Λένε πως το προσκύνημα στους Αγίους Τόπους μοιάζει με τον πιο δυνατό έρωτα. Όταν πας μία φορά, ο νους και η καρδιά ποτίζονται με αγάπη, μένουν για πάντα εκεί και ένα γλυκό συναίσθημα σε συντροφεύει για όλη σου τη ζωή.

Η εμπειρία του εορτασμού του Πάσχα στον τόπο όπου έζησε και μαρτύρησε ο Ιησούς Χριστός δεν είναι απλώς μοναδική αλλά αξεπέραστη.

Η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Σαββάτου στον ναό της Αναστάσεως αποτελεί ένα ζωντανό θαύμα, με δεκάδες χιλιάδες πιστούς να ψέλνουν και να δοξολογούν τον Κύριο την ώρα που το Άγιο Φως εμφανίζεται εξ ουρανού διαπερνώντας τον τρούλο και τους τοίχους και λούζοντας με εκθαμβωτικές γαλαζοπράσινες λάμψεις τον Πανάγιο Τάφο.

Κάθε χρόνο οι προσκυνητές συρρέουν από κάθε γωνιά του πλανήτη, πιστοί στο ετήσιο ραντεβού τους με τον Δημιουργό.

Εκεί, δίπλα στους πατέρες της Αγιοταφικής Αδελφότητας, τους άξιους συνεχιστές του Τάγματος των Σπουδαίων, βρίσκονται και περίπου πενήντα Έλληνες, μια μεγάλη και πολύ δεμένη παρέα φίλων που στέκονται στο πλευρό των ορθόδοξων μοναχών.

Η αρχή έγινε το Πάσχα του 2006, όταν τρεις φίλοι ταξίδεψαν πρώτη φορά από την Ελλάδα στα Ιεροσόλυμα, όπου διατέλεσαν διακόνημα βοηθώντας τους Αγιοταφίτες πατέρες να επιτελέσουν το έργο τους καθ' όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας.

Οι εμπειρίες ήταν συγκλονιστικές. Όταν επέστρεψαν στην Ελλάδα, ένιωσαν την ανάγκη να μοιραστούν με τους γνωστούς τους όλα όσα είχαν βιώσει και σύντομα, χρόνο με τον χρόνο, η παρέα άρχισε να μεγαλώνει.

Ετσι κάθε Πάσχα ολοένα και περισσότεροι νέοι δεν κατέβαιναν ως απλοί προσκυνητές, αλλά ήταν πρόθυμοι να εργαστούν μαζί με τους γέροντες και να προσφέρουν τη βοήθειά τους όποτε ήταν απαραίτητο.

Όπως ακριβώς συμβαίνει τη Μεγάλη Παρασκευή, όταν σχηματίζουν ανθρώπινη ασπίδα γύρω από τον ορθόδοξο ιερέα που περπατάει την Οδό του Μαρτυρίου προς τον Γολγοθά, με τον Σταυρό στην πλάτη.

Την ώρα που ο ναός της Αναστάσεως και τα σοκάκια της παλιάς πόλης των Ιεροσολύμων «βουλιάζουν» από δεκάδες χιλιάδες πιστούς κάθε εθνικότητας και ηλικίας, εκείνοι σχηματίζουν αλυσίδα και προτάσσουν τα στήθη τους προκειμένου να τον βοηθήσουν να διανύσει την διαδρομή.

«Τη Μεγάλη Παρασκευή μαζευόμαστε από νωρίς για το διακόνημα. Εκείνη τη μέρα φοράμε μαύρα ράσα για να μας ξεχωρίζει η ισραηλινή αστυνομία που είναι πολύ αυστηρή» λένε οι ίδιοι και περιγράφουν το κλίμα που επικρατεί.

«Γύρω από τον ναό της Αναστάσεως συγκεντρώνεται μια ατελείωτη λαοθάλασσα που κινείται προς το μέρος του ναού. Πολλοί λαοί, μεταξύ των οποίων και οι Ρώσοι που είναι πάρα πολλές χιλιάδες, προσπαθούν να αγγίξουν τον Σταυρό για να πάρουν ευλογία και κάνουν ότι μπορούν για να φτάσουν κοντά του. Πριν βγει ο δεσπότης από τον ναό ενωνόμαστε και δημιουργούμε μια ανθρώπινη αλυσίδα γύρω από τον Σταυρό, που λειτουργεί ως ασπίδα για το πλήθος το οποίο σπρώχνει προκειμένου να φτάσει δίπλα του. Η διαδρομή που πρέπει να διανύσει ο ιερέας είναι περίπου ένα χιλιόμετρο και τα πράγματα είναι δύσκολα. Όμως με τη βοήθεια του Θεού όλα πάνε καλά