​Μετά την απίστε��τη ιστορία του Χάτσικο, του λευκού ιαπωνικού πιστού σκύλου που έγινε και χολιγουντιανή ταινία με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Γκιρ το 2009, άλλη μία παρόμοια ιστορία βλέπει το φως της δημοσιότητας και αναμένεται να συγκινήσει το Πανελλήνιο!

Αυτή τη φορά «πρωταγωνίστρια» είναι η Αβγόλα, ένα μικρό θηλυκό σκυλάκι στην Πρέβεζα που δεν άφηνε λεπτό από τα μάτια της το «αφεντικό» της, τον Λάκη!. Τον ακολουθούσε στο λιμάνι και τον περίμενε να επιστρέψει από το ψάρεμα. Τον ακολουθούσε στο καφενείο το�� χωριού και τον περίμενε έξω από αυτό.

Όλα όμως άλλαξαν για την Αβγόλα το απόγευμα μιας Τρίτης, όταν ο Λάκης πέθανε ξαφνικά και δεν εμφανίστηκε ξανά μπροστά της. Η Αβγόλα ανήσυχη στάθηκε δίπλα στην βάρκα του. Η λύπη διαγράφονταν στο πρόσωπο του σκυλιού.

Μέχρι η σωρός του άτυχου ψαρά να φτάσει στο χωριό, αφού είχε μεταφερθεί στα Γιάννενα για νεκροψία, το μικρόσωμο ζώο ήταν ανήσυχο. Τριγυρνούσε από εδώ και από εκεί, σαν κάτι να έψαχνε. Μάλιστα δεν ήταν λίγες οι φορές που μπήκε στο σπίτι του Λάκη, κοίταζε για λίγο το κρεβάτι του και έφευγε.

Την μέρα της κηδείας, η Αβγόλα, μπήκε μέσα στην εκκλησία και μπροστά στα έκπληκτα μάτια όσων βρέθηκαν εκεί πήγε και έκατσε κάτω από το φέρετρο. Εκεί η μικρή σκυλίτσα αποχαιρετούσε, ίσως, με τον δικό της βουβό τρόπο, τον άνθρωπο που την τάιζε.

Μάταιη ήταν η προσπάθεια κάποιων κυριών να την απομακρύνουν από την εκκλησία. Η Αβγόλα επέστρεφε ξανά και ξανά και έπαιρ��ε την δική της θέση δίπλα στο αφεντικό της.

Ακόμα και όταν προσπάθησαν να την δέσουν έξω στο προαύλιο, μάλιστα με μια ζώνη του εκλιπόντος, έτσι ώστε να τον μυρίζει, η Αβγόλα κατάφερε να λυθεί. Λύθηκε και ακολούθησε το αυτοκίνητο που μετέφερε την σωρό έως το νεκροταφείο. Εκεί από ένα σημείο όπου έβλεπε τα πάντα κάθονταν και παρακολουθούσε. Συνόδευε με τα λυπημένα της μάτια τον Λάκη στην τελευταία του κατοικία. Και το συγκλονιστικό περιστατικό δεν άργησε να συμβεί… Την ώρα που το φέρετρο έμπαινε στον τάφο η Αβγόλα πήδηξε μέσα και βρέθηκε στα χέρια του Λάκη, μπροστά στα έκπληκτα μάτια συγγενών και φίλων.Κατάφεραν και την έβγαλαν, γεμίζοντας με μεγαλύτερη θλίψη συγγενείς και φίλους που βρέθηκαν εκεί. Ακόμα και μετά, η Αβγόλα, δεν έπαψε να αναζητεί τον αφεντικό της…Μέχρι και σήμερα.

Η θλίψη είναι ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της και πλέον βρίσκει την αγάπη κοντά στους συγγενείς του άτυχου ψαρά.