​Πρώτη δημοσίευση:09/10/13, 01:10

«Δεν ήθελε να τον δουν οι φίλοι του να τρέχει σαν φοβισμένος. Ήταν περήφανος για να φύγει και προτίμησε να μείνει πίσω και το πλήρωσε με τη ζωή του αυτό το τίμημα. Γιατί είναι τίμημα να είσαι μάγκας» λέει ο πατέρας του Παύλου Φύσσα, Τάκης, για την ημέρα της δολοφονίας του γιου του. Ενός παιδιού που δεν άνηκε σε κανένα πολιτικό χώρο, που ήταν «αναρχικό μυαλό και όχι αναρχικός» όπως είπε η κοπέλα του, που βοηθούσε τους άστεγους και δούλευε μεροκάματα από μικρό και που αγαπούσε τους ανθρώπους και τη ζωή.

Ο Παύλος Φύσσας, όπως είπε ο πατέρας του ήταν ένα παιδί που ήθελε να έχει εμπειρίες γρήγορα γιατί φοβόταν πως μπορεί να πεθάνει νέος…

Όσο για το τι ζητάει ο πατέρας του από τη δικαιοσύνη; «Ζητάω να βρουν τους πραγματικούς ενόχους και να τους τιμωρήσουν. Όχι να τους βάλουν φυλακή αλλά να τους εκτελέσουν. Έχω τόσο οργή που αν τους είχαν μπροστά μου θα τους εκτελούσα. Μου πήραν τα πάντα» είπε.

Την ίδια ώρα συγκλονιστική είναι και η εξομολόγηση της χαροκαμένης μάνας του γελαστού παλληκαριού, της Μάγδας Φύσσα. «Ήταν η χαρά μου που έγινε σπαραγμός. Τον έκανα στα 18 μου. Μαζί μεγαλώσαμε αλλά με άφησε πίσω. Εκείνος έφυγε. Πώς μπόρεσε και με άφησε;» λέει με δά��ρυα στα μάτια.

«Ο Παύλος δεν ήταν ένα παιδί που δεν θα αντιδρούσε αν κάτι τον προσέβαλλε. Όμως ποτέ δεν έμπλεκε σε καυγάδες ύπουλα» ξεκαθαρίζει και αποκαλύπτει πως τον τελευταίο καιρό είχε παρατηρήσει πως τα τραγούδια του έβγαζαν πόνο. Όταν λοιπόν τον ρώτησε αν φταίει η οικογένεια του για αυτό, εκείνος απάντησε «Εσείς με μάθατε να αγαπάω. Πονάω για όλο αυτό που γίνεται.»

Στη συνέχεια η μάνα του Παύλου επεσήμανε με δάκρυα στα μάτια «Οι δολοφόνοι του παιδιού μου δεν είναι μόνο αυτοί. Είναι και αυτοί που πήγαν και τους ψήφισαν. Δεν γίνεται να μην ξέρουν τι ψήφισαν. Είναι πρόσφατη η ιστορία μας για να ξεχάσουμε. Γιατί κάποιος να μπαίνει σε συμμορία; Γιατί συμμορία είναι»

Τέλος κατέληξε λέγοντας «Εγώ δεν είμαι Σπαρτιάτισσα, δεν ήθελα να θυσιάσω το παιδί μου για να αλλάξει ο κόσμος. Εγώ σήμερα δεν έχω το παιδί μου. Πώς θα αντέξουμε την απώλεια; Πώς θα ζήσουμε χωρίς να ακούμε τα βήματά του; Εγώ θέλω το παιδί μου πίσω…

Τώρα αν με ρωτήσεις αν θέλω να δω τους ενόχους κρεμασμένους στο Σύνταγμα ή κάποια στιγμή να καταλάβουν τι έκαναν και να πεθάνουν από τις τύψεις, θα σου έλεγα το δεύτερο…

Επίσης θα ήθελα να μου απαντήσουν όλοι οι δολοφόνοι του κόσμου ποιες μάνες τους μεγάλωσαν; Γιατί μεγάλωσαν και έγιναν δολοφόνοι;»

Δείτε ένα χαρακτηριστικό συγκινητικό απόσπασμα..