτεσαι όλη τους τη ζωή. Αυτό μας κάνει να νιώθουμε πολύ ευλογημένοι», σημειώνει η νύφη.

Θα συνεχίσουν να το κάνουν αυτό για όλη τη ζωή τους; Η Λίσα γελάει. «Η επιχείρησή μας δεν ήταν και η Microsoft! Τα χρήματα θα τελειώσουν κάποια στιγμή και φυσικά, στο μέλλον, θα θέλαμε ίσως να κάνουμε οικογένεια και να εγκατασταθούμε μόνιμα σε ένα σπίτι. Καθώς ταξιδεύουμε, ψάχνουμε ταυτόχρονα και ένα μέρος για να ζήσουμε, να κάνουμε ενδεχομένως οικογένεια και να αποκτήσουμε έναν λαχανόκηπο. Θεωρούμε ότι θα είμαστε 'στον δρόμο' για περίπου ενάμιση χρόνο ακόμη. Μετά θα παντρευτούμε κι ...επισήμως, θα πιάσουμε δουλειά και θα ξεκινήσουμε από την αρχή. Αυτή θα είναι η επόμενη μεγάλη περιπέτεια», επισημαίνει.

Το ζευγάρι μαζεύει, μέσω των γάμων του, χρήματα για τη Unicef.

Πώς λειτουργεί η διαδικασία;

«Οι άνθρωποι άρχισαν να μας ρωτούν πώς θα μπορούσαν να μας κάνουνε ένα γαμήλιο δώρο ή να μας βοηθήσουν οικονομικά στα τ��ξίδια μας. Δεν θέλαμε όμως να πιστεύουν ότι έπρεπε να πληρώσουν αυτοί για να κάνουμε το δικό μας όνειρο πραγματικότητα, ούτε να μας αγοράζουν πράγματα όταν οι ίδιοι πουλήσαμε ό,τι είχαμε στην κατοχή μας. Αλλά θέλαμε οι άνθρωποι να νιώθουν ότι έχουν ενεργό ρόλο σε όλο αυτό. Έτσι διαλέξαμε τη Unicef, γιατί χωρίς μια καλή αρχή στη ζωή, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να κάνουμε πραγματικότητα το όνειρό μας και να δουλέψουμε σκληρά για αυτό. Τα παιδιά πρέπει να έχουν μια αρχή έστω με τα στοιχειώδη στη ζωή, γι΄ αυτό θεωρούμε ότι το έργο της Unicef είναι εξαιρετικά σημαντικό [...] Όποιος θέλει να ενισχύσει τη Unicef μπορεί να το κάνει μέσω της ιστοσελίδας «www.thirtyweddings.com». Στο τέλος του ταξιδιού μας, θα βάλουμε τα ονόματα όλων των δωρητών σε ένα καπέλο, θα τραβήξουμε ένα χαρτάκι και θα συνοδέψουμε προσωπικά τον νικητή και έναν συνοδό που ο ίδιος θα διαλέξει, στον τελικό μας προορισμό γάμου, όπου και να βρίσκεται αυτός», εξηγεί η Λίσα.

Το ζευγάρι φωτογράφισε στην Ελλάδα ο φωτογράφος Νίκος Πεκρίδης, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Αντιλαμβανόμενος ότι η ελληνική αγορά της φωτογραφίας γάμου έχει «καθίσει» λόγω της οικονομικής κρίσης, ο Νίκος αποφάσισε πριν από περίπου δύο χρόνια να αναπτύξει επιχειρηματική εξωστρέφεια και ν΄ αναζητήσει ευκαιρίες όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και εκτός των συνόρων. Ένα τέτοιο τολμηρό άνοιγμα, που μάλιστα επετεύχθη σε χρόνο-ρεκόρ, δεν είναι προφανώς εύκολο, αλλ�� σίγουρα «έχει τα καλά του», αφού η τόλμη του Νίκου απέφερε μια διεθνή αναγνωρισιμότητα, που -όπως λέει- ίσως οδήγησε στην επιλογή του από τη Λίσα και τον Αλεξ.

«Ομολογώ ότι ένα τέτοιο άνοιγμα θα μου φαινόταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας πριν από μερικά χρόνια, όταν ξεκινούσα την προσπάθειά μου. Η επιβράβευση νομίζω ήρθε πέρυσι, όταν με κάλεσαν -ως ομιλητή- στο μεγαλύτερο παγκόσμιο συνέδριο του κόσμου στο Λας Βέγκας (wppi). Ήμουν ο μοναδικός Έλληνας που είχε προσκληθεί ποτέ και ένας από τους ελάχιστους Ευρωπαίους. Μετά ακολούθησαν αντίστοιχα συνέδρια σε Μαλαισία, Λονδίνο, Εσθονία, ακόμη και στη μακρινή Κολομβία», σημειώνει ο Νίκος.

Για τον Νίκο η προβολή και η έκθεση, εντός ή εκτός των συνόρων, είναι μονόδρομος. «Τα σύγχρονα μέσα κοινων��κής δικτύωσης δεν έχουν σύνορα και μπορούν να βοηθήσουν τον καθένα να προβληθεί όπου θέλει και να διεκδικήσει μερίδιο στην παγκόσμια αγορά», λέει.

Για τον ίδιο, η πιο μεγάλη πρόκληση είναι, όπως λέει, οι μετακινήσεις. «Φαντάσου να ξεκινάς από την Αμερική για να πας για φωτογράφιση στη Ρώμη ή να φεύγεις από τη Θεσσαλονίκη για το Μπακού. Φαντάσου και πόσο ρίσκο ίσως περικλείει αυτό, όλες αυτές οι διαφορετικές κουλτούρες, θρησκείες και παραδόσεις, που πρέπει να αντιληφθείς και να φωτογραφήσεις σε έναν γάμο, χωρίς να έχεις προηγούμενη εμπειρία. Έως τώρα βέβαια τα έχω καταφέρει εξαιρετικά και ελπίζω στο μέλλον ακόμη καλύτερα». Πηγαίνουν στην Κέρκυρα ως τουρίστες και επιστρέφουν για τον γάμο τους. Τον γάμο του ζευγαριού στην Ελλάδα σχεδίασε και έκανε πράξη το γραφείο «Corfu Exclusive».