«Το μόνο που δεν έχουν χρησιμοποιήσει ακόμα είναι μαστίγιο», λέει ένας Έλληνας εργάτης, ο οποίος δούλεψε για λίγο στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας.

Ήταν ίσως ο μόνος που εργάστηκε εκεί και όπως λέει δεν τον κράτησαν περισσότερο από ένα μήνα, γιατί «βασική επιδίωξη των ιδιοκτητών είναι να έχουν ξένους, κυρίως από το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν, και ει δυνατόν χωρίς χαρτιά, προκειμένου να εκβιάζονται πιο εύκολα και φυσικά για να μην τους παρέχουν όλα όσα δικαιούνται από το νόμο».

Όπως λέει η κατάσταση είναι τόσο άσχημη, που αν κάποιος την περιέγραφε θα νόμιζε ότι υπερβάλλει.

«Κατ’ αρχήν το μεροκάματο ήταν 22 ευρώ την ημέρα. ��πό αυτά τους παρακρατούσαν 100 ευρώ μηνιαίως για τη στέγη που τους παρείχαν. Και όταν μιλάμε για στέγη εννοούμε τα θερμοκήπια σχήματος τολ στα οποία κάποιοι ζουν με τις οικογένειές τους, έχοντας βρέφη και μικρά παιδιά», λέει και προσθέτει πώς αυτό είναι το λιγότερο, καθώς

«Κάθε δύο λεπτά, στην κυριολεξία, ένας ή όλοι μαζί οι επιστάτες μπαίνουν μέσα στο χώρο και χωρίς λόγο τους βρίζουν και τους φωνάζουν άγρια… Τους φοβίζουν επίσης ότι θα τους διώξουν και δεν θα τους πληρώσουν, ενώ η καταγγελία στην αστυνομία είναι μόνιμη απειλή… Και όλα αυτά συμβαίνουν σε ανθρώπους που δουλεύουν δίχως να σταματούν λεπτό, σε θερμοκρασίες που το καλοκαίρι ξεπερνούν τους 50 βαθμούς μέσα στα θερμοκήπια».

«Δεν έχω δει ποτέ τόσους ανθρώπους απελπισμένους, που δέχονται και υπομένουν τα πάντα», ομολογεί ο κ. Κ.Κ..

Το πιο φρικτό από όλα είναι ότι δεν τους αφήνουν να πιουν πόσιμο νερό. «Ακούγεται τρομερό, αλλά δεν τους παρέχουν πόσιμο νερό! Τους επιτρέπουν να πιούνε μόνο από τις γεωτρήσεις, νερό ακατάλληλο, γεμάτο φυτοφάρμακα. Εννοείται ότι στο επτάωρο ή οκτάωρο που δουλεύουν δεν υπάρχει διάλειμμα… Όλοι γνωρίζουν τι συμβαίνει στα φραουλοχώραφα. Απλώς περισσεύει η υποκρισία».