Αν και πολύ νέοι η Βούλα και ο Παναγιώτης σε ηλικία 22 και 23 ετών αντίστοιχα, ήταν συνειδητοποιημένοι ότι θέλουν να κάνουν οικογένεια. Όταν εκείνη έμεινε έγκυος στο δεύτερο παιδί τους, η χαρά τους ήταν απερίγραπτη. Μια χαρά που έμελλε στο μέλλον να γίνει δράμα και να τους στοιχειώνει για όλη τους την ζωή...

Ήταν 3 Αυγούστου του 1988, όταν η Βούλα έφερε στον κόσμο το Νοσοκομείο του Πύργου, το δεύτερό της παιδί, το αγοράκι της. Ο γιατρός της πρότεινε να μεταφερθεί προληπτικά ο μικρός στο νοσοκομείο Πατρών και όταν η ίδια βγήκε από το νοσοκομείο, στις 11 Αυγούστου και πήγε να τον δει της είπαν ότι το παιδί είναι νεκρό.

Οι γονείς συντετριμμένοι παρέλαβαν το νεκρό βρέφος ακολουθώντας την «οδηγία» να μην ανοίξουν το κουτί στο οποίο ήταν το άψυχο σώμα. επ' ουδενί.

Επτά χρόνια μετά και αφού είχαν κάποιες υποψίες ότι κάτι δεν πάει καλά, μελετώντας διάφορα έγγραφα και το βιβλιάριο υγείας του παιδιού, κατάλαβαν ότι είχαν θάψει άλλο… βρέφος και όχι το δικό τους! Στην εκταφή που έγινε, και μετά από εξετάσεις σε μεγάλη πανεπιστημιακή κλινική, διαπίστωσαν πως τα ευρήματα ανήκαν σε άλλο μικρότερο σκελετό βρέφους που δεν μπορούσε να ήταν το δικό τους!

Άρχισαν να ψάχνουν μέσω του blog Missinig Greeks που έχει διεθνή αναγνωρισιμότητα. Στις 20 Μαΐου του 2011, δημοσίευσε όλες τις λεπτομέρειες της υπόθεσης.

Ένας μάρτυρας, ο οποίος εμφανίστηκε σίγουρος κιόλας για τις πληροφορίες, τους ενημέρωσε για το πού είναι το παιδί τους με κάθε λεπτομέρεια. Ήταν στην Β. Ελλάδα.

Οι γονείς δεν έχασαν καιρό και με ιδιωτικό ερευνητή βρήκαν την υιοθεσία του παιδιού και σύγκριναν τις ημερομηνίες γέννησης του! Αρχές Αυγούστου 1988.

Η ανάδοχη οικογένεια υποστήριξε ότι πήρε το παιδί από μια ανήλικη μητέρα, όμως όταν εκείνη βρέθηκε παραδέχτηκε ότι γεννήσει κοριτσάκι και όχι αγοράκι…

Ξεκίνησαν όπως ήταν εύλογο νομικές διαδικασίες, για να γίνει η εξέταση DNA με πάρα πολλές αντιδράσεις από τη ανάδοχη οικογένεια! Χρειάστηκε να παρέμβει μέχρι και εισαγγελέας, αφού αρνιόντουσαν πεισματικά να γίνει η εξέταση.

Παρόλο που σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες και την Αμερική, για παρόμοιες περιπτώσεις οι εξετάσεις αυτές γίνονται σε τρία τουλάχιστον εργαστήρια σε αυτή την περίπτωση έγινε μόνο μία εξέταση, η οποία ήταν και αρνητική, και μετά δεν έγινε δεύτερη, ούτε τρίτη.

Αυτή είναι και η κύρια ένσταση της Βούλας και του Παναγιώτη. Γιατί δεν τους επέτρεψαν να γίνει διασταύρωση του DNA από ένα ακόμη εργαστήριο. Την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους δεν την συμπεριέλαβε κανείς σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση. Σε μια υπόθεση ζωής...

Έτσι, η περιπέτεια τ��ν γονέων από τον Πύργο ακόμη συνεχίζεται μαζί με την αγωνία, το παράπονο και τον πόνο. Ακόμα και οι δύο κόρες του ζευγαριού θεωρούν το παιδί αδερφό τους και προσπαθούν να μάθουν τα πάντα για αυτόν μέσα από τα social media…